Τρίτη, 31 Μαΐου 2011

Πρόσκληση Ενωτικής Κίνησης Εμπόρων

Δευτέρα, 30 Μαΐου 2011

Υποπτη υπόθεση μεταφοράς νεφροπαθών στο ΙΚΑ Λιβαδειάς

Από τις αρχές Μαΐου έχει ξεκινήσει έρευνα στο υποκατάστημα του ΙΚΑ Λβαδειάς, από Αθηναίους επιθεωρητές του μεγάλου ασφαλιστικού οργανισμού σχετικά με  υπόθεση μεταφοράς νεφροπαθών με ταξί που φέρεται να στοίχισαν στον  φορέα σημαντικό ποσό -ίσως επταψήφιο.
Συγκεκριμένα σύμφωνα με πληροφορίες της viotia οι προσοδοφόρες μεταφορές νεφροπαθών από τη Λιβαδειά στην Αθήνα για αιμοκάθαρση φαίνεται ότι αποτελούσαν εδώ και πολύ καιρό μια κλειστή και αδιαφανή διαδικασία την οποία εκμεταλλευόταν κύκλωμα και στην οποία αποκαλύπτονται  παρατυπίες και παρανομίες.
Μέχρι στιγμής εμπλέκονται 4 ή και περισσότεροι αυτοκινητιστές-ιδιοκτήτες ταξί στη Λιβαδειά -και ένα αγοραίο- ενώ ορισμένοι υπάλληλοι του υποκαταστήματος ΙΚΑ Λιβαδειάς φέρονται ότι κάλυπταν ή αποδέχονταν διπλά τιμολόγια ή περισσότερες "κούρσες" για μεταφορές που δεν γίνονταν ή ακόμη και δεν χρειάζονταν.
Το όλο "στήσιμο" απέφερε" όπως φημολογείται από 10.000 έως 20.000 μηνιαίως σε κάθε αυτοκινητιστή και όπως γίνεται αντιληπτό οι προνομιακές αυτές διαδρομές είχαν περιέλθει με "παράξενους τρόπους" σε συγκεκριμένους ιδιοκτήτες ταξί που είχαν αποκλείσει  τους υπόλοιπους συναδέλφους τους από αυτά τα κονδύλια .
Η υπόθεση αξιολογείται ως πολύ σοβαρή και έχει προκαλέσει ισχυρές αναταράξεις στο ΙΚΑ σε κεντρικό επίπεδο καθώς εξετάζονται τα δεδομένα από πολλά χρόνια καθώς και οι προεκτάσεις που αφορούν μεταβιβάσεις αδειών ταξί ή αναγνώριση υγιέστατων ανθρώπων ως νεφροπαθών .  

Καυγά συνέχεια για τον Εμπορικό

Τεχνικά θέματα...

Μια αναβάθμιση στα συστήματα της viotia έχει προκαλέσει εδώ και μια εβδομάδα καθυστέρηση στην ανάρτηση αρκετών θεμάτων . Υπολογίζεται ότι από το πρωί της Τρίτης όλα θα είναι έτοιμα και η ροή ειδήσεων θα ξαναγίνει φυσιολογική. Ευχαριστούμε τους αναγνώστες που επικοινωνούν μαζί μας για το συγκινητικό ενδιαφέρον τους. 

Πόθεν έσχες από το 1974 λέει η Νέα Δημοκρατία


Πρόταση για τον επανέλεγχο των δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης από το 1974 όσων διετέλεσαν μέλη της ελληνικής κυβέρνησης κατέθεσε η Νέα Δημοκρατία. 


ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ

Πρόταση Νόμου για τον επανέλεγχο των δηλώσεων Περιουσιακής Κατάστασης από το 1974 έως και το 2010 όσων διετέλεσαν ή διατελούν Πρωθυπουργοί, Αρχηγοί πολιτικών κομμάτων που εκπροσωπούνται στο Εθνικό Κοινοβούλιο, Υπουργοί, Αναπληρωτές Υπουργοί και Υφυπουργοί Κυβερνήσεων (κοινοβουλευτικών και εξωκοινοβουλευτικών), κατέθεσε σήμερα η Νέα Δημοκρατία.
Η πρόταση αφορά και τις δηλώσεις περιουσιακής κατάστασης των συζύγων και των ανήλικων τέκνων τους.

Τον έλεγχο των πόθεν έσχες από το 1974 μέχρι σήμερα,  είχε επανειλημμένως ζητήσει ο Πρόεδρος της Νέας Δημοκρατίας κ. Αντώνης Σαμαράς,  για να εξεταστεί ο ενδεχόμενος  αδικαιολόγητος πλουτισμός  πρώην, αλλά και νυν πολιτικών  προσώπων, που ταλανίζει  τον πολιτικό βίο της χώρας.

Για τον επανέλεγχο των δηλώσεων, προτείνεται πενταμελής ανεξάρτητη Ειδική Επιτροπή, που θα αποτελείται αποκλειστικά από ανώτατους δικαστικούς και εισαγγελικούς λειτουργούς.
 
Εφόσον από τον έλεγχο διαπιστωθεί ότι υπάρχει αδικαιολόγητη απόκτηση ή επαύξηση περιουσιακού στοιχείου από τον ελεγχόμενο, προβλέπεται έως και δήμευση των εν λόγω περιουσιακών στοιχείων.
 
Η Νέα Δημοκρατία, καλεί την κυβέρνηση και τα άλλα κόμματα του ελληνικού κοινοβουλίου να υπερψηφίσουν την πρόταση Νόμου που καταθέτει,  ώστε το ίδιο το πολιτικό σύστημα να αναδείξει και να αποβάλει όλους εκείνους που, πιθανώς,  χρησιμοποίησαν δημόσια αξιώματα για να πλουτίσουν αδικαιολογήτως.
 
Ακολουθεί η αιτιολογική Έκθεση και το Σχέδιο Νόμου: 

Πόλεμος ανακοινώσεων για τον Εμπορικό Σύλλογο Λιβαδειάς




Σεισμός 3,2R στην Αττική

Ασθενή σεισμική δόνηση μεγέθους 3,2 βαθμών της κλίμακας ρίχτερ σημειώθηκε στις 01:23 τα ξημερώματα στην Ατττική.
Σύμφωνα με προκαταρκτική μέτρηση του Ευρωπαϊκού Σεισμολογικού Κέντρου, το επίκεντρο του σεισμού βρίσκεται 3 χλμ. νοτιοδυτικά του Γραμματικού και είχε εστιακό βάθος 5 χλμ.

Παρασκευή, 27 Μαΐου 2011

Αγανακτισμένοι πολίτες στη Βοιωτία

ΑΓΑΝΑΚΤΙΣΜΕΝΟΙ ΠΟΛΙΤΕΣ ΤΗΣ ΒΟΙΩΤΙΑΣ
ΕΙΡΗΝΙΚΕΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑΣ
ΝΕΑ ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ. Την ΚΥΡΙΑΚΗ 29/5/2011 , ώρα 6.00 μ.μ , στις Κεντρικές Πλατείες όλων των πόλεων της Βοιωτίας δηλ. και στους έξι δήμους, θα λάβουν χώρα ΕΙΡΗΝΙΚΕΣ εκδηλώσεις διαμαρτυρίας, όπου θα ακουστεί όλη η νεολαία και όχι μόνο. Θα πα......ρακαλούσαμε λοιπόν, όποιος έχει σκοπό να προκαλέσει κάθε έιδους πρόβλημα και να χρησιμοποιήσει οποιαδήποτε μορφή βίας, να πατίσει NOT ATTENDING και να κάτσει σπίτι του.Ας δείξουμε λοιπόν ότι... η σημε...ρινή νεολαία δεν είναι σαν τις προηγούμενες,... για να διεκδικήσουν ότι τους ανήκει, αλλά αποτελεί μια γενιά με νέα νοοτροπία και ξεχωριστή ιδεολογία που θα φέρει ριζικές αλλαγές στην κοινωνία μας.

Η λέξη Αγνακτισμένοι δεν θέλει με τίποτα να υποκινήσει ή να υποδείξει τον τρόπο. Απεναντίας, δηλώσαμε από την αρχή ότι θέλουμε να βρεθούμε ειρηνικά και αυθόρμητα. Χωρίς σχέδιο και πλάνο. Μόνο να δηλώσουμε την ειρηνική διαμαρτυρία μας.

Ο καθένας στην σελίδα της διαμαρτυρίας εκφράζει τον εαυτό του και μόνον αυτόν. Χωρίς επιτροπές και ψήφους. Αρα, καλούμε τον καθένα να είναι υπεύθυνος των λόγων και των πράξεων του. Αυτό δεν σημαίνει απαραίτητα κάτι αρνητικό. Όμως, να μην δημιουργείται άλλη εντύπωση, από ό,τι ισχύει.

Δηλαδή μια ειρηνική και αυθόρμητη σύναξη.

Δικός μας αρχικός στόχος είναι να κατεβούμε με τα παιδιά μας, να γνωριστούμε με κάποιους, να συναντήσουμε φίλους και γνωστούς. Με αφορμή αυτό που όλοι ζούμε.
Χωρίς σημαίες και πλακάτ, χωρίς κόμματα και οργανώσεις. Αυθόρμητα.


