Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΣΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα ΔΗΣΥ. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Τρίτη 20 Μαρτίου 2012

Ανοιξε την προεκλογική αυλαία ο Γιώργος Ανδρέου στη Λιβαδειά και 90 φωτογραφίες


Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου




Ολοι οι πολιτικοί αναλυτές συμφωνούν ότι στις ερχόμενες γενικές εκλογές οι πολίτες θα επιλέξουν κυρίως πρόσωπο και όχι κόμμα. Την άποψη αυτή επιβεβαιώνει μια εντυπωσιακή στη δεδομένη πολιτική συγκυρία συγκέντρωση την Πέμπτη 15 Μαρτίου στο Συνεδριακό Κέντρο της Κρύας στη Λιβαδειάς με την οποία άνοιξε την προεκλογική αυλαία ο Γιώργος Δ. Ανδρέου, ο επαγγελματικά επιτυχημένος και κοινωνικά καταξιωμένος νομικός, με καταγωγή από την Αράχωβα που θα πολιτευτεί με τη Δημοκρατική Συμμαχία.

Το τελευταίο αυτό δεν είναι χωρίς σημασία καθώς οι Αραχωβίτες έδωσαν βροντερό παρών το βράδυ της Πέμπτης στη Λιβαδειά τιμώντας τον συντοπίτη τους και επί χρόνια αιρετό στον Δήμο Αραχώβης και καταδεικνύοντας με τρόπο καθαρό ότι τα θετικά που ακούγονται για τον Γιώργο Ανδρέου πηγάζουν από εκείνους που τον γνωρίζουν εξ απαλών ονύχων και τον παρακολουθούν όλα αυτά τα χρόνια.

Ο Γιώργος Δ. Ανδρέου εγκαινίασε την προεκλογική περίοδο για τη ΔΗΣΥ και ταυτοχρόνως πήρε το βάπτισμα του πυρός ο ίδιος όσον αφορά την εμπλοκή του στη κεντρική πολιτική σκηνή.
Οι παριστάμενοι στη συγκέντρωση πολίτες όπως θα δείτε και στο φωτορεπορτάζ ήταν πολλοί και εκλεκτοί, το ίδιο και οι αιρετοί ενώ τον κ. Ανδρέου τίμησαν ο Περιφερειάρχης Πελοποννήσου κ. Πέτρος Τατούλης και ο ευρωβουλευτής κ. Θεόδωρος Σκυλακάκης –που ήρθε απευθείας από το Στρασβούργο στη Λιβαδειά- οι οποίοι μάλιστα απηύθυναν σύντομες ομιλίες πλέκοντας με θερμά λόγια το εγκώμιο του Γιώργου Ανδρέου.

 Ο ίδιος ο κ. Ανδρέου εμφανώς συγκινημένος ευχαρίστησε τον Π. Τατούλη και τον Θ. Σκυλακάκη και τους υπόλοιπους παρισταμένους, παρουσίασε τους συνυποψηφίους του κκ. Λύγγο και Παπασπύρου, ενώ αναφέρθηκε με θερμά λόγια ευχαριστώντας δημοσίως την οικογένειά του, τη γυναίκα του και το γιο του, που όπως τόνισε του συμπαραστάθηκαν ολόψυχα στην δύσκολη επιλογή της καθόδου στη μάχιμη πολιτική.
Εξηγώντας τους λόγους για τους οποίους αποφάσισε να πολιτευτεί στην κρισιμότερη συγκυρία της μεταπολεμικής περιόδου, ο Γιώργος Ανδρέου υποστήριξε ότι κανείς από όσους δύνανται να προσφέρουν δεν δικαιούται να απέχει από τις σημερινές εξελίξεις και κάλεσε τους εκλογείς να ψηφίσουν με κριτήρια όχι μόνο ικανότητας αλλά και ηθικής τάξεως.

 Από την πλευρά αυτή, η ψήφος οργής και αγανάκτησης σε ακραίους πολιτικούς σχηματισμούς είναι μια χαμένη ψήφος, τόνισε ο Γ. Ανδρέου με τον ίδιο τρόπο που χαμένη είναι η ψήφος στο λευκό, το άκυρο ή την αποχή και συνέχισε:
«Οι ώρες απαιτούν συμμετοχή και επιλογή των καλύτερων, των ικανότερων, αυτών που πολιτεύονται για να προσφέρουν και αυτών μπορούν να συμβάλουν ουσιαστικά στην έξοδο από το πρόβλημα. Τέλος θεωρώ πως έφτασε επιτέλους η ώρα που πρέπει να προταχθεί η αλήθεια, ιδιαίτερα από αυτούς που σας ζητάνε την ψήφο. Προσωπικά δεσμεύομαι στην αλήθεια απέναντί σας, έστω και αν πολλές φορές δεν θα ακούγεται ευχάριστα».

 Η Βοιωτία του Γιώργου Δ. Ανδρέου
Περνώντας στο κύριο μέρος της ομιλίας του και απευθυνόμενος με έμφαση στους νέους της πατρίδας μας ο Γιώργος Ανδρέου έδωσε ένα γενικό με πολλές όμως λεπτομέρειες σχέδιο για την ανάπτυξη της Βοιωτίας μέσα από την αγροτική και τη βιομηχανική παραγωγή. Ταυτόχρονα έδωσε ένα μέτρο των υψηλών δυνατοτήτων του ως πολιτικού στον σχεδιασμό και την υποστήριξη ρεαλιστικών, βιώσιμων προτάσεων που είναι αναγκαίες περισσότερο από ποτέ τώρα . Πρόκειται για μια πολύ ενδιαφέρουσα προσέγγιση που αξίζει κανείς να την διαβάσει προσεκτικά ολόκληρη γι αυτό και η viotia την παραθέτει εδώ. http://viotiareader.blogspot.com/2012/03/h-o-15-2012.html


Θα σταθούμε σε ορισμένα κύρια σημεία, μερικά από τα οποία σε άλλους καιρούς θα θεωρούνταν προκλητικές θέσεις ενός φιλελεύθερου αστού, που δύσκολα ακούγονται στην Ελλάδα της μεταπολίτευσης. 
Ο Γιώργος Δ. Ανδρέου κατέδειξε εναργώς τα λησμονημένα πλεονεκτήματα της Βοιωτίας και την αντίφαση μεταξύ προοπτικών και αποτελέσματος: «Γεννηθήκαμε σε ευλογημένο τόπο. Η Βοιωτία, απ’ άκρου σ’ άκρο, είναι τόπος μοναδικός. Εκτός από την προνομιακή της θέση δίπλα στην Αττική, συνδυάζει την εύφορη γη με καλή και ποικιλόμορφη αγροτική παραγωγή, βιομηχανία, τουρισμό, θάλασσα και πολιτισμό. Με πολύ δουλειά, φαντασία και εφευρετικότητα, η περιοχή μας αναπτύχθηκε ραγδαία, αν και άναρχα και χωρίς σχεδιασμό όπως άλλωστε όλη η χώρα. Καταφέραμε η Βοιωτία, στα χρόνια που πέρασαν, να εκμεταλλευθεί τα συγκριτικά της πλεονεκτήματα και να είναι ο δεύτερος νομός της χώρας με το μεγαλύτερο κατά κεφαλήν εισόδημα των κατοίκων της. Η πρωτογενής παραγωγή και η βιομηχανική απασχόληση έφεραν την άνθιση του εμπορίου και την οικοδομική έκρηξη, με προεξάρχουσα τη Λιβαδειά. Στην πορεία προστέθηκε και ο Παρνασσός με το χιονοδρομικό Κέντρο, που δημιούργησε χειμερινό τουριστικό πόλο και η ανάπτυξη κινήθηκε με ιλιγγιώδεις ρυθμούς. Αυτά όμως μέχρι το 2008 που ήρθε η οικονομική κρίση και όσα επακολούθησαν.
Σήμερα σε εντελώς νέο περιβάλλον πρέπει να αντιμετωπίσουμε πρωτόγνωρες συνθήκες. Η Βοιωτία συνεχίζει να έχει, αντίστροφες όμως, πρωτιές. Πρώτη στην ανεργία. Ψηλά στον αριθμό των επιχειρήσεων που κλείνουν. Νεκρή η οικοδομική δραστηριότητα. Το εμπόριο που αναπτύχθηκε, ιδιαίτερα στην πόλη αυτή, μαραζώνει. Προβλήματα παντού
».

Το ζήτημα που προκύπτει με αμείλικτο τρόπο είναι το μέλλον, είναι τι μπορούμε να κάνουμε είπε ο κ. Ανδρέου προτάσσοντας ασφαλώς ορισμένες οδυνηρές και σκληρές διαπιστώσεις.
Το κράτος όπως το γνωρίζαμε, και ο διορισμός στο δημόσιο τομέα, ως επαγγελματική προοπτική των νέων έχει τελειώσει υποστήριξε ο κ. Ανδρέου, το ίδιο και οι χρηματοδοτήσεις προς τις επιχειρήσεις καθώς "χρήματα δεν υπάρχουν". Σε μια εποχή που η κυρίαρχη προτεραιότητα του κράτους θα είναι η δημοσιονομική προσαρμογή οι μόνες οικονομικές δυνατότητες θα προέλθουν από τον ιδιωτικό τομέα και από τις ιδιωτικές επενδύσεις.
Με τον ίδιο τρόπο και για τους ίδιους λόγους πρέπει να ξεχάσουμε την προοπτική της ευθείας και άμεσης οικονομικής επιχορήγησης των επιχειρηματικών αλλά και των αγροτικών δραστηριοτήτων από το ελληνικό κράτος, όπως την ξέραμε συνέχισε ο Ανδρέου και επεκτάθηκε στην Τοπική Αυτοδιοίκηση, δίνοντας κι εκεί μια εικόνα του νέου τοπίου που διαμορφώνεται υπό το βάρος της κρίσης χρέους: «Κύριοι Δήμαρχοι και δημοτικοί σύμβουλοι, μέχρι να ξεκαθαριστεί το δημοσιονομικό τοπίο, το ζείτε άλλωστε ήδη , πρέπει να κάνετε τα κουμάντα σας. Οι κρατικές επιχορηγήσεις, τακτικές και έκτακτες, θα είναι ολοένα και μικρότερες. Μην ελπίζετε σ’ αυτές. Ούτε ο κόσμος μπορεί να φορολογηθεί άλλο. Εισπράξτε απ’ όλους αυτά που πρέπει, δίκαια, και νοικοκυρέψτε τα οικονομικά σας».

