Το ίδιο το σκηνικό του χώρου όπου διεξήχθη η έκτακτη γενική της ΤΕΔΚ Βοιωτίας ήταν σουρεαλιστικό: η αίθουσα συνεδριάσεων (κάντε κλικ στις φωτό για μεγέθυνση) της Νομαρχιακής Αυτοδιοίκησης Βοιωτίας, μάρμαρο, εμφανές μπετόν και ξύλο παρακαλώ, πολυτελής έως χλιδάτη, λειτουργική έως άνετη ολοκληρώθηκε και δόθηκε προς χρήση μόλις λίγους μήνες πριν από την κατάργηση των Νομαρχιακών Αυτοδιοικήσεων!!! Αν αυτό δεν είναι σουρεαλισμός είναι η ελληνική δημόσια διοίκηση. Αυτός είναι ο μέχρι στιγμής προγραμματισμός από τους υπυεθύνους, που ζητεί ο Καλλικράτης να επεκταθεί. Εκατομμύρια ευρώ -από δανεικά- βορά σε εργολάβους- πεταμένα ουσιαστικά τη στιγμή που οικογένειες μέσα στην πόλη της Λιβαδειάς δεν μπορούν να εξασφαλίσουν τη θέρμανση των παιδιών τους... Anyway...
Οι ομιλητές ήταν δεκάδες. Θα σταθώ σε ελάχιστους και θα αναφερθώ στα λίγα ψήγματα αυτοδιοικητικής σοφίας που κατατέθηκαν στη αίθουσα.
Ο δήμαρχος Θηβαίων κ. Σβίγγος ζήτησε 2 δήμους αντιλαμβανόμενος ότι προβλήματα όπως η ρύπανση του περιβάλλοντος ή η λαθρομετανάστευση που ταλανίζουν την τέως επαρχία Θηβών δεν επιλύονται αποσπασματικά ούτε ανώδυνα. Ηταν μια τοποθέτηση ουσιαστική, πολιτική και διορατική. Ηταν και δηκτική: "Χαίρομαι που ο κ. Κουρκούτης παραδέχεται ότι ο Καποδίστριας πέτυχε στη Θήβα", είπε ο κ. Νίκος Σβίγγος...
Ο κ. Κώστας Κουρκούτης, ως εκπρόσωπος του ΣΥΡΙΖΑ, ζήτησε την επιστροφή στο ancient regime, των δήμων και των κοινοτήτων που υφίσταντο πριν από τον "Καποδίστρια" και εκτίμησε ότι χρειάζεται περισσότερη φαντασία και όνειρο παρά αρμοδιότητες και έσοδα που έφεραν μαζί τους τη διαφθορά. Επικαλέστηκε το παράδειγμα των ΚΑΠΗ, που όπως είπε ο κ. Κουρκούτης, δημιούργησε και καθιέρωσε ως επιτυχημένο θεσμό ο οραματικός νους του αείμνηστου Ανδρέα Λεντάκη.
Στην ίδια συχνότητα, αν κατάλαβα καλά, κινήθηκε και ο αυτοδιοικητικός/κοινοτικός λόγος του Χρ. Πελώνη, δημάρχου Θεσπιέων, που με συγκίνησε καταθέτοντας ένα νεορομαντικό όραμα βασισμένο στην ανάγκη του ανθρώπου να δένεται με τον χώρο.
Ο δήμαρχος Αραχώβης κ. Ανδρέου-Λεόντιος εντυπωσίασε: Υπάρχουν μελέτες που να αποδεικνύουν ότι ο Καλλικράτης θα είναι πιο λειτουργικός και πιο συμφέρων οικονομικά από τον Καποδίστρια αναρωτήθηκε το αυτονόητο (που δεν είναι στην Ελλάδα) ο δήμαρχος της όμορφης πόλης. Και με σπάνια πολιτική οξυδέρκεια προχώρησε στη διαπίστωση ότι όσο μεγαλύτερες είναι οι νέες διοκητικές μονάδες τόσο μεγαλύτερη θα είναι η αυτοτέλεια των οικισμών που την συναποτελούν. Ετσι είναι και αυτό επιτυγχάνεται με τους 2 Δήμους στην περίπτωση της Βοιωτίας.
Από τους Λιβαδείτες εκπροσώπους ο δήμαρχος κ. Τσιφής τάχθηκε υπέρ των 2 Δήμων,
ο κ. Ανέστης ήταν όπως σχεδόν πάντα νηφάλιος, καίριος και συναινετικός. Ο κ. Καλογήρου εξέφρασε την αγωνία του και την αγανάκτησή του για προειλημμένες αποφάσεις, όπως γράφουμε αλλού.
Η κ. Γιώτα Πούλου επίσης, ενδεχομένως και από γυναικεία διαίσθηση, ομίλησε για προειλημμένες αποφάσεις και περί υποκρισίας που υπερίπταται ορατή στην αίθουσα της έκτακτης γενικής συνέλευσης της ΤΕΔΚ Βοιωτίας.
Η ανάδειξη της πρότασης των 2 Δήμων στη Βοιωτία, της μοναδικής που δίνει προοπτική και πιθανότητες αλλαγής τους παρωχημένου και διεφθαρμένου μοντέλου του Καποδίστρια (τι φταίει και ο κυβερνήτης, άραγε;) από την συζήτηση νομίζω ότι δεν μπορεί παρά να ληφθεί υπ' όψιν από τους σχεδιαστές του Καλλικράτη -εάν φυσικά ισχύει η δήλωση Ραγκούση ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοικτά.
Ειδικά για τη Λιβαδειά και στην περίπτωση που η εμφανώς τεχνοκρατικά βέλτιστη λύση των 2 Δήμων δεν προκριθεί η
viotia φρονεί ότι πρέπει να επιδιώξει την παραμονή της στα σημερινά της όρια και τη μετατροπή της σε πολιτιστικό/τουριστικό/βιοτεχνικό κέντρο με βάση την πλούσια ιστορία της και το διατηρημένο κάλλος της.
Με όλο τον σεβασμό, δεν έχουν να προσφέρουν τίποτε στη Λιβαδειά οι Δήμοι Κορωνείας και Χαιρωνείας, εκτός από προβλήματα. Πρόκειται για Δήμους που έχουν αναφορές στα αντίστοιχα τμήματα των βοιωτικών πεδίων και έτσι αποσπασματικά δεν έχουν καμιά συνάφεια με τη Λιβαδειά -πολύ περισσότερο εφόσον δημιουργηθούν Δήμοι Ορχομενού και Αλιάρτου, στους οποίους μπορούν να ενταχθούν ομαλότερα...