Οι διαχειριστές της σελίδας δεν είναι οργανωτές της εκδήλωσης. Όπως όλοι σας, είμαστε και εμείς αποκλειστικοί υπεύθυνοι των λόγων και πράξεών μας και εκφράζουμε μόνον τους εαυτούς μας.


Δηλώνουμε ειρηνικά την αγανάκτησή μας κατά της κρίσης. Κατά όλων αυτών που μας οδήγησαν σε αυτό το σημείο. Αυθόρμητα, χωρίς κόμματα, ομάδες και παρατάξεις. Επίσης διαδίδουμε την ίδια κίνηση που γίνεται στην Συμπρωτεύουσα , στην Πάτρα και σε όλες τις πόλεις της Χώρας.

Σημείωση: Να τονιστεί πως η κινητοποίηση αυτή, αποτελεί πρωτοβουλία απλών πολιτών και όχι πρωτοβουλία μελών κάποιας οργάνωσης ή οργανισμού.
Η ιστοσελίδα μας στο f/b
και η ιστοσελίδα μας της πρόσκλησης στις εκδηλώσεις στο f/b
Ευχαριστούμε για την βοηθειά σας στη δημοσιοποίηση αυτής της προσπάθειας για πραγματική Δημοκρατία στη Χώρα μας.


Σημαντική επιγραφή από την Τανάγρα παρουσιάστηκε στη Γαλλία

Το ενδιαφέρον των  ειδικών επιστημόνων της Académie des Inscriptions et Belles Lettres και του Κολεγίου της Γαλλίας (Collège  de France) στο Παρίσι προκάλεσε η παρουσίαση της αρχαίας επιγραφής από την Τανάγρα  με τίτλο  Fêtes et concours au gymnase de Tanagra dans une inscription dpoque impériale trouvée à Délion (Béotie)” («Εορτές και αγώνες στο γυμνάσιο της Τανάγρας σε μια επιγραφή αυτοκρατορικών χρόνων από το Δήλιον Βοιωτίας (σημερινό Δήλεσι)»), την οποία έκανε η κα Χαραμή-Μάμαλη Αλεξάνδρα, αρχαιολόγος στη Θ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων και υπεύθυνη του Αρχαιολογικού Μουσείου Σχηματαρίου. Η παρουσίαση έγινε στις 13 Μαΐου 2011 και ήταν διπλή :  στην Γαλλική Ακαδημία και στο Κολέγιο της Γαλλίας.

Η τελική δημοσίευση αυτού του ενδιαφέροντος για την ιστορία της αρχαίας Τανάγρας γραπτού αρχαίου μνημείου, θα γίνει σε ελληνικό επιστημονικό περιοδικό της αρχαίας επιγραφικής, ενώ στα πρακτικά της Γαλλικής Ακαδημίας θα δοθεί μία πιο συνοπτική παρουσίασή του στη γαλλική γλώσσα.

Το ενδιαφέρον που δημιουργήθηκε από τους ειδικούς επιστήμονες οφείλεται στο γεγονός ότι η συγκεκριμένη επιγραφή, η οποία βρέθηκε σε άριστη διατήρηση και μετά τη συγκόλλησή της εκτίθεται σχεδόν ακέραιη στην μόνιμη έκθεση αρχαιοτήτων του Αρχαιολογικού Μουσείου Σχηματαρίου, όχι μόνο παρέχει πολλές πρωτότυπες πληροφορίες για την πόλη της αρχαίας Τανάγρας, αλλά και συμπληρώνει 2 παρόμοιες επιγραφές, ταναγραϊκής επίσης  προέλευσης, οι οποίες είχαν βρεθεί σε αποσπασματική διατήρηση και είχαν δημοσιευτεί εδώ και μισό αιώνα από τον μεγάλο γάλλο επιγραφικό Louis Robert. Οι επιγραφές αυτές βρίσκονται σήμερα στο Μουσείου Θηβών και στο Μουσείο Χαλκίδας.

Οι πληροφορίες που παρέχονται μέσα από τη μελέτη της αρχαιολόγου αφορούν, μεταξύ άλλων, στις εορτές που διεξάγονταν από την πόλη της Τανάγρας και στους αγώνες που γίνονταν από τους εφήβους της πόλης κατά την περίοδο των ρωμαϊκών αυτοκρατορικών χρόνων στο γυμνάσιο της πόλης και στο παράλιο ιερό του Δηλίου Απόλλωνος, το οποίο ανήκε κατά τη συγκεκριμένη περίοδο στην πόλη της Τανάγρας και του οποίου κατάλοιπα έχουν βρεθεί στο σημερινό Δήλεσι Βοιωτίας.

Αλεξάνδρα Χαραμή Μάμαλη
Αρχαιολόγος στη Θ’ Εφορεία Προϊστορικών και Κλασικών Αρχαιοτήτων 
Υπεύθυνη του Αρχαιολογικού Μουσείου Σχηματαρίου

Στη Βουλή ο Τόγιας το Νοσοκομείο Λιβαδειάς

ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΥΠΟΥΡΓΟ: Υγείας και Κοινωνικής Αλληλεγγύης
 ΘΕΜΑ: «ΜΕ ΠΟΙΑ ΚΡΙΤΗΡΙΑ ΥΠΟΒΑΘΜΙΖΕΤΑΙ ΤΟ
ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ »
 Στο σχέδιο, όπως αυτό έγινε γνωστό, για την 5η υγειονομική περιφέρεια Θεσσαλίας και Στερεάς Ελλάδας, προτείνεται τα 14 Νοσοκομεία να ενταχθούν σε 4 κύκλους. Στον 4ο κύκλο, βασικό είναι το Νοσοκομείο Χαλκίδας, στο οποίο εντάσσονται τα Νοσοκομεία Λιβαδειάς, Θηβών, Καρύστου και Κύμης, τα οποία αλλάζουν χρήση. Οι πολίτες και οι φορείς της Βοιωτίας, απαιτούν αναβάθμιση, στελέχωση και υψηλής ποιότητας υπηρεσίες υγείας, από τα Νοσοκομεία Λιβαδειάς και Θηβών. Για το Νοσοκομείο Λιβαδειάς προβλέπεται η συρρίκνωση των δραστηριοτήτων του, με διακοπή λειτουργίας της χειρουργικής, της ορθοπεδικής και της οφθαλμολογικής κλινικής. Το σχέδιο αυτό προέκυψε από μελέτη που εκπονήθηκε για το Υπουργείο. Η υγεία αποτελεί πρωταρχικό κοινωνικό αγαθό και απαραίτητο για την κοινωνική συνοχή, οι δε συγκεκριμένες προτάσεις δεν είναι αποδεκτές, διότι οδηγούν σε υποβάθμιση.
ΕΡΩΤΑΤΑΙ Ο ΥΠΟΥΡΓΟΣ:
 1. Βάσει ποιών στοιχείων προέκυψαν τα συμπεράσματα της Μελέτης;
2. Αποτελούν πολιτική απόφαση του Υπουργείου Υγείας & Κοινωνικής Αλληλεγγύης τα συμπεράσματα της Μελέτης;
3. Τι προτίθεται να κάνει για την αναβάθμιση του Νοσοκομείου Λιβαδειάς, σε αντίθεση με τα σενάρια υποβάθμισης του;
 Υπογραφή
Βασίλης Τόγιας
 Βουλευτής Βοιωτίας

Ο Μπίλης Μπιζέλης...

Πέμπτη, 26 Μαΐου 2011

Τον λογαριασμό στον Δήμο;

Είναι μια μεγάλη ανακούφιση στις δύσκολες εποχές που διανύουμε να σου πληρώνουν άλλοι τους λογαριασμούς του σπιτιού, όπως το τηλέφωνο παραδείγματος χάριν.
Ετσι πληροφορούμαστε ότι συνέβαινε σε γενναιόδωρο Δήμο της Βοιωτίας που πλήρωνε αρκετούς λογαριασμούς ιδιωτών στις τηλεφωνικές εταιρείες.
Ασφαλώς η viotia δεν πιστεύει τέτοιες φήμες διότι αν υπήρχε ψήγμα αλήθειας σε αυτές θα υπήρχε και επίσημη ανακοίνωση που να πληροφορεί τους δημότες. Αλλά και διότι είναι αδιανόητο να υπάρχει τέτοια υπόθεση στους... άσπιλους ΟΤΑ της Βοιωτίας...