 Ο κ. Ανδρέου έκλεισε τον κύκλο των προϋποθέσεων για μια αναπτυξιακή πορεία με δύο ακόμη επισημάνσεις. Η πρώτη αφορά τη διάρθρωση του κράτους και τη διαφάνεια και η δεύτερη την αλλαγή νοοτροπίας και την αυτενέργεια καθώς όπως είπε: «Με ρεαλισμό, φαντασία, ενότητα και κυρίως σύγχρονο πνεύμα συνεργασίας και ομαδικότητας. Και βέβαια δουλειά, πολύ δουλειά.
Έτσι πιστεύω πως θα τα καταφέρουμε και μάλιστα γρηγορότερα απ’ ότι περιμένουν κάποιοι δύσπιστοι, ντόπιοι και ξένοι
».


Η αγροτική παραγωγή 

 Η γεωργική παραγωγή μαζί με την ενέργεια και τον τουρισμό και τον πολιτισμό είναι, πιστεύω, οι πυλώνες στους οποίους θα στηριχθεί η ανάπτυξη της χώρας στα προσεχή χρόνια υποστήριξε ο Ανδρέου θεωρώντας τους τρεις αυτούς τομείς «το συγκριτικό πλεονέκτημα της Ελλάδας». Το πρόβλημα όπως τίθεται αυτή τη στιγμή είπε ο Αραχωβίτης νομικός αφορά στη μείωση του κόστους παραγωγής και η αύξηση της τιμής διάθεσης των προϊόντων.
Για το κόστος παραγωγής και διάθεσης ο κ. Ανδρέου τόνισε ότι το κόστος εργασίας πέφτει και θα πέσει ακόμη περισσότερο στο μέλλον ενώ θα αυξηθεί η αυτοαπασχόληση. Το κόστος των καυσίμων θα παραμείνει σε υψηλά επίπεδα και λύση αποτελεί ο περιορισμός της χρήσης του μηχανολογικού εξοπλισμού.



Εξαιρετικό ενδιαφέρον παρουσιάζει ο κώδωνας του κινδύνου που ο κ. Ανδρέου έκρουσε για το ζήτημα του νερού: «Το νερό. Έτσι όπως πάνε τα πράγματα όλο και λιγοστεύει και το κόστος του όλο και θα μεγαλώνει. Θα μου επιτρέψετε μια υπερβολή. Την χρήση του νερού τα επόμενα χρόνια πρέπει να την διαχειριστούν οι αγρότες, ως εάν η χώρα βρίσκεται σε σοβαρή και παρατεταμένη λειψυδρία. Αναζητήστε άλλες σύγχρονες μεθόδους, όπως π.χ. το πότισμα με σταγόνες, που απαιτούν βέβαια εξοπλισμό και επενδύσεις. Μόνον όμως έτσι μπορεί να μειωθεί το κόστος της άρδευσης και κατά συνέπεια της παραγωγής. Το κράτος, θα απαιτήσουμε και αυτό να το διεκδικήσουμε – γιατί αυτός θα πρέπει να είναι πλέον ο ρόλος του - πρέπει να επιβάλει και να ενισχύσει τεχνικά, επιστημονικά και οικονομικά την προσπάθεια αυτή. Το πρόβλημα όμως είναι δικό σας, και εσείς πρέπει να έχετε τον πρώτο λόγο στη λύση του».

Συναφές είναι το πρόβλημα της Κωπαΐδας και του πολλαπλώς αποτυχημένου Οργανισμού που διαχειρίζεται την άρδευσή της. Ο κ. Ανδρέου προτείνει να πάρουν οι αγρότες την διαχείριση του ύδατος στα χέρια τους και μάλιστα δεσμεύτηκε να τους υποστηρίξει: «Η μόνη λύση είναι να πάρουν οι αγρότες το θέμα στα χέρια τους. Ο Οργανισμός Κωπαΐδας είναι σ’ αυτούς που θα καταργηθούν. Πιστεύω πως είναι μια μοναδική ευκαιρία να διεκδικήσετε – να διεκδικήσουμε μαζί - να μετατραπεί ο Οργανισμός σε πολυμετοχική ανώνυμη εταιρεία με μετόχους τους αγρότες που ποτίζουν χωράφια στην Κωπαΐδα. Να μελετηθεί, στα χωράφια όμως και όχι στα γραφεία, η διαχείριση των νερών της Κωπαΐδας. Για να μπορούν οι αγρότες να καλύπτουν πλήρως τις αρδευτικές τους ανάγκες, με δημόσια νερά και μικρότερο κόστος. Πιστεύω, αν και δεν είμαι ειδικός, πως ο εκσυγχρονισμός του δικτύου και ο εξοπλισμός διαχείρισης των νερών που είναι βασικό έργο υποδομής έπρεπε να είχε ενταχθεί και να χρηματοδοτηθεί από το ΕΣΠΑ. Γιατί αυτό θα ήταν έργο και επένδυση στην ανάπτυξη. Και τα έργα αυτά πρέπει να έχουν προτεραιότητα. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας, που είναι πλέον αρμόδια για το θέμα πρέπει – έπρεπε θάλεγα- να μελετήσει ειδικά το θέμα της ένταξης των έργων εκσυγχρονισμού της άρδευσης της Κωπαίδας στο ΕΣΠΑ, έστω και την τελευταία αυτή στιγμή. Διεκδικήστε το και θα είμαστε μαζί σας».

Στη συνέχεια ο κ. Ανδρέου αναφέρθηκε στη χρησιμότητα εργαλείων όπως οι Συνεταιρισμοί και οι Ομάδες Παραγωγών και επισήμανε ότι παρά την απαξίωσή τους λόγω του θλιβερού παρελθόντος είναι επιτακτικό να επανεξεταστούν ως τρόποι μείωσης του κόστους παραγωγής και του κόστους διάθεσης των αγροτικών προϊόντων.
Οι επιδοτήσεις που κατασπαταλήθηκαν δεν εκσυγχρόνισαν την ελληνική γεωργία και αυτό πρέπει να γίνει τώρα με «τη συνεργασία περισσότερων στην καλλιέργεια, την προμήθεια των εφοδίων, την χρήση του εξοπλισμού και την διακίνηση των προϊόντων. Το Συνεταιριστικό και Ομαδικό πνεύμα, που εγκαταλείψαμε στο βωμό του καταναλωτισμού και του ατομισμού που επικράτησαν στην Ελληνική Κοινωνία, πρέπει να αναβιώσουν. Ως μοναδική διέξοδος επιβίωσης και προόδου. Με πνεύμα πρακτικό και σε βάση καθαρά ιδιωτικοοικονομική. Είναι ανάγκη να συνεργαστούν μεταξύ τους οι αγρότες, κατά ομάδες ιδιαίτερα στη Βοιωτία, που ο κλήρος είναι μικρός, ακόμα και με εταιρική μορφή. Δεν θέλει πολύ μυαλό για να καταλάβει κανένας ότι αλλιώς διαπραγματεύονται τα 100 στρέμματα και στις αγορές και στις πωλήσεις και αλλιώς τα 1000. Άλλο είναι το κόστος να δουλεύει ένας εξοπλισμός αξίας δεκάδων ή και εκατοντάδων χιλιάδων ευρώ για 100 και άλλο για 1000 ή και περισσότερα στρέμματα. Η λογική του μεγάλου νοικοκύρη με τα πολλά και μεγάλα τρακτέρ και τις πανάκριβες μηχανές, που κάθονται τις περισσότερες μέρες του χρόνου, δεν μπορεί να συνεχιστεί, γιατί δεν έχει μέλλον», υποστήριξε ο κ. Ανδρέου και αναφέρθηκε στο ειδικό αλλά πολύ σημαντικό για τους γνώστες θέμα των ενοικίων:
«Ένα ακόμα σημαντικό στοιχείο του κόστους των γεωργικών προϊόντων, που μπορεί θεσμικά να βοηθηθεί από το Κράτος είναι τα ενοίκια των χωραφιών. Μελετάμε στη Δημοκρατική Συμμαχία και σύντομα θα διατυπώσουμε ειδική πρόταση για το θέμα αυτό. Πρόταση που θα συνδυάζει τα μισθώματα με το φόρο και την επιδότηση. Στόχος. Τα μισθώματα να επιτρέπουν στον μισθωτή πραγματικό αγρότη να είναι ανταγωνιστικός και να κερδίζει, χωρίς να απαξιώνονται τα δικαιώματα του ιδιοκτήτη. Θα έχετε ακούσει η τρόϊκα πιέζει για τήρηση βιβλίων και από τους αγρότες, οπότε τα δεδομένα αλλάζουν και πρέπει να σκεφτούμε μαζί και άλλες μορφές συνεργασίας, όπως οι εταιρείες, προσαρμοσμένες στα νέα δεδομένα».

Κλείνοντας τις προτάσεις του για την αγροτική παραγωγή στη Βοιωτία ο κ. Ανδρέου κάλεσε τους αγρότες να εκμεταλλευτούν τα πλεονεκτήματα της γειτνίασης με την εθνική οδό να προσαρμοστούν στις σύγχρονες καλλιέργειες, να μελετήσουν την αγορά και τα νέα δεδομένα με δυο λόγια να οργανωθούν: «Από την πλευρά μας ως, Δημοκρατική Συμμαχία και εγώ προσωπικά θα είμαστε δίπλα σε κάθε δυναμική και πρωτότυπη πρωτοβουλία. Είναι η βάση της πολιτικής μας. Δώστε μας τη δύναμη με την στήριξή σας» κατέληξε όσον αφορά το αγροτικό κ. Γιώργος Δ. Ανδρέου.


Για τη βιομηχανική ανάπτυξη στη Βοιωτία

Ο κ. Ανδρέου αναφέρθηκε και στη βιομηχανία που όπως είπε είναι ο δεύτερος μεγάλος οικονομικός πυλώνας της Βοιωτίας που συνέβαλε στο παρελθόν καθοριστικά, εξακολουθεί να συμβάλλει και μπορεί να συμβάλλει ακόμα περισσότερο στην ανάπτυξή της, την απασχόληση και την ευμάρεια των κατοίκων της
Αναλύοντας τα πλεονεκτήματα του νομού που δημιούργησαν την βιομηχανική συγκέντρωση ο Γιώργος Ανδρέου έδωσε μια εναργή εικόνα της προχειρότητας και της έλλειψης σχεδιασμού που διακρίνει το ελληνικό κράτος και την οποία όπως είπε πληρώνουμε τώρα. 

