Την αποπομπή του Μιχάλη Λιάπη ζητεί από τον πρωθυπουργό ο Πέτρος Τατούλης σε συνέντευξή του που παραχώρησε στη. Μαρίνα Μάνη και τον Ελεύθερο Τύπο της Δευτέρας http://www.e-tipos.com/newsitem?id=43422. Ο βουλευτής Αρκαδίας ζητεί επίσης επανεξέταση όλων των συμβάσεων του Δημοσίου με τη Siemens και δηλώνει ότι η ψήφος του στο Εθνικό Χωροταξικό ήταν η τελευταία που δίδει υπό καθεστώς κομματικής πειθαρχίας. Προσπαθώντας να κάνει ένα εντυπωσιακό φινάλε, όπως θα λέγαμε στο θέατρο, ο κ. Τατούλης μιλά για νέο πολιτικό σκηνικό χωρίς "Λουδοβίκους και Αντουανέτες":
"Πώς μπορούν να γίνουν πιστευτοί όλοι αυτοί που μέχρι χθες συναναστρέφονταν με όλους αυτούς που σήμερα τους λιθοβολούν και χωρίς δόση αυτοκριτικής απλώς αναφέρουν πως σήμερα έχουν πάψει να τους κάνουν παρέα... Χρειάζονται πολιτικοί με ένα σχέδιο για τον τόπο που ξεπερνά την εκλογή ή την επανεκλογή τους. Χρειάζονται κόμματα που αποτελούν δεξαμενές σκέψεις και όχι στρατόπεδα συγκέντρωσης χειροκροτητών. Δεν μας χρειάζονται Λουδοβίκοι και Αντουανέτες".
Τι σημαίνουν όλα αυτά; Πρόκειται ασφαλώς για προαναγγελία της ηρωικής εξόδου που από καιρό έχει αποφασίσει ο Πέτρος Τατούλης από τη Νέα Δημοκρατία. Το ζήτημα τίθεται ως εξής: Δεν συμφωνεί με τις επιλογές της Ν.Δ. αλλά και δεν τον θέλουν. Με τις σημερινές του δηλώσεις -έλεγε στη viotia έμπειρος πολιτικός παρατηρητής- δύσκολα μπορεί να διαφωνήσει κάποιος σε θεωρητικό επίπεδο. Ομως επειδή στην πολιτική κυρίαρχη σημασία προσλαμβάνει η συγκυρία, το τάιμινγκ, είναι φανερό ότι δεν μπορεί να γίνουν ανεκτές την "ώρα της μάχης".
Φυσικά, ουδείς πολιτικός αναλυτής εκπλήσσεται με την κατάληξη της περίπτωσης Τατούλη. Ουδείς επίσης μπορεί να πιστέψει την εκδοχή του μοναχικού Ζορό, του εξυγιαντή βουλευτή που επιτίθεται κατά ενός σαθρού πολιτικού συστήματος και τούτο όχι μόνον επειδή ο Τατούλης υπήρξε από τα χαϊδεμένα του τέκνα. Στην πραγματικότητα το ερώτημα δεν είναι τι θα πράξει ο Τατούλης και αν θα τον διαγράψει ο Καραμανλής αλλά αν η συνέντευξή του υπονοεί ότι συγκεκριμένοι κύκλοι, πολιτικοί και επιχειρηματικοί, έχουν οριστικά αποφασίσει να διαβούν τον Ρουβίκωνα. Και να κουνήσουν κι αυτοί το χεράκι τους για να τεθεί οριστικό τέλος σε εκείνο το εφτάψυχο πλέγμα εξουσιών και προκαταλήψεων που ονομάζουμε "μεταπολίτευση".