Αρχαιρεσίες στον Σύλλογο Οι Φίλοι του ΞΕΝΙΑ Λιβαδειάς

Η Γενική Συνέλευση του Συλλόγου Οι Φίλοι του ΞΕΝΙΑ Λιβαδειάς θα πραγματοποιηθεί την Τετάρτη 15 Ιουνίου 2011 στην αίθουσα του Εμπορικού Συλλόγου Λιβαδειάς με τις αρχαιρεσίες για την ανάδειξη του πρώτου Διοικητικού Συμβουλίου.
Περισσότερες λεπτομέρειες θα υπάρξουν τις επόμενες ημέρες.
Η προσωρινή διοίκηση
Δημήτρης Λάμπρου
Παναγιώτης Περγαντάς
Κώστας Παγάνης
Αρης Τζιτζώκος
Γιώργος Κωσταγιάννης

Ανεπίστροφον στη Σύγχρονη Εκφραση















Πολύς κόσμος βρέθηκε τη Δευτέρα το βράδυ στην παρουσίαση του βιβλίου της Γιάννας Λάμπρου Ανεπίστροφον στη Σύγχρονη Εκφραση. Αναλυτικά μίλησε για το βιβλίο ο Γιώργος Θεοχάρης ενώ η ίδια η συγγραφεύς αφού ευχαρίστησε τους παρισταμένους απάντησε στις αρκετές ερωτήσεις τους σχετικά με το βιβλίο αλλά και για την περιπέτεια της γραφής.
Στην εμπεριστατωμένη εισαγωγή του ο Γιώργος Θεοχάρης επεσήμανε:

"Συμβαίνει κάποτε στη ζωή και στην Τέχνη να διασταυρώνεσαι απροσδόκητα με το πολύτιμο. Τότε στερεώνεται η βεβαιότητά σου πως τα τιμαλφή φέρουν εκ γενετής την χάρι της δωρεάς, υπήρξαν για να προσφερθούν, δημιουργήθηκαν για να τιμήσουν την ύπαρξη.
Το τιμαλφές δώρημα της Γιάννας Λάμπρου προσφέρθηκε στην ανάγνωση διακριτικά, όπως ταιριάζει στα πολύτιμα, αλλά στο πρώτο ξεφύλλισμα καταυγάζεται η ψυχή του αναγνώστη απ’ τις εκλάμψεις του κειμένου.

Πρόκειται για ένα δοκίμιο φιλοσοφικού λυρισμού, στους αρμούς του οποίου ενυπάρχει και το στερεώνει η ποίηση. Λόγος αποφθεγματικός, λόγος θεατρικός σχεδόν ως μονόπρακτο, λόγος κινηματογραφικός ως σεκάνς του Βιμ Βέντερς, λόγος επεξεργασμένα δικανικός, κείμενα εσωτερικού μονολόγου, δοκίμια μελέτης των ανθρωπίνων σχέσεων.

Στο πρώτο κείμενο, συνεπώς και στο βιβλίο, προτάσσεται το τετράστιχο: Γυρεύοντας τις αιτίες της αλμύρας / Στο περιγιάλι των χρόνων που εξαγοράσαμε / Ακρωτηριάσαμε μετά από μέρες άκαρπες / Την πιο γαλάζια πελαγίσια αλήθεια μας. Διαβάζοντάς το αντιλαμβάνομαι ότι η συγγραφέας μας προτρέπει να μη ψάχνουμε τις αιτίες απ’ τις οποίες εκπηγάζουν οι αρχέγονες αξίες της ζωής. Να γευτούμε το θαύμα της λειτουργίας των συναισθημάτων, χωρίς αυτιστικά ερωτηματικά, όσο διαρκεί το δώρο της έμβιας παρουσίας μας, το διάστημα της οποίας εξαγοράσαμε με τον θάνατό μας.

*
Το πρώτο κείμενο είναι μία συνομιλία δύο ανθρώπων που κάποτε ερωτεύτηκε ο ένας τον άλλο και τώρα βρίσκονται στο δρόμο του χωρισμού και πολύ μακριά από την εποχή της νεότητας, έχοντας ζήσει μια ρυθμισμένη, ασάλευτη, χωρίς απροσδόκητα, ήσυχη και για τούτο αδιάφορη ζωή. Γι’ αυτόν το χωρισμό προσπαθούν να συζητήσουν πολιτισμένα. Είναι Σεπτέμβρης 1995. Σκηνικός χώρος η Βενετία. Ο γονδολιέρης τραγουδά το Dance me to the end of love, του Leonard Cohen. Για τους ήρωες του κειμένου είναι το τέλος του έρωτα, βρίσκεται στην κορύφωσή του ένας αγάπης αγώνας άγονος. Εκείνη του προσάπτει με βεβαιότητα την ύπαρξη ερωμένης. Εκείνος αντιτείνει πως δεν υπήρξε ερωμένη, αλλά ο ίδιος έζησε μία ζωή φαντασιακού εραστή, έχοντας από πάντα δραπετεύσει από τη σχέση τους. Φανταζόταν ότι ήταν με μια γυναίκα ικανή να τον σαγηνεύει χωρίς δεσποτισμό και ίντριγκες, ώστε αυτός να παραμένει αήττητος αλλά παραδομένος. Ό,τι επιθυμούσε δεν το βρήκε σ’ αυτήν. Την αισθανόταν ως ξένη. Το όνομά της είναι Ξένια. Η συγγραφέας παίζει συχνά το παιχνίδι με την αμφισημία και την πολυσημία των λέξεων. Έτσι κι εδώ: Ξένη από την αποξένωση που εμπνέει σ’ εκείνον ή Ξένια από τη φιλοξενία που του προσφέρει και ξενοδοχεί το αλλοπρόσαλλο των συναισθημάτων του;
Να πώς εκείνος περιγράφει το φασματικό ιδανικό του, το φάσμα του πόθου του:

-Κι όταν ήμαστε μόνο οι δυο μας, υποκρινόσουν;
-Δεν ήμαστε ποτέ οι δυο μας, Ξένια. Και στις ιδιαίτερες στιγμές μας δεν σου εκχωρούσα τίποτα δικό μου. Η φίλη μου η πεφιλημένη, της ζωής μου η αγαπημένη, ήταν πάντα εκεί. Ευρηματική και διεκδικητική σαν τελευταία φορά πριν το μεγάλο ταξίδι. Εκρηκτική σαν άνοιξη, γόνιμη σαν την πράσινη γη, απέραντη σαν θάλασσα, ανεξερεύνητη σαν δάσος πυκνό, μαγική σαν σκοπός από σαξόφωνο, αειπάρθενη και πανερωτική, αποκλειστική και διασπασμένη. Ανένδοτη σαν επανάσταση, απείραχτη σαν ιδανικό, ρομαντική σαν αχλύ ονείρου και γήινη σαν τραύμα από φλόγα. Με αγκαλιά από μέλι. Και πάντα δίπλα ένα καράβι με τη μηχανή του αναμμένη. Έτοιμο να ξανοιχτεί. Ένα λεπτό μαζί της ήταν αιωνιότητα κι αθανασία, είκοσι χρόνια μαζί σου δεν έφτιαξαν όλα μαζί ένα αφρισμένο κύμα, ένα ρίγος.

Οι ήρωες τυραννιούνται από την οδύνη της αγάπης. Οι συναισθηματικές τους καταβολές έρχονται από περιοχές ψυχικού αναλφαβητισμού. Εκείνος, ως οντολογική φιγούρα και ως νοητική λειτουργία, προσομοιάζει με ήρωα φιλμ νουάρ. Ανάμεσά τους αναπτύσσεται ένας διάλογος δικανικός: Όταν εκείνη τον ρωτά γιατί αφού του ήταν αδιάφορη τη ζήλευε, εκείνος απαντά πως αφού γι’ αυτόν ήταν ασήμαντη και ταπεινή δεν θα μπορούσε να δεχτεί να είναι σημαντική για κάποιον άλλο, προφανώς γιατί κάτι τέτοιο θα αποκάλυπτε πλευρές της δικής του ελλειμματικότητας. Όταν εκείνος της επισημαίνει πως ποτέ δεν επέτρεψε ν’ ανοίξουν μαζί τα φτερά τους, εκείνη του αντιτείνει:

Νόμιζα πως το να θέλω να οπισθοδρομούμε παθητικά, δεν σε πείραζε. Είχα επίτηδες, αλλά σχεδόν ενστικτωδώς, συγχύσει την ελλειμματική μου στάση προς την επίγνωση, την ανικανότητά μου να φτιάξω μια τόση δα χαρά, μια τόση λύπη, μια τόση απελπισία, με την αυθεντικότητα. Αδύναμη να χειριστώ στερεότυπα, μετέτρεπα την αποδοχή τους σε δήθεν γνησιότητα. Αλλά κι εσύ μήπως τα είχες γκρεμίσει; Μέσα από μια ανάγκη, μια εικόνα, μια αποτυχία με αναζήτησες, να φύγεις ήθελες, όχι να ‘ρθεις. Όμως ο έρωτας είναι να θες να ‘ρθεις, όχι να θες να φύγεις από κάπου. Αυτό είναι σαν την αναστολή. Εντός του χρόνου της να μη διαπράξεις άλλο αδίκημα.