Εκτίμησε ότι όσον αφορά τις περιβαλλοντολογικές επιπτώσεις κυριάρχησε η υπερβολή και οι προσφυγές στο ΣτΕ που με τη σειρά τους έδιωξαν τις επενδύσεις. Ο Ασωπός αποτελεί κορυφαίο παράδειγμα είπε ο Ανδρέου: «Κλασικό παράδειγμα ο Ασωπός, που πάγωσε κάθε ανάπτυξη στην περιοχή. Και το χειρότερο. Λόγω της μεγάλης αρνητικής δημοσιότητας του θέματος, κατασυκοφαντήθηκαν τα γεωργικά προϊόντα μιας κατ’ εξοχήν γεωργικής περιοχής, με ανυπολόγιστη ζημία για τους αγρότες από τη Θήβα μέχρι την Τανάγρα και το Σχηματάρι.
Τα τελευταία χρόνια, λόγω της επαγγελματικής μου ενασχόλησης ειδικά με το αντικείμενο αυτό, ζω από πολύ κοντά την αποθάρρυνση των επενδυτών και την σταδιακή αποβιομηχάνιση που επέρχεται, με τραγικές συνέπειες για την απασχόληση, που είναι ήδη ορατές. Η βιομηχανία είναι αιμοδότης για τη Βοιωτία και το αίμα που παρέχει μειώνεται σταθερά. Πρέπει να σταματήσουμε αυτή την αιμορραγία. Άμεσα
».

Οι προτάσεις για το περιβάλλον και τη βιομηχανία
Ο Γιώργος Δ. Ανδρέου προχώρησε και στην περίπτωση της βιομηχανίας στην πρόταση λύσεων: «Τι πρέπει να κάνουμε.Το πρώτο είναι να απαιτήσουμε να δημιουργηθούν ασφαλείς νομικές, χωροταξικές, ιδιοκτησιακές και περιβαλλοντικές προϋποθέσεις στην περιοχή μας. Προϋποθέσεις που θα επιτρέπουν την γρήγορη, καθαρή και εύκολη αδειοδότηση των διαφόρων δραστηριοτήτων. Για να το πετύχουμε αυτό τα πρώτα πράγματα που θα πρέπει να κυνηγήσουμε είναι: οι χρήσεις γης, το κτηματολόγιο και το δασολόγιο. Και εξηγούμαι.
Αν δεν ξεκαθαριστεί σε όλο το νομό τι μπορεί να γίνει και που μπορεί να γίνει, δεν πρόκειται να γίνει τίποτα. Αν δεν ξεκαθαριστούν οι περιοχές που καλύπτονται από απαγορεύσεις όπως οι αρχαιολογία, τα δάση, οι εθνικοί δρυμοί και άλλες, όπως π.χ. η απόσταση από τη Λίμνη Υλίκη, τα πάντα θα είναι στον αέρα. Αυτό λέγεται χωροταξία και καθορισμός χρήσεων γης. Για να γίνει αυτό απαιτούνται κάποιες μελέτες ανά Δήμο και περιοχή. Οι μελέτες αυτές κοστίζουν μεν , όχι όμως τόσο ώστε να είναι απαγορευτικές».

 
Οι κρατικές αρχές πρέπει επιτέλους να ξεκαθαρίσουν το τοπίο όσον αφορά το Κτηματολόγιο και τους δασικούς χάρτες είπε ο κ. Ανδρέου και έκανε αναφορά στην πρόταση του Κων.νου Μητσοτάκη για τον προσδιορισμό των δασικών χαρακτηρισμών με τις Α/Φ τους 1975 και όχι του 1945, όπως γίνεται σήμερα: « Η Δημοκρατική Συμμαχία δεσμεύεται να επαναφέρει την πρόταση αυτή και να την υποστηρίξει σθεναρά».

Ο κ. Ανδρέου ξεκαθάρισε ότι δεν είναι δυνατόν η προστασία του περιβάλλοντος, -που αποτελεί πρώτη προτεραιότητα στην ελληνική κοινωνία- να είναι συγχρόνως ανασταλτικός παράγων της βιομηχανικής ανάπτυξης: «Δεν μπορεί όμως να είναι φρένο και ανασταλτικός παράγοντας στην ανάπτυξη. Η περιβαλλοντική διεκδίκηση, από τους διάφορους τιμητές των πάντων, πρέπει να οριοθετηθεί στην εφαρμογή των νόμων και των περιβαλλοντικών κανόνων. Να επικεντρωθεί στο τι, πού, και πώς πρέπει να γίνει μια νέα εγκατάσταση ή να εκσυγχρονιστεί μια παλαιά. Δεν μπορεί όμως να φτάνει στην ματαίωση επενδύσεων, έτσι απλά επειδή δεν αρέσουν σε κάποιους. Είναι ανάγκη να βάλουμε όλοι τις προτεραιότητες και να καθορίσουμε τα όρια. Να κινούμαστε σε σταθερά και προκαθορισμένα πλαίσια. Το περιβάλλον είναι ιερό. Παράλληλα όμως είναι ιερός και ο άνθρωπος που ζει και πρέπει να επιβιώνει μέσα στο περιβάλλον. Είναι αναπόσπαστο τμήμα του.
Είναι ανάγκη η κοινωνία μας να μάθει να ανέχεται. Να πρυτανεύσει το μέτρο. Οι επιχειρηματίες να καταλάβουν ότι ζούμε σε συντεταγμένη πολιτεία με κανόνες που πρέπει να σέβονται και να εφαρμόζουν. Οι ακτιβιστές του περιβάλλοντος πρέπει να αντιληφθούν ότι η επιβίωση του ανθρώπου και η απασχόληση είναι εξίσου ιερές, ιδιαίτερα στο εγγύς μέλλον. Και να αγωνίζονται για να τηρούνται οι νόμοι και όχι να νομοθετούν οι ίδιοι κατά το δοκούν. Η χρυσή τομή και το μέτρο γεννήθηκαν ως έννοιες στη χώρα μας. Ίσως βέβαια να φταίει και το ότι από αρχαιοτάτων χρόνων, ως έθνος, είχαμε τάση στην υπερβολή. Και τώρα με τις εκλογές, ειδικά αυτές τις εκλογές, να μην ξεχνάμε ότι η δημαγωγία είναι και αυτή γνήσια αρχαία ελληνική λέξη
».

Ο κ. Ανδρέου έκλεισε την ομιλία του αναφερόμενος στα υπόλοιπα πλεονεκτήματα της Βοιωτίας όπως τον τουρισμό και τον πολιτισμό:
«Η Βοιωτία δεν είναι μόνο χωράφια και βιομηχανία. Βοιωτία είναι και οι πολλές κοιτίδες του πολιτισμού της, που είναι και μπορούν να αναπτυχθούν περισσότερο ως τουριστικοί πόλοι. Βοιωτία είναι το Μαντείο του Τροφωνίου και οι πηγές της Κρύας που ακούμε δίπλα μας. Βοιωτία είναι η Θήβα του Οιδίποδα και του Κιθαιρώνα. Βοιωτία είναι ο Ελικώνας, ο Παρνασσός και η Αράχωβα. Βοιωτία είναι το μαρτυρικό Δίστομο, ο Ορχομενός, οι πηγές των Χαρίτων και η Παναγία η Σκριπού. Βοιωτία είναι τα σπουδαία Μοναστήρια του Ελικώνα και του Παρνασσού αλλά και οι παραλίες του Ευβοϊκού και του Κορινθιακού. Βοιωτία είναι και κάθε τι που μπορεί να δώσει ζωή», είπε ο κ. Ανδρέου και κατέληξε απευθυνόμενος για μια ακόμη φορά στους νέους: «Θέλω να απευθυνθώ και πάλι στους νέους και να τους πω ότι υπάρχει ελπίδα και να μην χάνουν την πίστη τους, ακούγοντας τους κήρυκες της καταστροφής. Τους καλώ να κατανοήσουν τις νέες συνθήκες, είναι άλλωστε ευκολότερο γιαυτούς, και να αρπάξουν τις ευκαιρίες που σύντομα θα δημιουργηθούν. Να δημιουργήσουν ευκαιρίες», ενώ παράλληλα δεσμεύτηκε ότι πάντα θα είναι αληθινός ακόμη κι αν είναι δυσάρεστος και πως χωρίς διακρίσεις θα υποστηρίξει όλα τα δίκαι αιτήματα ως συμμέτοχος και μπροστάρης και όχι ως απλός διαβιβαστής.
Η εκδήλωση έληξε με πολλά συγχαρητήρια και χαμόγελα για την επιτυχία όσον αφορά την προσέλευση, την οργάνωση αλλά και το ουσιαστικό περιεχόμενό της. Γι αυτό το τελευταίο, το περιεχόμενο της εκδήλωσης θα κάνω την τελευταία παρατήρησή μου και να επισημάνω ότι αξίζει να διαβάσετε ολόκληρη την ομιλία του Γιώργου Δ. Ανδρέου που θίγει με τρόπο γνήσια πολιτικό τα μεγάλα θέματα της Βοιωτίας.
Δείτε την ομιλία εδώ.
http://viotiareader.blogspot.com/2012/03/h-o-15-2012.html


Και το φωτορεπορτάζ εδώ
http://viotiarecords.blogspot.com/2012/03/90.html


Τρίτη 6 Μαρτίου 2012

Η χαμένη ψήφος



*Γράφει ο  Γιώργος Δ. Ανδρέου



Η μεθοδολογία  της επίκλησης  της χαμένης ψήφου, που αποβλέπει στον  εγκλωβισμό των ψηφοφόρων στις τάξεις των μεγάλων κομμάτων, είναι παλαιά, δοκιμασμένη και  αποδεδειγμένα αποτελεσματική. Όσο μάλιστα πλησιάζουν οι εκλογές τόσο αυξάνεται  «η κυκλοφορία» της θεωρίας αυτής. Επισήμως μεν εμφανίζεται ως  σοβαρή επιχειρηματολογία για την ανάγκη αυτοδυναμίας του κόμματος, για να αποφευχθεί   ακυβερνησία, αληθώς όμως  αποτελεί  κορυφαίο μέσο εκβιασμού της συνείδησης των ψηφοφόρων και διατήρησης του πελατειακού συστήματος διακυβέρνησης. Συνδέει τον ψηφοφόρο με το κόμμα, που πιστεύει πως θα  κυβερνήσει με την  αντίστοιχη προσδοκία  ρουσφετολογικών  ωφελημάτων στους «δικούς» μας. 


Η μέθοδος στοχεύει  και είναι περισσότερο αποτελεσματική στα χαμηλά  και οικονομικά ασθενέστερα τμήματα του λαού, που έχουν και τις επιτακτικότερες ανάγκες και που  εν τέλει  τα λαϊκά στρώματα αυτά  έχουν και τα μικρότερα συγκριτικά ωφελήματα από την εκάστοτε διακυβέρνηση. «Έπιανε» όμως πάντοτε και λειτούργησε αποτελεσματικά για πολλές δεκαετίες.

