Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά, Πειραιώτισσα

Παραγγελιές δεχόμεθα.
Η "Πειραιώτισσα" του Γιάννη Παπαϊωάννου είναι ένα από τα ωραιότερα ρεμπέτικα, κατά τη γνώμη μου. Εδώ, σε αυτή την εκτέλεση, ο Μανώλης Δημητριανάκης διασκευάζει την πρώτη στροφή, κακώς, καθώς η οriginal είναι κατά πολύ πιο δραματική με το καταπληκτικό ρήμα "αφάνισα", που δίνει μια διάσταση ερωτικής απελπισίας, τόσο γνωστή και τόσο ξεχωριστή σε ολόκληρο το φάσμα του ρεμπέτικου τραγουδιού.
Η μουσική είναι, όπως είπαμε, του Γιάννη Παπαϊωάννου. Πρώτη εκτέλεση από τη Σωτηρία Μπέλλου με τον Στελάκη Περπινιάδη.Να οι στίχοι του Κώστα Μάνεση.
Απ' την ώρα στο λιμάνι
που σε μπάνισα
την καρδούλα μου κυρά μου
την αφάνισα

Σαν και σένα άλλη γυναίκα
δεν εγνώρισα
στην αγάπη πιο πλανεύτρα
και πιο γόησσα

Πειραιώτισσα το έχεις
μες στο αίμα σου
να τρελαίνονται οι άντρες
μ' ένα βλέμμα σου.

Το "Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά" είναι ένα μεγάλο τραγούδι, ένα διαμάντι της ελληνικής μουσικής. Φυσικά το έγραψε εξ ολοκλήρου και το τραγούδησε πρώτος ο σπουδαίος Μάρκος Βαμβακάρης.
Να οι στίχοι, που αντλούν από την πιο βαθιά ελληνική παράδοση, σοφά και μελωδικά ταιριασμένοι με τον μουσικό πλούτο της Ανατολής και τις φραγκοσυριανές επιρροές στη ζωή του Μάρκου.
Ψηλά τα παραθύρια σου
και μακριά κοιτούνε
κι όταν με δούνε κι έρχουμαι,
δίχως αέρα κλειούνε

Ψηλά τη χτίζεις τη φωλιά
και θα λυγίσει ο κλώνος
και θα σου φύγει το πουλί
και θα σου μείνει ο πόνος

Βασιλικό στη γλάστρα σου,
φυτεύεις και ποτίζεις
Εγώ δε θα περάσω πια,
γιατί με βασανίζεις