…και πάει έτσι ο διάλογος μέχρι τέλους, δίχως ο αναγνώστης να μπορεί να αθωώσει ή να δικάσει κάποιον. Μονάχα ως συγγραφέας ο νομικός έχει την ευχέρεια να χαράζει την υπερασπιστική γραμμή και των δύο αντιδίκων, να απαγγέλει το κατηγορητήριο και ταυτόχρονα να επιχειρηματολογεί αντικρούοντάς το, και κάποτε να ανεβαίνει και στην έδρα. Η επιστημονική σκευή, η νομική γνώση, της Γιάννας Λάμπρου πλουτίζει το κείμενο έτσι κι αλλιώς.
*

Η παρουσία του αρχετυπικού ζεύγους –άντρας γυναίκα- διατρέχει και τροφοδοτεί τη δράση σε όλα τα κείμενα του βιβλίου. Είτε πρόκειται για τους ίδιους ήρωες, από κείμενο σε κείμενο, είτε για διαφορετικούς, ίδια είναι τα πάθη που κατατρώνε τα σπλάχνα τους, ίδιες και οι σταθερές αξίες που μπορούν να τους ανυψώσουν στο θαύμα.
*

Στο επόμενο κείμενο ένας άντρας μονολογεί παρουσία μιας γυναίκας.
Εκείνη περιγράφεται ως αποκλεισμένη, ως αυτοέγκλειστη, πιο σωστά, στη φυλακή της συναισθηματικής της αυτάρκειας. Κι εδώ βρισκόμαστε μπροστά σε επιλογές ρυθμισμένης ζωής. Κάθε τι στον καιρό του, κι αν υπάρχει ο καιρός γι’ αυτό. Κι ο έρωτας ακόμη ως Ανάγκη, όταν και αν προκύψει αυτή η ανάγκη.
Εκείνος ακριβώς στην απέναντι όχθη Η συμβατική ζωή, γι’ αυτόν, είναι θάνατος. Ζωή είναι το πάθος. Επιζητά την ταύτιση, την εισχώρηση στον αγαπημένο Άλλο. Επιζητά τη Μέθεξη. Ξέρει το διακύβευμα. Γνωρίζει τους κινδύνους που υποκρύπτονται, ξέρει όμως πόσο άξιο είναι το τίμημα. Η συγγραφέας, με παρένθετους στίχους, το δίνει έξοχα, με μιαν αρμονική παρήχηση του ρο:

Ρόδο, ρίγος, ροή, ράπισμα, ρήμαγμα… Έρωτας.

Εκείνος, στον απολογισμό της ζωής του, αντιλαμβάνεται ότι όσο κι αν επιθυμούσε τη Μέθεξη ποτέ δεν τόλμησε όσο χρειαζόταν, κι αναρωτιέται:

πώς έγινε και μέτρησα σχεδόν πενήντα χρόνια χωρίς ποτέ να ενωθούν οι αισθήσεις και τα συναισθήματά μου, χωρίς ποτέ συνεπαρμένος από μια ελάχιστη προσωπική μου αμαρτία να ταξιδέψω τινάζοντας τον φόβο του θανάτου και του μάταιου; Χωρίς να συνωμοτήσω με την πολυτέλεια της αγίας Επιθυμίας, κρατώντας την ψυχή στα χέρια μου και τα χέρια στην ψυχή μου. Χωρίς να μείνω άφωνος από χαρά, από λύπη, από αγωνία, από μια ματιά-μαχαίρι, μια μυρωδιά, ένα στίχο, έναν ξεσηκωμό που θα διέλυε όλον εκείνο τον απίστευτα γελοίο περίγυρο. Χωρίς να ταξιδέψω σε μια κοινωνία της ου-τοπίας και του ονείρου, της ισότητας και της επανάστασης.
*

Στο επόμενο κείμενο συνομιλούν δύο γυναίκες. Η Κλαίρη εκθέτει στη Θαλλώ το αξιακό της σύστημα για τη ζωή και τις απόψεις της για τις ανθρώπινες σχέσεις. Μιλάει για την εμπειρία της με τον Βάνια. Τον Άγγελο που αυτοϋποβιβάστηκε σε Βαγγέλη, ούτε καν σε Ευάγγελο, από τον οποίο επέτρεψε να γοητευθεί ενώ εκείνος δεν άξιζε ενος τέτοιου δωρήματος. Κι ίσως εκείνη λειτούργησε έτσι εξ’ αιτίας του έντονου χαρακτηριστικού της, της ενσυναίσθησης. Τους διανοητικής ικανότητας της εμβίωσης. Του να θέλεις και να μπορείς να ζεις έν τινι. Να μπαίνεις στη θέση του Άλλου και να επιδράς στους όρους δημιουργίας των διαπροσωπικών σχέσεων. Γιατί, διαβάζουμε στο κείμενο, αν κοινωνήσεις τους καημούς, αν μεταλάβεις τη βαθιά εκείνη ψυχική δίψα κάποιου ανθρώπου ή κάποιας πατρίδας, γίνεται για πάντα κομμάτι σου, το κουβαλάς σαν μέλος σου και το προσέχεις όσο και εσένα! Υπάρχει όμως πάντα το ρίσκο της αγνωμοσύνης, όπου, ενώ εσύ δίνεις την ψυχή σου σού τη γυρίζουν σακατεμένη.

Ο Βάνια είναι κι αυτός άτολμος στο καινούριο. Νόμισε εύκολη την πορεία προς την αγάπη. Δεν υποψιαζόταν πώς είναι να χαρίζεσαι και να χαρίζεις αυτό που δεν σου περισσεύει. Ο Βάνια δεν παραδόθηκε στη σαγήνη και στο πάθος. Ήταν ένας εξ’ αρχής νικημένος από πεποίθηση.
Ο Βάνια εμφανίζεται στο προσκήνιο και η συνομιλία γίνεται ανάμεσα σ’ αυτόν και την Κλαίρη.
Ο αξιακός κανόνας εκείνης για τη ζωή είναι: ν’ αγαπάς, να ερωτεύεσαι, να είσαι ελεύθερος, να συμπάσχεις με τους ποιητές και τους βασανισμένους, να υπερασπίζεσαι την αλήθεια και την αθωότητα. Ν’ αγαπάς κάποιον χωρίς να τον χρειάζεσαι.
Ο Βάνια παραμένει ένας ακρωτηριασμένος συναισθηματικά άνθρωπος, ένας συντετριμμένος της καθημερινότητας. Η Κλαίρη επιχειρεί να τον υπερασπιστεί αποκαλύπτοντας τις πηγές της μετριότητάς του. Του λέει ότι κάποτε στη ζωή του ο καθείς οφείλει ένα τουλάχιστον «απεταξάμην».

Ο άνθρωπος που στεγνώνει από επιθυμία και διάθεση, περνά στην καθολική παραίτηση, ακυρώνει τη ζωή του. Αν, παρ’ ελπίδα, επιχειρήσει να μπει σε μια διαδικασία ανάτασης ηθικής, επειδή ακριβώς είχε προθύμως συναινέσει στην πτώση του, οι αρνητικές αξίες με τους οποίες συνοδοιπόρησε στην πορεία της πτώσης, θα κονιορτοποιήσουν τις όποιες ανορθωτικές του προσδοκίες, τόσο κυνικά, χωρίς αιδώ, μας λέει η συγγραφέας, τόσο χυδαία, όσο η ανηθικότητα του φόνου που, αν δηλωθεί εκουσίως, εκλαμβάνεται ως ειλικρίνεια του δράστη.

Εν τέλει η Κλαίρη, διερχόμενη μέσα από την εμπειρία της συναναστροφής με το ανήθικο, το ευτελές και το άσχημο, αποφασίζει πως είναι μάταιο να βγάζει τα συναισθήματά της στην αγορά, αφού εκεί χάνουν την ανταλλακτική τους αξία, επειδή όλο και μειώνεται η προσφορά ψυχικών παραγώγων αγάπης και, παράλληλα, όλο και αυξάνεται ο αριθμός των πάγκων που στήνουν οι αργυραμοιβοί, οι κιβδηλοποιοί, οι αγύρτες.
*

Στο κείμενο που ακολουθεί μια ώριμη γυναίκα και ένας νεαρός άνδρας βρίσκονται γυμνοί στο κρεβάτι. Η γυναίκα επιθυμεί τον νέο, και, ταυτόχρονα, τύπτεται γιατί τον εγκλωβίζει στη μοναδικότητα αυτής της επιλογής –εξυπακούεται ότι κι εκείνος την επιθυμεί- την ώρα που η φυσική τάξη επιτάσσει να είναι συναισθηματικά ελεύθερος και να σπουδάζει τις μεθόδους ωρίμανσής του, όπως έκανε κι εκείνη στην ηλικία του.
Ο νέος της αντιτείνει: Εγώ, όμως, δεν σκέφτομαι όπως εσείςς κοιτώντας προς τα πίσω με τωρινά μάτια. Ίσως επειδή δεν έχω παρελθόν. Εγώ… μ’ αρέσει αυτό που ζω μαζί σου και μου αρκεί.
Ναι, του λέει εκείνη, αλλά κάποτε θα λυπηθείτε για όλα αυτά.
Θα λυπηθώ, απαντά ο νέος, όταν γίνω τόσο κανονικός που να μην προλαβαίνω να ζω, αλλά να καταστρέφω με την… έμπειρη σκέψη ό,τι συμβαίνει πριν το αγγίξω. Νομίζω πως δεν είναι η γνώση ο μόνος δρόμος που μας οδηγεί στην αφή των πραγμάτων.