Έτσι   φτάσαμε  σήμερα  να ζούμε τα εφιαλτικά αποτελέσματα των  πελατειακών σχέσεων,   που δημιούργησε μεταξύ άλλων και η λογική της χαμένης ψήφου. Το χειρότερο όμως  είναι ότι, με μέσο, το  ύψιστο για τον απλό  πολίτη, προσδοκώμενο  ρουσφέτι , που είναι «ο διορισμός του παιδιού στο δημόσιο» για «να πληρώνεται και να κάθεται»,  εγκαταστάθηκε για πολλά χρόνια στην Ελληνική κοινωνία  και εδραιώθηκε βαθειά στην συνείδηση των πολιτών,  σε βαθμό  νοοτροπίας πλέον, το βόλεμα  και η ασφάλεια του διορισμού  στο δημόσιο.

Έτσι  μειώθηκε δραματικά η δημιουργικότητα, η επιχειρηματικότητα, η  ιδιωτική απασχόληση και εν τέλει συρρικνώθηκε η παραγωγική βάση της χώρας , προσανατολίστηκε η νεολαία στην εύκολη λύση του διορισμού στο δημόσιο και  γίναμε κράτος κρατικοδίαιτων καταναλωτών,  με εμπεδωμένη βαθειά τη  λογική και τη φιλοσοφία να τα περιμένουμε όλα από το κράτος. Και το κράτος, δηλαδή το κόμμα που κυβερνούσε,  πρόθυμο, δανειζόταν και σκόρπαγε  απερίσκεπτα τα δανεικά στην πελατεία του και σ΄ όποιον μπορούσε να πιέσει. 

Και ήρθε νομοτελειακά  η  οδυνηρή  σημερινή πραγματικότητα, που απ’ τη μια ανέδειξε τις αιτίες της κατάντιας της χώρας,  με κορυφαία το πελατειακό σύστημα εξουσίας, την διόγκωση και το υπερφόρτωμα του δημόσιου τομέα  και από την άλλη απέδειξε πόσο πλαστό ήταν το ρουσφέτι του διορισμού στο δημόσιο (ακούω ότι σήμερα κάποιοι, κατά συρροή φαύλοι,  υπόσχονται στους  ψηφοφόρους  δημοσίους υπαλλήλους προστασία από τις απολύσεις και τις εφεδρείες).

Αυτή λοιπόν η προσφιλής – γκεμπελικής έμπνευσης – μέθοδος,   της  επίκλησης της  χαμένης ψήφου,  άρχισε πάλι, ιδιαίτερα τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές, να κυκλοφορεί από τους αμετανόητους επιτήδειους της κομματικής προπαγάνδας, που αποδεικνύουν ότι όχι μόνο δεν έχουν καταλάβει τίποτα αλλά και  συνεχίζουν να συμπεριφέρνονται με  την ίδια καταστροφική λογική της εξαπάτησης και του εγκλωβισμού των πολιτών - ψηφοφόρων.

Ελπίζω  και εύχομαι  πως οι πολίτες, στην δίνη των προβλημάτων που βιώνουν κάθε μέρα,  ως  «παθόντες - μαθόντες», θα κατάλαβαν πλέον ότι:

Χαμένη είναι η ψήφος στους ανίκανους και  ανεπάγγελτους  πολιτικάντηδες  και τους επαγγελματίες της πολιτικής, γιατί απέδειξαν ότι δεν μπορούν.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που εξακολουθούν να υπόσχονται   διορισμούς, προστασία  και βόλεμα των ημετέρων, γιατί λένε  ψέματα.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που ιδιοτελώς ευαγγελίζονται θολές και  ανεδαφικές  τριτοκοσμικές λύσεις, χωρίς προσπάθεια και  αγώνα, γιατί οδηγούν στην  καταστροφή.

Χαμένη είναι η ψήφος στους πατριδοκάπηλους, τους νεοεθνικόφρονες, τους θεομπαίχτες και τους εθνικολαϊκιστές, δεξιά και αριστερά, γιατί είναι οι πιο επικίνδυνοι και δεν αγαπάνε την πατρίδα, αλλά  μόνο τον εαυτό τους.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’  αυτούς που αλλάζουν γνώμη, θέσεις   και προσανατολισμό σαν πουκάμισο, γιατί είναι αφερέγγυοι και εξουσιολάγνοι.

Χαμένη είναι η ψήφος σε αυτούς που καλλιεργούν  στους πολίτες τη λογική και τη νοοτροπία ότι φταίνε μόνο οι ξένοι και ότι  υπάρχουν λύσεις και προοπτική  χωρίς να αλλάξει τίποτα στη χώρα, γιατί είναι εγκληματίες.

Χαμένη  είναι η ψήφος σ΄αυτούς που προσαρμόζουν κάθε μέρα  το λόγο  τους,  με βάση τις δημοσκοπήσεις, που στρογγυλεύουν τις γωνίες των θέσεών τους και στομώνουν  την κόψη του νυστεριού,  που χρειάζεται  για να ξηλωθούν και να ξαναστηθούν απ’ την αρχή οι δομές της  Ελληνικής Πολιτείας, γιατί είναι κενοί, καιροσκόποι  και  λαϊκιστές.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που  υπόσχονται   στους πολίτες,  που αγωνιούν για την επιβίωση,  οικολογικούς παραδείσους, γιατί ζουν αμέριμνοι στον κρατικοδίαιτο μικρόκοσμό τους .

Χαμένη εν τέλει και σε κάθε περίπτωση είναι η ψήφος του θυμού, της προκατάληψης, της αποχής, του άκυρου και του λευκού, γιατί είναι ανεύθυνη και πάντως δεν απαλλάσσει τους ψηφοφόρους αυτούς από την ευθύνη, που άφησαν άλλους να επιλέξουν.

Το κακό είναι ότι η χαμένη ψήφος χάνεται και δεν ξαναβρίσκεται.


*Ο Γιώργος Ανδρέου (www.andreou-giorgos.gr) είναι Δικηγόρος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και Υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης της Δημοκρατικής Συμμαχίας.


Παρασκευή 24 Φεβρουαρίου 2012

Μείωση των βουλευτών σε 200 υποστηρίζει η Δημοκρατική Συμμαχία

Ο δικός μας, ο Αραχωβίτης δικηγόρος Γιώργος Δ. Ανδρέου, ο οποίος είναι μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης της Δημοκρατικής Συμμαχίας, κατήρτισε το σχέδιο νόμου για τη μείωση του αριθμού των βουλευτών από 300 σε 200 που κατέθεσε η Ντόρα Μπακογιάννη στη Βουλή. Υπενθυμίζεται ότι ο Γιώργος Ανδρέου θα είναι υποψήφιος με το ψηφοδέλτιο της Δημοκρατικής Συμμαχίας στη Βοιωτία στις προσεχείς βουλευτικές εκλογές.

Τρίτη 20 Δεκεμβρίου 2011

Συλλογή τροφίμων από Νεολαία της Δημοκρατικής Συμμαχίας

Η Νεολαία της Δημοκρατικής Συμμαχίας στηρίζοντας την προσπάθεια του www.boroume.gr, για συλλογή τροφίμων με σκοπό τη διανομή τους σε ανθρώπους που τα έχουν ανάγκη, συλλέγει τρόφιμα στα γραφεία του κινήματος (Λεωφόρος Συγγρού 47, Αθήνα) από τη Δευτέρα 19 Δεκεμβρίου μέχρι και την Παρασκευή 23 Δεκεμβρίου καθημερινά 09:00 – 21:00.
Καλούμε όλους όσοι μπορούνε να στηρίξουν αυτήν την προσπάθεια προσφέροντας συγκεκριμένα είδη:

· Ρύζι

· Όσπρια

· Ζυμαρικά

· Ζάχαρη

· Λάδι

· Κονσέρβες

· Κονσέρβες Ντομάτας

· Γάλα Εβαπορέ

Σας περιμένουμε όλους… γιατί ΜΑΖΙ ΜΠΟΡΟΥΜΕ!

Δευτέρα 12 Δεκεμβρίου 2011

Οι Αμετανόητοι

Του Γιώργου Δ. Ανδρέου*

 Η προχθεσινή «καταδίκη» της χώρας μας, μετά από την προσφυγή των Σκοπίων για την μη ένταξη στο ΝΑΤΟ της γείτονος «λόγω της απειλής άσκησης Veto από τη χώρα μας» το 2008 και οι αναλύσεις πολλών και διάφορων σε τηλεοπτικές εκπομπές για την 20ετή πλέον ιστορική διαδρομή του θέματος, επέτεινε την μελαγχολία που δημιουργεί σε μεγάλο κομμάτι των πολιτών αυτής της έρμης χώρας, η πραγματική διάσταση του θέματος. Τα γεγονότα είναι γνωστά πλέον σε όλους. Η ιστορία του λεγόμενου Σκοπιανού αποτελεί ένα ακόμα δείγμα της αυτοκαταστροφικής λογικής, του άκρατου λαϊκισμού, της έλλειψης πολιτικού ρεαλισμού αλλά και της απουσίας ιστορικής μνήμης, που διέπει την πολιτική πορεία του τόπου μας.


Δημιουργήσαμε από το μηδέν και αναγορεύσαμε σε μείζον, ξοδεύοντας αλόγιστα, όπως ξοδεύαμε τα δανεικά σε υπερκατανάλωση, πολύτιμο διπλωματικό και εθνικό κεφάλαιο, σε ένα θέμα που θα μπορούσε να μην υπάρχει εξ αρχής ή να έχει αντιμετωπισθεί στην πορεία εύκολα και αποτελεσματικά. Και φτάσαμε στο σημείο να υφιστάμεθα διπλωματικές ήττες και να απειλούμαστε, στη μέση της χειρότερης στιγμής της εθνικής μας εικόνας στα μάτια των φίλων και συμμάχων μας του δυτικού κόσμου.

Το χειρότερο όμως είναι ότι κάποιοι εξακολουθούν αμετανόητοι να κάνουν πολιτική σπέκουλα στο εσωτερικό και να επενδύουν πολιτικά ακόμα και τώρα στην μέση της εθνικής μας παρακμής, σε έναν εκτός τόπου και χρόνου και αδικαιολόγητο πλέον εθνικισμό. Εξακολουθούν, με την ανοχή της απαθούς ελληνικής κοινωνίας, να βγαίνουν στο προσκήνιο πατριδοκάπηλοι που εκμεταλλεύονται τις ιδιαίτερες ευαισθησίες του βόρειου τμήματος της χώρας μας. Θυμήθηκα συνειρμικά ένα κομμάτι από την ομιλία του Προέδρου της Νέας Δημοκρατίας, κ. Αντώνη Σαμαρά στο Ηράκλειο Κρήτης που μου είχε κάνει τότε εντύπωση και ανατρέχοντας στο δελτίο Τύπου του κόμματος αυτού της Τετάρτης, 1η Ιουνίου 2011,  διάβασα, μελαγχολώντας περισσότερο, επί λέξει τα εξής που είπε μιλώντας:

«Ξέρετε ποιος είμαι. Λέω όχι, και εννοώ, όχι! Έχω λόγο και τον τιμώ. Κάποτε αρνήθηκα να υποχωρήσω και έμεινα 11 χρόνια σπίτι μου. Ύστερα γύρισα. Δεν γύρισα για να υποχωρήσω. Γύρισα για να παλέψω… Και το λάθος δεν το συνυπογράφω».

