Ανεξαρτήτως των επί της διαδικασίας αντιρρήσεων, η επιστολή Ρουσόπουλου (Το πραγματικό "πόθεν έσχες" από τον Θόδωρο Ρουσόπουλο) προς ΤΑ ΝΕΑ, με την οποία ο υπουργός Επικρατείας δίδει στη δημοσιότητα και αναλύει διεξοδικά την οικογενειακή οικονομική κατάσταση του ιδίου και της συζύγου του είναι πειστική και αποτελεί μια βορειοευρωπαϊκού πολιτικού πολιτισμού χειρονομία. Επιπλέον δημιουργεί ένα προηγούμενο που δύσκολα θα είναι δυνατό να αγνοήσουν άλλοι πολιτικοί, που βρίσκονται ή θα βρεθούν στο στόχαστρο των Μέσων Μαζικής Επικοινωνίας, καθώς όλοι θα τους πιέζουν:"Μα, δώσε στη δημοσιότητα το πργαματικό "πόθεν έσχες" σου ώστε να αποσείσεις τις /κατηγορίες/υποψίες".
Ομως, δεν μπορεί να περάσει χωρίς σχολιασμό ότι ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος δεν φαίνεται να συμμερίζεται τις απόψεις άλλων συναδέλφων του, τέως και νυν, περί του ότι το νόμιμο είναι και ηθικό.
Κι αυτό γιατί στην ίδια την επιστολή του προς ΤΑ ΝΕΑ ο υπουργός Επικρατείας αναφέρει σε δύο περιπτώσεις:
1. 2006: Το 50% ισογείου διαμερίσματος 183,10 τ.μ. (με υπόγειο 66,8 τ.μ.) σε πολυκατοικία κατασκευής του 1970 στο Ψυχικό με αντικειμενική αξία κτήσης 474.287 ευρώ αλλά πραγματική και δηλωθείσα στο πόθεν έσχες και στην εφορία αξία αγοράς 720.000 ευρώ. Η σημερινή αντικειμενική του αξία είναι 595.779 ευρώ.
2. 2007: Ισόγειο διαμέρισμα 63,77 τ.μ. (με υπόγειο 59,10 τ.μ.) στο Υστέρνι Πάρου με αντικειμενική αξία κατά την ημερομηνία αγοράς 93.775,68 ευρώ αλλά πραγματική και δηλωθείσα στην εφορία αξία 275.000 ευρώ. Η σημερινή αντικειμενική του αξία είναι 101.411 ευρώ. Η αγορά έγινε με δάνειο 275.000 ευρώ (ΑLΡΗΑ ΒΑΝΚ).
Δηλαδή, κατά την αγορά των ακινήτων στο Ψυχικό και στην Πάρο ο κ. Ρουσόπουλος δήλωσε στην Εφορία την πολύ μεγαλύτερη αξία αγοράς και επιβαρύνθηκε με πολύ μεγαλύτερους φόρους και όχι την αντικειμενική αξία όπως είχε κάθε νόμιμο δικαίωμα να κάνει και η οποία είναι πολύ μικρότερη και αντιστοιχεί σε μικρότερη επιβάρυνση. Το ίδιο και με την αγορά ακινήτου στην Πάρο.
Είναι προφανές από τα προεκτεθέντα ότι ο κ. Θεόδωρος Ρουσόπουλος διαχωρίζει σαφώς το ηθικό από το νόμιμο: προκρίνει ως ηθική στάση την δήλωση της πραγματικής αξίας των ακινήτων που απέκτησε παρότι θα μπορούσε νόμιμα, όπως πράττουν όλοι οι Ελληνες, να αποφύγει ένα σεβαστό ποσό φόρων.
Πραγματικά εύγε του, δίδει ένα λαμπρό παράδειγμα πολιτικής ευθύνης και κοινωνικής ευαισθησίας.
Ομως, ταυτοχρόνως εκθέτει άλλους συναδέλφους του καθώς και μια επικοινωνιακή γραμμή που αποδεικνύεται το -λιγότερο- ατυχής...