Ουσιαστικά εδώ η Γιάννα Λάμπρου προσεγγίζει το μέγα θέμα της συνάφειας και της σύγκρουσης του πρωτογενούς με το δευτερογενές, ως απότοκο της ηλικιακής απόστασης, στο επίπεδο τους συναισθηματικής εμπειρίας, από τις εκβολές της οποίας τροφοδοτούνται οι συμπεριφορές των ανθρώπων και νοηματοδοτούνται οι σχέσεις τους. Γιατί η πρωτογενής προσέγγιση της υλικής (σωματικής) και της πνευματικής (ψυχικής) υπόστασης του Άλλου διαθέτει το πλεονέκτημα και την υπεροχή της ακατέργαστης ορμητικότητας, τη στιλπνότητα της αλήθειας, και την παρθενικότητα της ειλικρίνειας, ενώ η δευτερογενής είναι πιθανό να στενάζει κάτω από φορτία εγκατεστημένων στερεοτύπων, και να είναι δύσκαμπτη από σκουριές καχυποψίας, αμφιβολίας, υστεροβουλίας, κλπ.

Σε κάποιο σημείο του κειμένου η ώριμη κυρία προβάλλει το συναισθηματικό της στίγμα ως εξής:

Αν μοιράσω τη ζωή μου σε τέσσερις εποχές, τώρα θα είναι αυτή που διασχίζω με λαμπυριστούς τροχούς ποδηλάτου έναν κάμπο με κίτρινα στάχυα.

Εκπληκτικά η Γιάννα Λάμπρου έχει εδώ συγκεράσει τρεις μορφές υψηλής Τέχνης, τρία έργα Τέχνης και τρεις δημιουργούς: τη Μουσική, με τις Τέσσερις εποχές, του Αντόνιο Βιβάλντι, την Ποίηση, με τους στίχους Η Ποίηση είναι ανάπτυξη στίλβοντος ποδηλάτου, του Ανδρέα Εμπειρίκου, και τη Ζωγραφική, με τα Σταροχώραφα του Βικέντιου Βαν Γκογκ.
*

Στο επόμενο κείμενο δύο, κατά πάσα πιθανότητα, εραστές από την φοιτητική τους νεότητα, που παρέμειναν φίλοι, συναντιούνται τριάντα χρόνια αργότερα. Η συνάντησή τους χαρακτηρίζεται από την ευγένεια που αποτυπώνεται εσαεί στην ψυχή των εραστών από ενσυναίσθηση.
Η κεντρική προβληματική αφορά στη φθορά που επιφέρει ο Χρόνος.
*

Ακολουθεί μία μνημονική επιστροφή της αφηγήτριας, που εδώ, βάσιμα, από την εξέταση των πραγματολογικών αναφορών, μπορούμε να ισχυριστούμε ότι ταυτίζεται με τη συγγραφέα, στον γενέθλιο τόπο.
Οι προβολές της μνήμης σκηνοθετούνται από το βλέμμα της αφηγήτριας που θέλει να ταξιδεύει στη ζωή πρώτη θέση και ποτέ ως λαθρεπιβάτης, και που θέλει να παραχωρεί αυτή τη θέση μόνο στον πρωτογενή ανθρώπινο μόχθο και στον γενναίο ανθρώπινο πόνο, που την κάνουν άνθρωπο.
Προβάλλονται πλευρές του επαρχιακού βίου από τον ελληνικό χώρο των πρώτων μετεμφυλιακών δεκαετιών και αναπτύσσεται προβληματισμός για τις συνιστώσες που επέδρασαν στη διαμόρφωση του μεταπολεμικού έλληνα.
Μετά το διάλειμμα, στην οθόνη, η μνημονική επιστροφή μεταφέρεται στους χώρους της φοιτητικής ζωής και στους φίλους εκείνης της εποχής.
Καθώς πέφτουν οι τίτλοι του τέλους αντιλαμβανόμαστε πως επρόκειτο για μια νέκυια της νεότητας, για μιαν ανάμνηση των τρόπων και των λόγων των φίλων εκείνης της ανεπίστρεπτης περιόδου, που τώρα έχουν χαθεί, αφού η ακοίμητη κλειδούχος παραμονεύει. Η κήρα μέλαινα, η ομηρική διατύπωση για το μαύρο αίμα του θανάτου που ακυρώνει την ύπαρξη.
*

Και στο επόμενο κείμενο ανακαλείται μνημονικά η νεότητα, και ο έρωτας και η ελευθερία των επιλογών και η αυτοδιάθεση του ανθρώπου. Αφορμή η γαμήλια ετοιμασία της ένωσης δύο ανθρώπων από συνοικέσιο, στα μέσα της δεκαετίας του 1960, στην επαρχία.
Περιγράφοντας η αφηγήτρια τα φρεσκοπλυμένα προικώα ασπρόρουχα της πρώτης νύχτας του γάμου, επισημαίνει:

Κατέφθανε με δώρα η πεθερά να χαρεί τη χαρά της ξένης που θα έφερνε απογόνους στην οικογένεια. Κεντημένα μαξιλάρια κι αντί βαμβάκι, γεμισμένα με κλαδιά φτέρης για την πρώτη νύχτα του γάμου.
Ο ψυχικός πολιτισμός των εξευγενισμένων κυράδων, που υπήρχαν πάντα και σ’ όλες τις συνθήκες, διαισθανόταν ότι κάτι πιο ευγενές χρειαζόταν να διαχωρίσει αυτή τη νύχτα από τις ίδιες άλλες που θα έρχονταν μια ολόκληρη ζωή. Μια ζωή χρέους και καθήκοντος.

Στο ίδιο κείμενο ενυπάρχουν μνήμες της παιδικής ηλικίας και της παιδικής αθωότητας όταν σκιρτά, πρώτη φορά, η ψυχή διαισθητικά στο μέγα δώρο του έρωτα, στην εκρηκτική ανθοφορία του σώματος.
*

Ακολουθούν μικρής έκτασης κείμενα στα οποία:

αποτυπώνεται η τελετουργία της μητρότητας. Η σύλληψη, η κύηση, η γέννηση. Η γυναίκα δικαιούται τα σπουδαία γιατί η μήτρα της αντιμάχεται το Χρόνο, πολεμώντας το Θάνατο με σπέρματα Αθανασίας.

η αφηγήτρια παραθέτει τον πίνακα των αξιών της και επισημαίνει, ανακαλώντας τους στίχους του Ελύτη από το έργο του «Εκ του πλησίον», ότι δεν φτάνει σαν κλωνάρι λέξης ν’ αδημονείς για Μάιο, δεν φτάνει δηλαδή να θέλεις κάτι πολύ, χρειάζεται και να αποκωδικοποιείς με τον νου ό,τι η καρδιά νοιώθει.
*

Εντέλει το ζεύγος άνδρας-γυναίκα δικαιώνει, κατά μόνας, τη βαθύτερη ουσία της υπόστασής του. Χωρίζει. Εκείνος επιστρέφει στη σύζυγό του και στη θαλπωρή της οικιακής ακινησίας. Προηγουμένως έχει εκλιπαρήσει τη γυναίκα να του ζητήσει να μείνει. Εκείνη, σταθερή στις υπερήφανες επιλογές της, αρνείται να υποτάξει τον έρωτα σε οποιαδήποτε εντολή, παράκληση, ελεημοσύνη ή ζητιανιά.

Ποιος κερδίζει, ποιος χάνει στο παιχνίδι των σχέσεων; Κανένας! Ο καθείς και οι πληγές του.
*

Ας μου επιτραπεί, πριν τελειώσω, η διατύπωση μιας υπόθεσης: στη συνομιλία της Κλαίρης με τον Βάνια κάποια στιγμή εκείνη του προτείνει να υποθέσουν πως βρίσκονται στο Νόραγκραντ. Έχοντας σαν δεδομένο το ότι η Γιάννα Λάμπρου στο εξαιρετικά ενδιαφέρον ιστολόγιό της υπογράφει ως Noramiri, τολμώ να ισχυριστώ πως, όντως, η δράση στο βιβλίο εξελίσσεται στο Νόραγκραντ. Στην επικράτεια της Νόρα, που έχει τα χαρακτηριστικά της Νόρα Χέλμερ, του Ίψεν, η οποία ανακαλύπτει πως, πέρα από τον ανώδυνο ρόλο της ξέγνοιαστης, νεαρής συζύγου του δικηγόρου Τρόβαλντ, είναι αναγκασμένη να συμβιβαστεί με τη σκληρότητα και την υποκρισία της αστικής κοινωνίας. Από κει θα επαναστατήσει, θα χτυπήσει τη γροθιά της στο σπασμένο γυαλί της κοινωνικής σαθρότητας και θ’ αλλάξει ριζικά τρόπο σκέψης και ζωής.
Όσο κι αν μοιάζει αναγνωστικός ακροβατισμός η υπόθεσή μου, νομίζω πως στη βαθύτερη ουσία της είναι σωστή.
*

Καθώς μελετούσα το βιβλίο ερχόταν επίμονα στον νου μου ο στίχος του Δ. Ι. Αντωνίου πιάνουν στη γη μας λίγο τόπο τα πολύτιμα, από το ποίημα «Οι κακοί έμποροι». Η Γιάννα Λάμπρου, σε κάθε γραμμή του κειμένου, πασχίζει να μας ανοίξει τα μάτια της ψυχής ώστε να δούμε αυτόν τον λίγο τόπο.