 Ο άνθρωπος στην όποια διαδρομή του είναι φυσιολογικό και λογικό να σφάλλει. Αρκεί τουλάχιστον να αναγνωρίζει τα λάθη του και να διδάσκεται από αυτά. Ο κ. Αντώνης Σαμαράς που μόνος αυτός δημιούργησε το θέμα και απέτρεψε την επίλυσή του, ρίχνοντας την Κυβέρνηση Μητσοτάκη το 1993, επαναφέροντας στην πολιτική ζωή τον βαριά άρρωστο και ουσιαστικά άβουλο τότε Α. Παπανδρέου, που πλειοδότησε σε λαϊκισμό για το ίδιο θέμα και το συντήρησε αυτός και οι διάδοχοί του, είναι ο κύριος υπεύθυνος. Γιατί η επίλυση του προβλήματος τότε ήταν και άμεση και ιδανική τουλάχιστον για τα σημερινά δεδομένα.


Ο κ. Α. Σαμαράς που έκανε το σκοπιανό προσωπική πολιτική του σημαία και ιδεολογία, αποδεικνύει ότι όχι μόνο δεν αναγνωρίζει σήμερα το λάθος του αλλά και δεν διδάχθηκε από αυτό, όχι μόνο σε σχέση με τις θέσεις του για το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και σε επίπεδο γενικότερης πολιτικής συμπεριφοράς και πρακτικής. Έτσι τον Ιούνιο του 2011, με τον έμφυτο λαϊκισμό που τον διακατέχει, ταυτίζει την τότε «σθεναρή» στάση του στο σκοπιανό με την τώρα επίσης «σθεναρή» στάση του στο Μνημόνιο και υπερηφανεύεται μάλιστα και για τις δύο στάσεις. ‘Ομως η ζωή είναι αμείλικτη και σε αναγκάζει να κάνεις θεαματικές κωλοτούμπες και να συνυπογράψεις και το λάθος και δήλωση μετάνοιας. Λογικά βέβαια, αν εννοούσε αυτά που έλεγε στην Κρήτη, θα έπρεπε και πάλι να φύγει και όχι , με την προοπτική της καρέκλας του Μαξίμου, να κάνει προσχηματικά τον δύσκολο υπερπατριώτη, θέτοντας ακόμα μια φορά σε άμεσο κίνδυνο την ίδια πλέον την ύπαρξη της χώρας.

 Το πρόβλημα όμως είναι εν μέρει ο κάθε κ. Σαμαράς που ονειρεύεται την πρωθυπουργική καρέκλα αντί παντός τιμήματος. Το κύριο πρόβλημα είναι ότι στον τόπο μας ο λαϊκισμός εξακολουθεί να βρίσκει πρόσφορο έδαφος και η απουσία ιστορικής μνήμης καλά κρατεί. Αυτό το έλλειμμα έφερε τον κ. Σαμαρά αρχηγό της ιστορικής παράταξης της Νέας Δημοκρατίας και επίδοξο πρωθυπουργό. Τον έφερε ο ίδιος κόσμος, που ξέχασε ότι κάποτε τον κατηγορούσε ότι τον πρόδωσε. Μένει να δούμε αν ο λαός αυτός διδάχθηκε και διδάσκεται από τα πάθη του, ύστερα από όσα βλέπει να γίνονται κάθε μέρα και όσα πληρώνει από τους φωστήρες – αμερικανάκια του HARVARD - που αυτοαναγορεύονται σωτήρες και σθεναροί πατριώτες.


Μένει να δούμε αν ο κόσμος που υποφέρει θα δει τελικά ποιοι υπηρετούν πραγματικά τα συμφέροντα της χώρας και τον μονόδρομο ευρωπαϊκό προσανατολισμό της, ποιοι είναι υπεύθυνοι και ρεαλιστές, ποιοι δεν κρύβουν την αλήθεια υποσχόμενοι ανώδυνες λύσεις και επαναδιαπραγματεύσεις που έχουν αποκλειστεί ρητά από τους σκληρούς και ανυποχώρητους δανειστές μας. Μένει να δούμε αν ο λαός αυτός θα στείλει τον κ. Σαμαρά αλλά και τον αδερφοποιτό του κ. Γιώργο Παπανδρέου για 11 ακόμα τουλάχιστον χρόνια, αν όχι δια παντός, στο σπίτι τους να αναλογίζονται ο ένας το μεγαλείο του Μεγαλέξανδρου της Μακεδονίας και ο άλλος τον Χαρίλαο Τρικούπη της εθνικής μας πτώχευσης. 

* Ο Γιώργος Ανδρέου (
www.andreou-giorgos.gr) είναι δικηγόρος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και υπεύθυνος του τομέα Δικαιοσύνης της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Πέμπτη 8 Δεκεμβρίου 2011

Ενδιαφέρον site

Ο Γιώργος Ανδρέου, δικηγόρος και εκ των ηγετικών στελεχών τη ΔΗΣΥ, δημιούργησε -εν όψει της απόφασής του να ασχοληθεί ενεργά με την κεντρική πολιτική σκηνή- την προσωπική του πολιτική ιστοσελίδα στη διεύθυνση www.andreou-giorgos.gr.

Τρίτη 29 Νοεμβρίου 2011

Η νεολαία της ΔΗΣΥ

Με απόφαση του Γραμματέα της Κεντρικής Επιτροπής της Δημοκρατικής Συμμαχίας Γιάννη Οικονόμου, μετά από εισήγηση του Γραμματέα της Νεολαίας Βασίλη Τσιατσιάμη συγκροτούνται τα εξής όργανα:

Α) Προσωρινή Εκτελεστική Γραμματεία Νεολαίας

1. Τσιατσιάμης Βασίλης

2. Καραντώνης Δημήτρης

3. Κόκκινος Μιχάλης

4. Σιαφαρίκα Αθηνά

Η Προσωρινή Εκτελεστική Γραμματεία φέρει την ευθύνη για τη λήψη αποφάσεων και αναλαμβάνει όλα τα διοικητικά καθήκοντα που θα οδηγήσουν τη Νεολαία του κινήματος στη διεξαγωγή του Ιδρυτικού Συνεδρίου, κατά τη διάρκεια του οποίου θα εγκριθεί το καταστατικό και θα εκλεγούν ο πρόεδρος και τα όργανα της Νεολαίας της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Β) Οργανωτική Επιτροπή Ιδρυτικού Συνεδρίου Νεολαίας

Συντονιστές:
1. Αργυρόπουλος Παναγιώτης
2. Μπαγουράκης Γιώργος

Μέλη:

1. Αμπαρτζίδης Βασίλης

2. Αναγνωστόπουλος Κωνσταντίνος

3. Αντωνόπουλος Παναγιώτης

4. Αρβανίτης Ρένος

5. Αργυρίου Γιάννης

6. Αργυρόπουλος Χρήστος

7. Γεωργακόπουλος Γιώργος

8. Γρηγοριάδου Σάντυ

9. Δαμιανού Πώλα

10. Δημητρόπουλος Νίκος

11. Θεοδώρου Γιώργος

12. Θεοφίλης Γιάννης

13. Ιωαννίδου Βάνα

14. Καζάκου Μαρία

15. Κάκκαλος Κλεομένης

16. Καμπέρη Aντα

17. Καρατζάς Χρήστος

18. Κελέσης Aκης

19. Κούβελου Ισμήνη

20. Λιβαδίτης Λάμπρος

21. Μαγουλάς Διονύσης

22. Μακρυδάκη Ευαγγελία - Αικατερίνη

23. Μαρίνης Δαυίδ

24. Μαυραντζά Σοφία

25. Μιναδάκης Γιώργος

26. Μισεδάκη Πέρσα

27. Μιχάλης Μιχάλης

28. Μιχαλόπουλος Γιώργος

29. Μούσιος Νώντας

30. Παπαδάκης Αντρέας

31. Παπαθανασίου Θωμάς

32. Σαράγας Γιώργος

33. Σιντέτος Μπάμπης

34. Στασινοπούλου Μαρία

35. Τσαγκάς Μιχάλης

36. Τσιάρα Λουκία

37. Τσουκαλάς Αντώνης

38. Φαντάκης Μιχάλης

39. Ψιστάκης Χάρης – Μάριος

Η Οργανωτική Επιτροπή φέρει την ευθύνη της οργάνωσης και διεξαγωγής των προσυνεδριακών διαδικασιών, όπως αυτές θα οριστούν από την προσωρινή εκτελεστική γραμματεία καθώς και την ευθύνη της οργάνωσης και διεξαγωγής του Ιδρυτικού Συνεδρίου.

Στην Προσωρινή Εκτελεστική Γραμματεία της Νεολαίας της Δημοκρατικής Συμμαχίας συμμετέχουν και οι συντονιστές της Οργανωτικής Επιτροπής.


Δευτέρα 28 Νοεμβρίου 2011

«Στου κασίδη το κεφάλι»


 Του Γιώργου Δ.Ανδρέου*

Τελικά είμαστε για γέλια αλλά και για κλάματα. Μέρες τώρα η Ελληνική κοινωνία, εμβρόντητη, ασχολείται, μέσω των ΜΜΕ, με το αν θα υπογράψει ή όχι ο κ. Σαμαράς την έγγραφη διαβεβαίωση που ζητάει η Ευρώπη από τους απολύτως και προσωπικά πλέον αναξιόπιστους κυβερνητικούς εταίρους της Κυβέρνησης «Εθνικής Σωτηρίας». Φαίνεται πως οι Ευρωπαίοι εταίροι μας απόκτησαν προσωπική αντίληψη και κατάλαβαν με ποιους έχουν να κάνουν. Φτάσαμε στο σημείο ο ίδιος ο νέος Πρωθυπουργός να πάει στην Ευρώπη και αντί να πάει εξοπλισμένος με ιδέες και προτάσεις από τα 2 νέα κόμματα που συμμετέχουν στην Κυβέρνησή του και να διαπραγματεύεται τη σωτηρία της πατρίδας και τη επιβίωση του λαού, να ξοδεύει το πολύτιμο προσωπικό του κύρος για να διαπραγματευθεί το περιεχόμενο «της δήλωσης Σαμαρά». Και συνεχίζει να χάνεται άσκοπα πολύτιμος χρόνος που αθροίζεται στον πολύτιμο χρόνο που χάθηκε από την καρεκλολαγνεία και τα πυροτεχνήματα του Παπανδρέου. Κι όλα αυτά «στου κασίδη το κεφάλι» που λέει σοφά ο απλός λαός.


Η αποθέωση αυτή του λαϊκισμού, στην οποία εγκλωβίστηκε ηθελημένα ή αθέλητα ο κ. Σαμαράς, θα ήταν αδιάφορη για τον πολύ κόσμο που σκέφτεται και βλέπει, αν δεν είχε αναγορευθεί σε έσχατο ανάχωμα Εθνικής Άμυνας στο βωμό του ανταγωνισμού με τον Καρατζαφέρη, για το ποιος είναι ο πιο καθαρόαιμος προστάτης των εθνικών δικαίων και αν από αυτή δεν διακυβεύονταν ύψιστα εθνικά συμφέροντα, που είναι η εκταμίευση της 6ης δόσης δηλαδή οι μισθοί και οι συντάξεις του κόσμου και σε τελική ανάλυση , εν μέσω των κοσμογονικών αλλαγών που κυοφορούνται στην Ευρώπη και τον κόσμο ολόκληρο, η ίδια η ύπαρξη και το μέλλον της χώρας. Η στάση αυτή, μετά την ανατροπή της θέσης από τον κ. Σαμαρά, σε σχέση με τις απαιτήσεις της Ευρώπης για την δανειακή σύμβαση και το νέο μνημόνιο, με οδήγησε αυθόρμητα στη σκέψη: δεν με νοιάζει που με βίασαν αλλά δεν αντέχω που μου έσκισαν το καλό μου παντελόνι.

Γιατί αν η άρνηση υπογραφής ή οποιαδήποτε άλλη συμπεριφορά συνδεόταν με συγκεκριμένες προτάσεις για βελτιώσεις στα πλαίσια της τελικής διαπραγμάτευσης της δανειακής σύμβασης θα την καταλάβαινα και ίσως να την επικροτούσα. Ο προσωπικός όμως τυφλός εγωϊσμός ντυμένος με φουστανέλα είναι λαϊκισμός αισχρής μορφής. Είναι κρίμα πάντως για την μεγάλη παράταξη της Νέας Δημοκρατίας και είναι μεγαλύτερο κρίμα ιδιαίτερα για τους πρωτοκλασάτους και προβεβλημένους του κόμματος αυτού, που, περιδεείς, έχωσαν το κεφάλι στην άμμο, ανεχόμενοι αυτή την κατάντια αλλά και την χθεσινή απειλή άμεσης διαγραφής τους αν κάνουν εφεξής κιχ για τις επιλογές του αρχηγού. Κρίμα και για μας που τόσα χρόνια θέσαμε –περήφανοι τότε - το όποιο προσωπικό μας κύρος στο πλευρό της παράταξης αυτής. Θα τρίζουν τα κόκαλα του Κωνσταντίνου Καραμανλή.

Επειδή όμως τα προβλήματα τρέχουν και η φοροεπιδρομή, ειδικά με το τέλος στα ακίνητα, που άκριτα και με την προσφιλή τακτική της οριζόντιας φορολόγησης και των οριζόντιων περικοπών που εγκαινίασε ο Παπανδρέου και συνεχίζει ακάθεκτος ο Βενιζέλος, τίθεται πλέον σε άμεσο κίνδυνο η κοινωνική συνοχή, φοβούμαι ότι θα επακολουθήσει κοινωνική έκρηξη, που θα χρεωθεί άδικα στον κ. Λουκά Παπαδήμο, που δεν θα φταίει .

Εμείς στη Δημοκρατική Συμμαχία, θα εξακολουθήσουμε να επιμένουμε σταθεροί και συνεπείς στη στάση μας εναντίον του λαϊκισμού και υπέρ του Ευρωπαϊκού προσανατολισμού της χώρας. Θα συνεχίσουμε να στηρίζουμε, έστω αυτή την οπερετική, Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας, έστω και αν, προφανώς με veto του κ. Σαμαρά, δεν συμμετέχουμε και για την αδήριτη ανάγκη συγκρότησης της οποίας πρώτοι και επίμονα μιλήσαμε και δικαιωθήκαμε. Έτσι με γνώμονα το σε άμεσο και ορατό κίνδυνο εθνικό συμφέρον θα τοποθετούμαστε κριτικά μεν αλλά με συγκεκριμένες προτάσεις στις επιλογές της και τα μέτρα που θα εισηγείται, πάντα με στόχο και προς την κατεύθυνση της επίτευξης των Εθνικών επιλογών, με τις μικρότερες συνέπειες για τη χώρα και τους πραγματικά αδύναμους πολίτες. Μόνο έτσι θα υπάρξει ελπίδα σωτηρίας, προϋπόθεση της οποίας είναι η πάση θυσία διατήρηση της κοινωνικής συνοχής, υπέρ της οποίας κόπτονται υποκριτικά και αυτοί που με τις θέσεις τους υποδαυλίζουν την κοινωνική αναταραχή. Αυτοί που, χωρίς να το λένε ανοιχτά, θεωρούν προϋπόθεση της πολιτικής τους επιβίωσης και κερδοφορίας τη διαραγή της κοινωνικής συνοχής και το χάος.    

Καλούμε λοιπόν τα κόμματα «εξουσίας» και τους επιτρέπουμε να «κλέψουν» από τις προτάσεις μας από το δικό μας «μεσοπρόθεσμο» που καταθέσαμε το καλοκαίρι σε απάντηση του «μεσοπρόθεσμου» της τότε Κυβέρνησης και έχει εγκριθεί από τους Ευρωπαίους Φιλελεύθερους και να στοχεύσουν, όχι όπως έχει γίνει μέχρι τώρα επί δικαίων και αδίκων με άδικους φόρους και περικοπές , αλλά συγκεκριμένα στην πραγματική καταπολέμηση της φοροδιαφυγής, έστω και αν θίγονται ημέτεροι, τη μείωση των εξόδων με την κατάργηση των άχρηστων Οργανισμών και υπηρεσιών, τις έντιμες αποκρατικοποιήσεις, την αναδιοργάνωση των υπηρεσιών του Δημοσίου. Τους καλούμε, ειδικά, να εισηγηθούν και να ψηφίσουν απλά συγκεκριμένα μέτρα, που θα δώσουν στους απλούς πολίτες την αίσθηση ότι αρχίζει να ανοίγει στη χώρα αυτή χαραμάδα κοινωνικής φροντίδας και δικαιοσύνης. 

Ένα παράδειγμα. Έχει γίνει άραγε αντιληπτό ότι, ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα που αντιμετωπίζει ο μέσος Έλληνας πολίτης, κυρίως οι άνεργοι και εργαζόμενοι στον δημόσιο και στον ιδιωτικό τομέα από την μείωση των αποδοχών τους, είτε από το λεγόμενο ενιαίο μισθολόγιο είτε από την εξοντωτική φορολογία, είναι η πραγματική αδυναμία κάλυψης των οικογενειακών οικονομικών «ανοιγμάτων» και υποχρεώσεων που έχουν αναλάβει, πάρα πολλοί, με στεγαστικά δάνεια σε συνδυασμό με σπουδές παιδιών κλπ. Έχει γίνει αντιληπτό ότι, ειδικά τα στεγαστικά δάνεια και η επερχόμενη μετά βεβαιότητας αδυναμία εξυπηρέτησής τους , θα είναι και το αμέσως προσεχές μεγάλο πρόβλημα των Τραπεζών που θα επηρεάσει άμεσα την ρευστότητά τους.


Το ίδιο συμβαίνει και με τα μικρά δάνεια των μικρών επιχειρήσεων και τω επαγγελματιών που κλείνουν. Προσωπικά γνωρίζω πολλούς που είναι σε απόγνωση. Είναι συνεπώς κατεπείγουσα ανάγκη το θέμα αυτό να μελετηθεί ειδικά και στα πλαίσια της υπογραφής της δανειακής σύμβασης που θα υπογραφεί, να γίνει σχετική ειδική διαπραγμάτευση προς την κατεύθυνση, πέρα και συμπληρωματικά προς την ανακεφαλαιοποίηση των Τραπεζών για τις ζημιές τους από το κούρεμα των ομολόγων που έχει ήδη συμφωνηθεί, να δεσμευθούν κεφάλαια από την δανειακή σύμβαση, που θα διατεθούν από το δημόσιο στις Τράπεζες, με ειδική δέσμευση ότι θα καλύπτουν αποκλειστικά την υπό προϋποθέσεις υποχρεωτική πλέον ευνοϊκή ρύθμιση (παράταση χρόνου, μείωση επιτοκίου και τοκοχρεωλυτικών δόσεων, ενδεχομένως περίοδος χάρητος κλπ) των στεγαστικών και γιατί όχι και κάποιων επιχειρηματικών δανείων, σε πρόσωπα και επιχειρήσεις.

Αν αυτό επιτευχθεί και συμφωνηθεί με την Τρόϊκα – και δεν είναι δύσκολο γιατί και γενικότερο πρόβλημα είναι και ταυτόχρονα είναι δίκαιο και λογικό - θα πρέπει να ψηφισθεί ειδικός νόμος που θα καθορίσει (α) την ρύθμιση των δανείων ως υποχρεωτική για τις τράπεζες όταν συντρέχουν οι προϋποθέσεις (ο υφιστάμενος νόμος για τα υπερχρεωμένα νοικοκυριά περιορίζει το θέμα σε πολύ λίγους και οδηγεί τον κόσμο στα Δικαστήρια), (β)αυστηρά κριτήρια και προϋποθέσεις υπαγωγής όσων αδυνατούν πραγματικά, με βάση και τις λοιπές ανάγκες τους , να ανταποκριθούν στις υποχρεώσεις τους από τα δάνεια και (γ) την μεθοδολογία, την Αρχή Ελέγχου και τις αυστηρές κυρώσεις για τις Τράπεζες που δεν θα ανταποκρίνονται σε αιτήματα, που θα έχουν τις προϋποθέσεις και (δ) τον τρόπο και τον χρόνο επιστροφής των χρημάτων που θα διατεθούν για το σκοπό αυτό από τις Τράπεζες στο Δημόσιο, για να τα επιστρέψει στους δανειστές.