Κι επειδή το πιο σίγουρο Ανεπίστροφον είναι ο Χρόνος, το βιβλίο της Γιάννας Λάμπρου ηχεί ως ένα σήμαντρο αφύπνισης που μας καλεί να τολμήσουμε να ζήσουμε. Όσο είναι καιρός".
(http://sigxroniekfrasi.blogspot.com/).
Η Γιάννα Λάμπρου πήρε το νήμα από εκεί που το άφησε ο Θεοχάρης και διάβασε χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το Ανεπίστροφον δημιουργώντας τις αφορμές για τις παρεμβάσεις/ερωτήσεις που ακολούθησαν. 
Στο τέλος της παρουσίασης τα συγχαρητήρια ήταν πολλά για τη συγγραφέα και για την εκδήλωση που  ήταν υψηλού επιπέδου, επιτυχημένη και με τον τρόπο της συγκινητική...

Η Ενωτική Κίνηση Εμπόρων για τον Εμπορικό Σύλλογο Λιβαδειάς

Την Τετάρτη 1 Ιουνίου θα πραγματοποιηθούν οι εκλογές στον Εμπορικό Σύλλογο Λιβαδειάς. Η όλη διαδικασία προβλέπεται ιδιαίτερα ενδιαφέρουσα αφού θα συμμετάσχουν 3 συνδυασμοί που θα διεκδικήσουν τις 7 θέσεις του νέου Διοικητικού Συμβουλίου.Ο συνδυασμός Ενωτική Κίνηση Εμπόρων γνωστοποιεί το ψηφοδέλτιό του. που αποτελείται από 14 εμπόρους της Λιβαδειάς:
1. Αγγελόπουλος Λουκάς
2. Βαρβαράκης Γιώργος
3. Γέρος Δημήτριος
4. Κατή Βασιλική
5. Μπαρδάκας Βασίλης
6. Παπασπύρου Γεώργιος
7. Παπασπύρου Κωνσταντίνος
8. Παπακωνσταντίνου Ιωάννης
9. Τσιφής Ζώης
10.Τσιφής Κωνσταντίνος
11. Χάνιος Χρήστος
Και για την Εξελεγκτική Επιτροπή;
1. Λάμπρου Λάμπρος
2. Καφρίτσα-Μωραϊτη Κωνσταντίνα
3. Ζαχαρόπουλος Δημήτριος
Υπενθυμίζεται ότι οι θέσεις στο Διοικητικό Συμβούλιο είναι 7. Οι 7 εκλεγέντες θα συνεδριάσουν για την εκλογή του νέου προέδρου και των άλλων θέσεων στο Δ.Σ.


Ο ΑΚΟΛ στην ΕΤ1!

Ο Α.Κ.Ο.Λ. είναι καλεσμένος μαζί με άλλους συλλόγους της επαρχίας από 6 διαφορετικές πόλεις, σε εκπομπή που θα πραγματοποιηθεί στη ΕΤ1 , " ΜΟΝΑ-ΖΥΓΑ", με παρουσιαστή τον Γιώργο Αμυρά. Σκοπός της εκπομπής είναι να προβληθεί το εθελοντικό έργο και η πρωτοβουλία δημοτών στην ανάπτυξη και την πρόοδο της επαρχίας. Η μετάδοση έχει προγραμματιστεί για την αύριο Παρασκευή στις 7-9 μ.μ.

Εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων και 24 φωτογραφίες


Εγινε την Κυριακή στη Λιβαδειά η εκδήλωση Μνήμης για τη Γενοκτονία των Ποντίων. Δείτε το φωτορεπορτάζ.

http://viotiarecords.blogspot.com/2011/05/24.html

Γαλάζια σημαία και φέτος στον Αη Σίδερη






ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ


ΒΡΑΒΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΚΤΗΣ ΤΟΥ ΑΓΙΟΥ ΙΣΙΔΩΡΟΥ
ΤΟΥ ΔΗΜΟΥ ΔΙΣΤΟΜΟΥ – ΑΡΑΧΩΒΑΣ - ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ
ΜΕ ΤΗ “ΓΑΛΑΖΙΑ ΣΗΜΑΙΑ” 2011.
Ανακοινώθηκαν από την Ελληνική Εταιρία Προστασίας της Φύσης (ΕΕΠΦ), Συντονιστή του Διεθνούς Προγράμματος “Γαλάζιες Σημαίες” στη χώρα μας, οι βραβεύσεις ακτών και μαρινών με “Γαλάζια Σημαία” για το έτος 2011. Ανάμεσα σ’ αυτές και η ακτή Αγίου Ισιδώρου του Δήμου μας, η οποία βραβεύεται εδώ και μία δεκαετία ανελλιπώς με τη “Γαλάζια Σημαία” , το διεθνές σύμβολο ποιότητας, το πιο γνωστό, ίσως, περιβαλλοντικό σύμβολο στον κόσμο, καθώς πληροί όλες τις προϋποθέσεις και συμμορφώνεται με τα 32 συνολικά αυστηρά κριτήρια του προγράμματος, τα οποία αναφέρονται σε καθαριότητα, οργάνωση, πληροφόρηση, ασφάλεια λουομένων και επισκεπτών και προστασία του περιβάλλοντος της ακτής και του παράκτιου χώρου. Οι καλές υπηρεσίες που προσφέρονται, αλλά και η συμβολή στην προστασία του περιβάλλοντος της περιοχής μέσα από το πρόγραμμα «Γαλάζιες Σημαίες», καθιστά την ακτή πόλο έλξης των επισκεπτών.
Το Πρόγραμμα προωθεί πρωτίστως τη βιώσιμη ανάπτυξη στις παράκτιες περιοχές, έχοντας στόχο την υψηλή ποιότητα των νερών κολύμβησης, την ασφάλεια λουομένων, την περιβαλλοντική διαχείριση και εκπαίδευση. Συνδέει τον τουρισμό και την εκπαίδευση σε τοπικό, περιφερειακό και εθνικό επίπεδο. Το Πρόγραμμα «Γαλάζιες Σημαίες» είναι πλέον διεθνές σήμα ποιότητας οργάνωσης ακτής, με ισχυρή περιβαλλοντική παράμετρο.
Ο Δήμος μας, προκειμένου να εξακολουθεί να βραβεύεται η ακτή του Αγίου Ισιδώρου, δραστηριοποιείται στον τομέα του περιβάλλοντος και την προστασία της φύσης:
·         Φροντίζει ώστε να διατηρείται το περιβάλλον της ακτής και του παράκτιου χώρου καθαρό, εξοπλίζοντας την ακτή με κάδους απορριμμάτων και ανακύκλωσης, δοχεία για αποτσίγαρα, και φροντίζοντας για το συνεχή, περιοδικό καθαρισμό της.
·         Πραγματοποιεί δειγματοληπτικούς ελέγχους για την ποιότητα των νερών κολύμβησης δύο φορές το μήνα, σε συνεργασία με πιστοποιημένο δειγματοληπτικό εργαστήριο. Τα αποτελέσματα των μικροβιολογικών αναλύσεων εμφανίζονται στην ιστοσελίδα:
http://www.e-per.gr του ΥΠΕΚΑ
·         Φροντίζει για την κατάλληλη επεξεργασία των αστικών και βιομηχανικών λυμάτων.
·         Καταρτίζει και υλοποιεί σχέδια δράσης για την αντιμετώπιση τυχόν θαλάσσιας ρύπανσης εξ ατυχήματος, με άμεση ενημέρωση του κοινού.
·         Προσφέρει άμεση πρόσβαση σε τηλέφωνο για περίπτωση ανάγκης, σωστικά εφόδια και πρώτες βοήθειες.
·         Προσφέρει υπηρεσίες για άτομα με ειδικές ανάγκες (ΑΜΕΑ).
·         Διαθέτει επαρκείς εγκαταστάσεις υγιεινής, με ελεγχόμενο σύστημα αποχέτευσης
·         Συμβάλλει στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος και την περιβαλλοντική πληροφόρηση με έντυπες πληροφορίες και οδηγίες συμπεριφοράς για την ακτή, καθώς και για περιοχές με ευαίσθητο φυσικό περιβάλλον, χλωρίδας και πανίδας, στον παράκτιο χώρο, καθώς και με την οργάνωση δραστηριοτήτων, όπως καθαρισμός λιμανιού από εθελοντές, δεντροφύτευση, εκθέσεις κατασκευών με ανακυκλώσιμα υλικά από μαθητές, ημερίδες με θέμα το περιβάλλον, που επιβεβαιώνουν και υλοποιούν το ενδιαφέρον για το φυσικό περιβάλλον της ακτής και την ανάγκη προστασίας του.
·         Επιτηρεί την ακτή και φροντίζει για την ασφάλεια των λουομένων, με τη συνεχή παρουσία ναυαγοσώστη - υπεύθυνου ναυαγοσωστικών εφοδίων.
Σας ευχόμαστε καλό καλοκαίρι και σας περιμένουμε στη «γαλάζια παραλία του Αγίου Ισιδώρου».
Πληροφορίες σχετικά με το πρόγραμμα «Γαλάζιες Σημαίες» υπάρχουν στο:
             www.eepf.gr.                     