Άλλο παράδειγμα . Έχει σκεφθεί κανένας τι γίνονται και τι θα γίνουν στο άμεσο μέλλον οι άνεργοι μικροεπιχειρηματίες και ελεύθεροι επαγγελματίες που κλείνουν οι επιχειρήσεις και τα μαγαζιά τους από την οικονομική κρίση και δεν έχουν έστω την, στοιχειώδη για την επιβίωση, «κάλυψη ανεργίας» από τον ΟΑΕΔ, όπως οι εργαζόμενοι με σχέση εργασίας. Πρέπει να μελετηθεί και το θέμα αυτό άμεσα και να ληφθούν μέτρα στα πλαίσια των προγραμμάτων καταπολέμησης της ανεργίας, για τα οποία θα επανέλθω.

 Τέτοια μέτρα συγκεκριμένα και στοχευμένα που ενισχύουν την κοινωνική συνοχή ( στη Δημοκρατική Συμμαχία μελετάμε και θα προτείνουμε πολλά) θεωρώ ότι πρέπει να εισφέρουν οι κομματικοί εταίροι στην Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας , στην οποία συμμετέχουν, αποδεικνύοντας ότι συμμετέχουν με την καρδιά τους, αντί να παίζουν πολιτικά παιχνίδια «στου κασίδη το κεφάλι», δηλαδή στην ήδη βαρυφορτωμένη πλάτη του απλού κόσμου.

 *Ο Γιώργος Ανδρέου είναι Δικηγόρος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και Υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης, της Δημοκρατικής Συμμαχίας.



Παρασκευή 11 Νοεμβρίου 2011

Οι καρεκλολάγνοι της εξουσίας


Του Γιώργου Ανδρέου*

Το ιστορικό για την τύχη της χώρας μας πενθήμερο (6 έως 11 Νοεμβρίου 2011) ανέδειξε ακόμα περισσότερο την συνολική παθογένεια του πολιτικού μας συστήματος και τον τρόπο που οι περισσότεροι αντιλαμβάνονται τις έννοιες συναίνεση, συνεννόηση, συμμετοχή και εθνικό συμφέρον. Ανέδειξε ακόμα τη αμετανόητη λογική των δύο μεγάλων κομμάτων για την διαχείριση του τόπου από δω και πέρα. Τα καμώματα και η ανεκδιήγητη συμπεριφορά των καρεκλολάγνων της εξουσίας, με προεξάρχοντες τους αποδεδειγμένα πλέον ανεπαρκείς επικεφαλής των δύο μεγάλων κομμάτων, που ανερυθρίαστα τολμούν να διεκδικούν ακόμα και τώρα την διαχείριση των τυχών μας, ξεπερνάει κάθε όριο θράσους θα έλεγα.

Και ο απλός κόσμος, εκτός από μια μερίδα φανατικών – κατά κανόνα ανεπάγγελτων που ζουν και προσδοκούν από την εξουσία και τη νομή της -συνδεδεμένων στο άρμα της ή της προοπτικής της, απελπισμένος πια από αυτά και αυτά, αντιμετώπισε στην αρχή τα καμώματα αυτά με θυμηδία, ως ανέκδοτο μαύρου χιούμορ, εν συνεχεία με απελπισία ανάμεικτη με αγανάκτηση και εν τέλει με οργή.

Γιατί πώς αλλιώς μπορεί να αντιδράσει κάποιος βλέποντας τον ένα να φεύγει εκών – άκων, αλλά με τη μαριονέτα που πρότεινε να θέλει να συνεχίσει να ελέγχει την εξουσία, τον άλλο τον υπερεθνικιστή μάγο της οικονομίας, υπό την πίεση της αποπομπής του από κάθε Ευρωπαϊκή συμμετοχή, να κάνει την μεγαλοπρεπεπή κωλοτούμπα αποδεχόμενος αυτά που αποκήρυσσε μετά βδελυγμίας και να δέχεται την ίδια ανώδυνη μαριονέτα για να έχει να λέει. Και οι δύο να διαφωνούν ποιος πρότεινε και ποιος απέρριψε τον Παπαδήμο, που και οι δύο δεν ήθελαν μήπως και πετύχει κάτι καλύτερο και τους «κάτσει» κανένας σοβαρός ανταγωνιστής στην μελλοντική διεκδίκηση της εξουσίας.


Και από κοντά ο τρίτος της παρέας ο μικρότερος και σίγουρα πολιτικά ευφυέστερος, που γνωρίζει καλύτερα την λογική και το θυμικό του μέσου Έλληνα, να στήνει συμπεριφορές «μαγκιάς» για να κερδίσει τις εντυπώσεις και μόνο αυτές. Και βέβαια η αριστερά να επιμένει στο αδιέξοδο αντιευρωπαϊκό όχι της, στο βωμό της «λαϊκής» εξουσίας, σαμποτάροντας την τελευταία ελπίδα.

Ολοι και όλα στο βωμό της εξουσίας   
Βέβαια η αγανάκτηση και η οργή μετριάστηκαν κάπως με την, αν και μετά από επώδυνο τοκετό επιβληθείσα από τους ελάχιστους σώφρονες στα 2 μεγάλα κόμματα, λύση Παπαδήμου και την εικόνα του στα ΜΜΕ, που έφερε μιας μορφής λύτρωση και έκανε να ξαναφυτρώσει ο βλαστός μιας ελπίδας ότι κάτι μπορεί να γίνει σ’ αυτόν τον πολύπαθο τόπο.

Οι γραμμές αυτές γράφονται πριν βγει στον αέρα η σύνθεση της υπό τον κ. Παπαδήμο Κυβέρνησης και με τις πληροφορίες που βγαίνουν στα ΜΜΕ. Από την Κυβέρνηση αυτή έχουμε την εθνική πολυτέλεια να αποκλείονται προφανώς με Veto των δύο μεγάλων, οι δύο μικροί (Δημοκρατική Συμμαχία και Δημοκρατική Αριστερά) που δεν θεωρούνται επίσημα κόμματα με βάση τον Κανονισμό της Βουλής, αν και εκπροσωπούνται στο Κοινοβούλιο, έχουν ακραιφνώς Ευρωπαϊκό προσανατολισμό και η πρώτη ευθέως και η δεύτερη έμμεσα έχουν ταχθεί υπέρ της μοναδικής ελπίδας για το μέλλον της χώρας που είναι η παραμονή της χώρας στην Ευρώπη και το ευρώ.


Μας περισσεύουν βλέπετε στη χώρα αυτή οι προσωπικότητες και η εμπειρία της Ντόρας Μπακογιάννη, του μοναδικού πλέον αξιόπιστου συνομιλητή των απελπισμένων από την συμπεριφορά μας Ευρωπαίων ηγετών, που μήνες τώρα φωνάζει για την ανάγκη Κυβέρνησης Εθνικής Σωτηρίας, αλλά και του Φώτη του Κουβέλη με την νηφάλια, μετριοπαθή και καθαρή προσέγγιση των πραγμάτων.

Ο θεός να με βγάλει ψεύτη αλλά φοβάμαι πως ο κ. Παπαδήμος θα πρέπει να εκπαιδευτεί ταχύτατα να περπατάει στα αγκάθια για να μην φτάσει στο σημείο να αηδιάσει και να τα βροντήξει , οπότε αλίμονό μας. 

Είμαι πεπεισμένος πως η συμμετοχή των καρεκλολάγνων της εξουσίας στην Κυβέρνηση Εθνικής Σωτηρίας τους επιβλήθηκε είναι αναγκαστική, δεν είναι αποτέλεσμα της διάγνωσης της ανάγκης και της αντίληψης για συναίνεση. Τέτοια αντίληψη δεν υπάρχει γιατί θα εκδηλωνόταν όταν έπρεπε και δεν θα επιβαλλόταν εκβιαστικά. Δεν σχετίζεται με την κατανόηση της ανάγκης υπεράσπισης του εθνικού συμφέροντος. Είμαι βέβαιος ότι ούτε μια στιγμή δεν θα αποστούν οι εταίροι της νέας Κυβέρνησης από τις εκλογές που έρχονται και τον κύριο στόχο τους που είναι η πολιτική επιβίωση και η διεκδίκηση της εξουσίας.

Φοβούμαι πως θα έχουμε το φαινόμενο Κυβέρνησης με αντιπολιτευόμενα τα κόμματα που την στηρίζουν. Θα ακούμε αγορεύσεις που θα πρέπει να οδηγούν σε αρνητική ψήφο και η ψήφος θα είναι εξ ανάγκης θετική. Τρέμω στην ιδέα ότι, για την έγκριση των βασικών αποφάσεων που πρέπει να ληφθούν και των απαιτούμενων και μάλιστα άμεσα τολμηρών επεμβάσεων στη διάρθρωση της χώρας από το «ανακτοσυμβούλιο» αυτών των «ολίγιστων» αρχηγών, θα γίνονται συμβιβασμοί με μικροκομματικά κριτήρια που θα ακυρώσουν στην πράξη την προσπάθεια και θα κάνουν περισσότερο κακό, αντί του καλού για το οποίο υποτίθεται ότι έγινε η Κυβέρνηση αυτή. Φοβούμαι πως ο λαϊκισμός θα γνωρίσει την αποθέωσή του και η καταστροφή θα είναι αναπόφευκτη, αν λάβουμε υπόψη και τα γενικότερα προβλήματα της Ευρώπης που βαρέθηκε και θα αρνείται να ασχοληθεί με εμάς πλέον.