Η βράβευση της ακτής του Αγίου Ισιδώρου :
Ο ΔΗΜΑΡΧΟΣ
ΔΙΣΤΟΜΟΥ-ΑΡΑΧΩΒΑΣ-ΑΝΤΙΚΥΡΑΣ
 ΙΩΑΝΝΗΣ ΠΑΤΣΑΝΤΑΡΑΣ

Ηττα ΑΕΛ

Έχασε την τελευταία αγωνιστική αλλά παρέμεινε (προσωρινά!) στην Γ' Εθνική.Θρίλερ την προηγούμενη Κυριακή για την ΑΕΛ , η οποία έπαιζε την παραμονή της εκτός έδρας με την ΡΑΦΗΝΑ
(ΑΡΓΝΑΥΤΗΣ ΤΡΙΓΛΙΑΣ)αγώνα τον οποίο έχασε 80-71 ενώ ήθελε την νίκη για την οριστική παραμονή.
Έτσι η Λιβαδειά ενεπλάκη σε τετραπλή ισοβαθμία με τους ΨΥΧΙΚΟ,ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ & ΑΡΓΟΝΑΥΤΗ και από την μεταξύ τους βαθμολογία προκύπτει:

1) Ψυχικό 10β. (σώζεται οριστικά)
2) ΑΕΛ 9 β.σώζεται προσωρινά περιμένοντας το τι θα κάνει το Αιγάλεω από την Β' Εθνική δηλ. αν παραμείνει ,παραμένει η ΑΕΛ ,αν υποβιβαστεί (το Αιγάλεω)θα αγωνιστεί σε αγώνα μπαράζ με την ΑΚΡΑΤΑ
για να σωθεί ένας εκ των δύο.
3) ΠΑΝΑΓΙΤΣΑ ΧΑΛΚΙΔΑΣ 9β. υποβιβάζεται γιατί υστερεί έναντι της ΑΕΛ έχοντας υποστεί 2 ήττες εντός και εκτός .
4) ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ 8β. υποβιβάζεται διότι υστερεί έναντι και του Ψυχικού και της ΠΑΝΑΓΙΤΣΑΣ.


Τώρα στο τελευταίο μάτς της Κυριακής η ΑΕΛ ως το 30' ήταν ομάδα που ήθελε την νίκη και στο τελεαλταίο 10 λεπτό ΟΙ ΠΑΙΧΤΕΣ & Ο ΠΡΟΠΟΝΗΤΉΣ ΞΈΧΑΣΑΝ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΈΠΑΙΖΑΝ ,δέχτηκαν ένα
31-17 και έχασαν πανηγυρικά με 80-71 από μια ομάδα η οποία 3' πριν από το τέλος ήξερε οτι έιχε υποβιβαστεί οριστικά αφού το ΨΥΧΙΚΟ είχε κερδίσει.


Οι αριθμοί:

Αργοναύτης Τριγλίας – Λιβαδειά 80-71
Διαιτητές: Δημόπουλος – Δαρλαμήτσος.
Τα δεκάλεπτα: 15-21, 30-43, 49-54, 80-71.
ΑΡΓΟΝΑΥΤΗΣ (Χρυσόγελος) : Προκόπης 12 (1), Μπαλαμπάνης 26 (4), Κορκοσούρας 9, Στράγκας 23, Δαγκλής 2, Τσιριγωτάκης 6, Κωστής 2.
ΛΙΒΑΔΕΙΑ (Αριδάς) : Κρασσόπουλος 8, Ταμπίτσικας 4, Σκορδάλης 7 (1), Αλεξίου 13 (1), Τερματζίδης 11 (2), Κουλουριώτης 5 (1), Μουρατίδης 8 (2), Δελέγκος 15 (3), Κατσαλίγγος.

Ο Χρήστος Σταϊκούρας στη Λιβαδειά

Ημερίδα Εθελοντισμού

Συναυλία Δημοτικού Ωδείου Αλιάρτου

Ταφόπλακα η αύξηση ΦΠΑ για τοςυ μικρομεσαίους

Εκθεση Φωτογραφίας

Ενδιαφέρον blog

Τρίτη, 24 Μαΐου 2011

To KKE για το Νοσοκομείο Λιβαδειάς

Αποκλεισμός της γέφυρας Χαλκίδας για το Νοσοκομείο Καρύστου

Συγκέντρωση στη νέα γέφυρα Χαλκίδας προγραμματίζουν την Πέμπτη κάτοικοι και φορείς της Καρύστου, διαμαρτυρόμενοι για θέματα που αφορούν το Νοσοκομείο Καρύστου και το Δημοτικό Σχολείο. Όσοι δηλώσουν συμμετοχή, θα συγκεντρωθούν στις 6:00 το πρωί της Πέμπτης στην Πλατεία Καρύστου και θα αναχωρήσουν με λεωφορεία προς τη γέφυρα.
«Αντιστεκόμαστε όλοι στην πρόθεση της Πολιτείας να μας στερήσει το υπέρτατο αγαθό της υγείας και της αξιοπρεπούς εκπαίδευσης. Απαιτούμε τη μη υποβάθμιση του Νοσοκομείου Καρύστου, την ανέγερση του 2ου Δημοτικού Σχολείου και την παραμονή της ΔΟΥ».

Ανάθεση περιβαλλοντικής μελέτης σε ΜΚΟ

Συνελήφθη για ηρωίνη στη Θήβα

Ασφαλής οδήγηση

ΕΛΑ ΚΑΙ ΕΣΥ !!!!! ΑΝ ΕΙΣΑΙ ΜΑΘΗΤΗΣ ΤΗΣ Δ' , Ε' η ΣΤ' ΤΑΞΗΣ ΠΑΡΕ ΤΟ ΠΟΔΗΛΑΤΟ ΣΟΥ ΚΑΙ ΤΟ ΚΡΑΝΟΣ ΣΟΥ( ΑΝ ΔΕΝ ΕΧΕΙΣ ΘΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΕΚΕΙ!) ΚΑΙ ΕΛΑ ΝΑ ΜΑΣ ΔΕΙΞΕΙΣ ΤΗΣ ΠΟΔΗΛΑΤΙΚΕΣ ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ ΣΟΥ ΚΑΙ ΝΑ ΛΑΒΕΙΣ ΤΟ < ΔΙΠΛΩΜΑ ΟΔΙΚΗΣ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑΣ > ΟΙ ΔΑΣΚΑΛΟΙ ΤΩΝ ΣΧΟΛΩΝ ΟΔΗΓΗΣΗΣ ΚΟΛΛΙΑΣ & ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ ΚΑΙ Ο Δ. ΑΝΕΣΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΤΑΣΤΗΜΑΤΟΣ <Ο ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ> ΘΑ ΣΑΣ ΚΑΘΟΔΗΓΟΥΝ ΜΕ ΤΙΣ ΟΔΗΓΙΕΣ ΤΟΥΣ!!!!
ΜΠOΡΕΙΣ ΝΑ ΕΠΙΛΕΞΕΙΣ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΘΕΛΕΙΣ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΕΧΕΙΣ :
ΣABBATO 28.MAIOY 18.00 / ΚΥΡΙΑΚΗ 29.MAIOY 10.00 & 18.00
ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ ΕΧΟΥΜΕ ΜΟΙΡΑΣΕΙ ΤΙΣ ΔΗΛΩΣΕΙΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ !!! ΠΑΡΑΚΑΛΩ ΝΑ ΤΙΣ ΕΠΙΣΤΡΕΨΕΤΕ ΜΕΧΡΙ ΤΗΝ ΤΕΤΑΡΤΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΩΣΤΟ ΣΥΝΤΟΝΙΣΜΟ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣHΣ!!! ΟΠΟΙΟΣ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΔΗΛΩΣΗ ΜΠOΡΕΙ ΚΑΙ ΕΠΙΤΟΠΟΥ ΝΑ ΤΗΝ ΣΥΜΠΛΗΡΩΣΕΙ !!! ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΥΝΟΔΕΥΟΝΤΕ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΗΔΕΜΟΝΑ ΤΟΥΣ!!! ΣΑΣ ΠΕΡΙΜΕΝΟΥΜΕ ΟΛΟΥΣ!!! ΝΑ ΦΕΡΕΙΣ ΚΑΙ ΜΙΑ ΜΙΚΡΗ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΜΑΖΙ ΣΟΥ ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΠΛΩΜΑ!!!
ΟΡΓΑΝΩΤΕΣ ΤΗΣ ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ Ο Α.Κ.Ο.Λ. ΚΑΙ ΤΑ Δ.Σ. ΤΩΝ ΔΗΜΟΤΙΚΩΝ ΣΧΟΛΕΙΩΝ ΤΗΣ ΠΟΛHΣ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ!!!!
ΣΥΜΜΕΤΕΧΟΥΝ : ΤΡΟΧΑΙΑ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
ΠΡΩΤΟΒΑΘΜΙΑ ΕΚΠΑΙΔΕΥΣΗ
Ε.Ε Ε.Δ ΛΙΒΑΔΙΕΑΣ
TA KATAΣΤΗΜΑΤΑ: AUTOVISION-ΔΗΜΟΥ Ι.ΚΤΕΟ, COPY-CARE-ΖΗΣΙΜΟΠΟΥΛΟΣ, ΠΟΔΗΛΑΤΗΣ- ΑΝΑΣΤΗΣ Δ. , SPOSA -ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ Π. ΣΧΟΛΕΣ ΟΔΗΓΩΝ ΓΕΩΡΓΙΑΔΗΣ , ΚΟΛΛΙΑΣ , ΑΦΟΙ Λ.ΤΟΛΙΑ
2011-2020 ΔΙΕΘΝΗΣ ΔΕΚΑΕΤΙΑ ΤΗΣ ΟΔΚΙΚΗΣ ΑΣΦΑΛΕΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Η.Ε.
ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2010 - ΑΥΓΟΥΣΤΟΣ 2011 ΔΙΕΘΝΗΣ ΕΤΟΣ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΑΠΟ ΤΟΝ Ο.Η.Ε.

Η σκιά που βαραίνει



Α’
Διασχίζοντας τις αστραπές κατάματα
Βάδισα αργά στους δρόμους  με τις φιλύρες
Μέχρι που ο ουρανός βάφτηκε μωβ
Και η θάλασσα έχασε το δίκιο της

Τότε σε είδα σαν πλήθος που βιάζεται
Σαν πλοίο που ταξίδεψε στη στεριά
Σαν πίνακα ευπώλητο αφηρημένης τέχνης
Και σαν τραγούδι στις φυτείες του Νότου


Δεν ήσουν φευγαλέο ρίγος και ζάλη ξαφνική
Όπως εκείνες του Νοέμβρη στο μισάνοιχτο παράθυρο
Ούτε της άνοιξης βήχας κρυφός και δέκατα επίμονα
Ιωση του τριήμερου ή στον γιατρό αν δεν περάσει

Ησουν μια δυνατή βροχή κι ένας χειμώνας στον κύκλιο χορό μας  
Ησουν μια διέξοδος στην παραλία με το άσπρο βότσαλο
Ησουν μια σκιά που έκρινε τη ζυγαριά της λήθης
Κι ένα περιστέρι που σπάθισε με τα φτερά του το σήμα της αγνόησης

Δευτέρα, 23 Μαΐου 2011

Αποφάσεις Γενικής Συνέλευσης Γιατρών Νοσοκομείου Λιβαδειάς-Κ.Υ. Αλιάρτου και Διστόμου

Οχι τι θα πουν αλλά τι θα κάνουν οι αιρετοί για το Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς

Γράφει ο Βοιωτός
Χτισμένο στη θέση εκείνου που στα παιδικά μου χρόνια ονομάζαμε "Στρατώνα", το Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς δεσπόζει στην κορυφή του λόφου, βόρεια της βοιωτικής πρωτεύουσας. Προσχωρώντας σε μια τολμηρή μετανεωτερική ερμηνεία θεωρώ ότι το Νοσοκομείο της Λιβαδειάς επιτελεί τον ίδιο περίπου ρόλο, αποτελεί στις αρχές του 21ου αιώνα το συμβολικό ισοδύναμο του Στρατοπέδου:
Οπως το Στρατόπεδο είχε σκοπό να εμπεδώσει ένα αίσθημα ασφαλείας στους πολίτες την εποχή που η αγροτική/αναπτυσσόμενη ελληνική κοινωνία μετασχηματιζόταν ταχύτατα σε βιομηχανική/ανεπτυγμένη χώρα ακριβώς στα όρια των δύο μπλοκ του Ψυχρού Πολέμου, έτσι το Νοσοκομείο παρέχει μια αίσθηση ασφάλειας στην καταναλωτική/μεταβιομηχανική ελληνική κοινωνία, μια βεβαιότητα άμεσης περίθαλψης από τα αναπόφευκτα δεινά της τρυφής και της ευμάρειας, κυρίως όσον αφορά το επείγον, το απροσδόκητο, το "ατύχημα" (διότι, για τα χρόνια και σοβαρά πλην όχι επείγοντα, οι περισσότεροι στο μέτρο που έχουν τη δυνατότητα προτιμούν την πρωτεύουσα).

Από μια άλλη οπτική γωνία, εκείνοι που γνωρίζουν υποστηρίζουν ότι το Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς και η πορεία του -mutatis mutandis- θυμίζουν ή μοιάζουν με την πολύπαθη Ελληνική Δημοκρατία: εγγενείς και επίκτητες δυσλειτουργίες άπό την ίδρυσή του, παθογένειες και ανεπαρκής σχεδιασμός, ισχυρός συντεχνιακός συνδικαλισμός, λάθος προτεραιότητες, σκάνδαλα, τραυματιοφορείς που έγιναν διοικητικοί, αλλά και ιατρικό προσωπικό που επιτελεί με αίσθηση καθήκοντος και αυταπάρνηση το λειτούργημά του συνθέτουν ένα αμφίσημο σκηνικό, έναν αντιφατικό, όπως όλη η ελληνική διοίκηση, οργανισμό.  Η οικονομική κρίση έρχεται ως καταλύτης και εδώ να αποκαλύψει τα ελλείμματα και να ανατρέψει την αυταρέσκεια της "δημόσιας υγείας".

Δεν είναι στις προθέσεις μου να εναντιωθώ στην ομόθυμη κατακραυγή -από εκλεκτούς επιστήμονες, τοπικές αρχές και φορείς- που προκαλεί στη Λιβαδειά η διαρροή της εισήγησης Λιαρόπουλου, η οποία προβλέπει την υποβάθμιση του Νοσοκομείου Λιβαδειάς. Συμφωνώ ότι το Νοσοκομείο στη βοιωτική πρωτεύουσα πρέπει να αναβαθμιστεί παρότι κρατώ καλά στο μυαλό μου ότι ευαίσθητος χώρος της υγείας αποτελεί προνομιακό πεδίο έκφρασης κάθε είδους λαϊκισμού καθώς αποτελεί το γεωμετρικό τόπο όπου διακυβεύεται το ύψιστο αγαθό, η ίδια η ανθρώπινη ζωή.

Από την άποψη αυτή δεν μπορεί παρά να θεωρηθεί θετική η πρωτοβουλία του Δήμου Λεβαδέων για την έκτακτη σύγκληση Δημοτικού Συμβουλίου με θέμα την αποτροπή της υποβάθμισης του Νοσοκομείου Λιβαδειάς το απόγευμα της Δευτέρας με την παρουσία -όπως ελπίζεται- όλων των πολιτικών εκπροσώπων και των θεσμικών φορέων  του νομού.

Ομως για να μην εκφυλιστεί το έκτακτο Δημοτικό Συμβούλιο σε μια διαδικασία δημοσίων σχέσεων οι αιρετοί εκπρόσωποι, πολιτικοί και θεσμικοί οφείλουν να δώσουν απάντηση στο τι θα πράξουν εφόσον η γνώμη τους δεν εισακουστεί και όχι να προβούν στις συνήθεις αρειμάνιες δηλώσεις "αντίστασης" και μετά -ήσυχοι ότι επιτέλεσαν το καθήκον τους- να τραπούν προς τις ταβέρνες της Λιβαδειάς.

Δύο περιπτώσεις υπάρχουν.
Στην πρώτη και ιδανική ο υπουργός Υγείας λαμβάνει το εκκωφαντικό μήνυμα της ενωμένης Βοιωτίας και απορρίπτει την εισήγηση Λιάροπουλου. Τότε έχουμε κατά το κοινώς λεγόμενο "ούτε γάτα ούτε ζημιά" χωρίς να υπονοείται ότι δεν πρέπει να γίνουν μεγάλες αλλαγές στο Νοσοκομείο -σε όλους τους τομείς.
Στη δεύτερη και πλέον πιθανή το υπουργείο, προχωρώντας σε ορισμένες επουσιώδεις  διορθώσεις εφαρμόζει τον σχεδιασμό των συγχωνεύσεων στα Νοσοκομεία όπως αυτός αποτυπώνεται στην π΄ροταση της επιτροπής των σοφών. Εδώ είναι το κομβικό σημείο.

Τι θα κάνουν σε αυτή την περίπτωση οι αιρετοί; Θα αποδεχθούν την ήττα και την υποβάθμιση του Νοσοκομείου; Θα παραιτηθούν; Θα προχωρήσουν σε απεργία πείνας; Θα διαμορφώσουν τις συνθήκες για να ηγηθούν δυναμικών κινητοποιήσεων; Αυτό είναι το ερώτημα: Τι συγκεκριμένα θα πράξουν οι  πολιτικοί εκπρόσωποι της Λιβαδειάς αν τα πράγματα δεν εξελιχθούν σύμφωνα με τα συμφέροντα της πόλης και των κατοίκων της περιοχής; Διότι οι δηλώσεις και οι λεκτικοί λεονταρισμοί είναι φανερό ότι δεν εξαπατούν πλέον κανέναν, δεν γίνονται πιστευτοί και κυρίως δεν έχουν αποτέλεσμα.

Σε κάθε περίπτωση περί του πρακτέου και του επόμενου βήματος οι πολιτικοί ταγοί της Λιβαδειάς και της Βοιωτίας οφείλουν να απαντήσουν "καθαρά και δυνατά" στο αποψινό Δημοτικό Συμβούλιο. Για να μην εξελιχθεί η σημερινή συγκέντρωση σε μια ακόμη φιέστα δημοσίων σχέσεων και επικοινωνιακή πομφόλυγα όπως πολλοί προβλέπουν... Και όπως έχει γίνει πολλές φορές στο παρελθόν...