Γι' αυτό τις μέρες και τους μήνες που έρχονται ο κόσμος πρέπει να είναι σε εγρήγορση και κυρίως να βλέπει και να κρίνει συμπεριφορές και την ουσία των πραγμάτων προς την σωστή κατεύθυνση. Οι εξαρτημένοι από την κομματική επιβίωση και την εξουσία ανεπάγγελτοι – επαγγελματίες της πολιτικής - που απέδειξαν την ανεπάρκειά τους όλα τα χρόνια που πέρασαν αλλά και σήμερα υποκύπτοντας στις επιθυμίες των αρχηγών, δεν πρέπει να έχουν θέση στις επιλογές του κόσμου από εδώ και πέρα και πρέπει να αποδοκιμάζονται. Η ψήφος και η πολιτική προτίμηση δεν είναι ελεημοσύνη για επιβίωση αναξιοπαθούντων. Είναι επιλογή διαχείρισης της ζωής μας. Όσο γρηγορότερα το καταλάβουμε τόσο καλύτερα.  
 *Ο Γιώργος Ανδρέου  είναι Δικηγόρος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και Υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Παρασκευή 15 Απριλίου 2011

Ο Παρνασσός και η κ. Μπιρμπίλη


Γράφει ο Γιώργος Δ. Ανδρέου
Δικηγόρος
Μέλος Δ.Ε. της Δημοκρατικής Συμμαχίας


Το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, από τότε που δημιουργήθηκε τη δεκαετία του 70, αποτέλεσε το εφαλτήριο της αλματώδους ανάπτυξης της περιοχής των Περιπαρνάσσιων πόλεων και χωριών, αλλά και της μείζονος περιοχής που περιλαμβάνει την Επαρχία Λειβαδιάς του νομού Βοιωτίας, την επαρχία Παρνασσίδας του Νομού Φωκίδας και την επαρχία Λοκρίδας του Νομού Φθιώτιδας.
 Άλλαξε εικόνα , κατεύθυνση και προσανατολισμό όλη η περιοχή.
 Η ανάπτυξη αυτή απέδωσε πολλαπλά οφέλη στην περιοχή, που έγινε χειμερινός τουριστικός πόλος και επώνυμος προορισμός, τόνωσε την απασχόληση, δημιούργησε επιχειρήσεις,  επαγγέλματα και επενδύσεις, αύξησε την αξία της γης και γενικά συμβάλλει καθοριστικά στην ευημερία της. Οι απασχολούμενοι με την τουριστική βιομηχανία και την οικοδομική δραστηριότητα στην περιοχή είναι διασπαρμένοι σε όλα τα παραπάνω σημεία.
Εκατοντάδες οι επιχειρήσεις και τα επαγγέλματα σε όλες τις παραπάνω περιοχές  που ζουν πλέον, μετά  την γενικότερη καθίζηση, με κέντρο τον Παρνασσό.
Δυστυχώς όμως και το Χιονοδρομικό Κέντρο Παρνασσού, παρά το γεγονός ότι προσέλκυσε και πολλούς και επώνυμους από τον επιχειρηματικό, τον δημοσιογραφικό, τον καλλιτεχνικό αλλά  και τον πολιτικό κόσμο, που έγιναν φανατικοί επισκέπτες και επένδυσαν στην περιοχή με σπίτια και επιχειρήσεις, είχε την ίδια τύχη με τα τις υπόλοιπες δραστηριότητες του  Ελληνικού Κράτους. Προχειρότητα, ανοργανωσιά και ωχαδερφισμός.
 Το Χ.Κ. ανήκει στην ΕΤΑ ΑΕ. (είναι η εταιρία που δημιουργήθηκε με μέτοχο το Δημόσιο στην οποία μεταβιβάσθηκε η περιουσία του ΕΟΤ) και  ουσιαστικά λειτουργεί εδώ και δέκα (10) χρόνια χωρίς νόμιμες άδειες και αυτό γιατί η παλαιότερη παραχώρηση προς τον ΕΟΤ  των 11.000 στρεμμάτων, στα οποία έχει δημιουργηθεί, έχει ακυρωθεί με αποφάσεις του ΣτΕ, λόγω του ότι μέρος της περιοχής του συμπίπτει με τον πυρήνα του Εθνικού Δρυμού Παρνασσού.
Εδώ και πέντε (5) τουλάχιστον χρόνια κρούουμε , εγώ προσωπικά ως Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Αράχωβας 3-4 φορές και περισσότερες ο Δήμαρχος Αράχωβας,  τον κώδωνα του κινδύνου στους  αρμόδιους. Μάταια.
Με επανειλημμένα διαβήματα επισημάναμε ότι για την ανάπτυξη του ΧΚ απαιτείται η επίλυση του ιδιοκτησιακού προβλήματος  και εν συνεχεία του αδειοδοτικού κλπ. Και για να γίνουν όλα αυτά  απαιτείται η τροποποίηση των ορίων του Εθνικού Δρυμού Παρνασσού, που πρέπει να γίνει με Προεδρικό Διάταγμα.
Πρόσφατα μάλιστα έγινε διαγωνισμός από την ΕΤΑ για τον εκσυγχρονισμό του, με 24.000.000 ευρώ, που ματαιώθηκε λόγω ακριβώς αυτού του προβλήματος. Αν και γι αυτό  είχαμε προειδοποιήσει τους αρμοδίους. 
Εδέησαν, μετά από αυτό να ξεκινήσουν οι διαδικασίες και να κινητοποιηθούν οι αρμόδιοι.
Και έτσι μας προέκυψε η κ. Μπιρμπίλη.
Το αρμόδιο για το θέμα αυτό Υπουργείο της – ΥΠΕΚΑ - έδωσε  σε δημόσια διαβούλευση, παλαιότερο σχέδιο Κοινής Υπουργικής Απόφασης, με τις προτεινόμενες αλλαγές στα όρια των προστατευόμενων περιοχών στον Παρνασσό και με την ορολογία του νέου νόμου που είναι γνωστός ως NATURA.
 Έτσι  γεννήθηκε η «Περιοχή Προστασίας της Φύσης» (πυρήνας Εθνικού Δρυμού) αλλά  και  η περιμετρική της ζώνη, που θα ονομάζεται  «Εθνικό Πάρκο» και φτάνει περιμετρικά μέχρι τις παρυφές των γύρω από τον Παρνασσό πόλεων.
Μέχρι εδώ καλά, αν δεν υπήρχαν οι απαγορεύσεις και οι συνέπειες.
Το Σχέδιο της κ. Μπιρμπίλη, βασισμένο σε μια μελέτη του1993, όπως ομολόγησε η αρμόδια υπάλληλος που το παρουσίασε, όταν η κατάσταση δεν είχε καμία σχέση με την σημερινή,  επιβάλλει  ζώνες,  όρια και κυρίως  απαγορεύσεις , μείωση συντελεστών και μεγάλωμα αρτιότητας (150 μέτρα ισόγειο στα 10 στρέμματα)   με αποκορύφωμα την απόλυτη απαγόρευση  – για περιβαλλοντική προστασία υποτίθεται – κάθε οικοδομικής δραστηριότητας στην περιοχή του Λιβαδιού Αράχωβας (μέχρι να γίνουν κάποιες μελέτες από κάποιους φορείς , που είναι σίγουρο  δεν θα γίνουν ποτέ).
Ακόμα ουσιαστικά απαγορεύει, με την μη πρόβλεψη, κάθε δυνατότητα δημιουργίας οικισμού ή επέκτασης του υφιστάμενου οικισμού,   πολεοδόμησης αλλά και  οργάνωσης της δόμησης στην συγκεκριμένη περιοχή. Απαγορεύει  δηλαδή το συμμάζεμα και την τακτοποίηση της άναρχα δομημένης περιοχής του Λιβαδιού που έχει επιτακτική ανάγκη οργάνωσης και  στην οποία υφίσταται ήδη ο οικισμός «Καλύβια», που δεν τον αναγνωρίζει. Και αυτό βαφτίζεται προστασία του περιβάλλοντος.
Μέχρι που φτάσαμε να σκεφθούμε μήπως πρόκειται για μεθοδευμένη εξυπηρέτηση κάποιων, αφού με  τις  δεσμεύσεις και τις απαγορεύσεις που προβλέπει ουσιαστικά «εξυπηρετούνται» και «ευεργετούνται» οι ήδη κατασκευασμένες οικοδομές και η υπόλοιπη περιοχή   θα μείνει έτσι όπως είναι άκτιστη  για να απολαμβάνουν τη φύση  όσοι έχουν ήδη κτίσει.
Σε γενικότερο επίπεδο  με τα νέα προτεινόμενα όρια του πυρήνα του Εθνικού Δρυμού   αποκλείεται κάθε δυνατότητα επέκτασης του Χ.Κ. ανατολικά και βόρεια προς μεγαλύτερα υψόμετρα, όπου και, λόγω της κλιματικής αλλαγής, θα κυνηγάμε  στο μέλλον το χιόνι, και   περιλαμβάνει στην περιοχή προστασίας της φύσης το υφιστάμενο Χ.Κ. στην περιοχή «Γεροντόβραχος» του Αθηναϊκού Ομίλου Φίλων ΣΚΙ, που θα υποχρεωθεί να διακόψει την λειτουργία του.
           Και σαν να μην έφταναν όλα αυτά ήρθε και η  χαριστική βολή από  το ΥΠΕΚΑ που με απόφαση με την υπογραφή της κ. Μπιρμπίλη (αρ. 6588/11.2.2011 της Υπουργού Περιβάλλοντος Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής ΦΕΚ/τεύχος Αν. Απ.και Πολεοδομικών .Θεμάτων 24/22.2.2011) αποφασίσθηκε η αναστολή για ένα  χρόνο   της έκδοσης οικοδομικών αδειών και άκουσον - άκουσον  της εκτέλεσης οικοδομικών εργασιών στην εκτός σχεδίου περιοχή του Παρνασσού (Λιβάδι αλλά και μέχρι τα όρια της Αράχωβας, των Δελφών, της Αγόριανης, της Άνω Σουβάλας κλπ). Δηλαδή όχι μόνο να μην βγουν νέες άδειες αλλά να μην συνεχίσουν οι ημιτελείς οικοδομές. Για το ότι κάποιοι καταστρέφονται ποιος νοιάζεται.
Από τότε τρέχουμε και δεν φτάνουμε.
 Κι όλα αυτά έγιναν και γίνονται σήμερα που βιώνουμε την ιστορικά μεγαλύτερη οικονομική κρίση της χώρας μας και προέχει η επιβίωση, η διατήρηση και η επέκταση των δραστηριοτήτων και  η ανάπτυξη.          
Τι κι αν ο κ. Χρυσοχοίδης μελετάει και συζητάει την δυνατότητα δημιουργίας τεχνητής χιόνοσης στο Χιονοδρομικό Κέντρο και περαιτέρω ανάπτυξή του για να λειτουργεί από το Νοέμβριο. Απαγορεύεται.
Τι κι αν το σχέδιο αυτό του Π.Δ. χαρακτηρίζεται  ανεπίκαιρο, ανεδαφικό, αντιαναπτυξιακό, ουσιαστικά αντιπεριβαλλοντικό και  βέβαια  καταστροφικό για την οικονομία και την ανάπτυξη της περιοχής, την οποία καταδικάζει σε μαρασμό. Αδιάφορο για τους «Ηρακλείς» του περιβάλλοντος.
Τι κι αν η περιοχή του Λιβαδιού Αράχωβας είναι ήδη πυκνοδομημένη και το «φυσικό περιβάλλον» έχει ουσιαστικά αλλάξει χρήση με την ήδη εκτεταμένη ανοικοδόμηση τουριστικής -εξοχικής κατοικίας και τουριστικών μονάδων (Ξενοδοχεία – εστιατόρια  κλπ) και είναι ειρωνικό και εν τέλει ανούσιο να την χαρακτηρίζεις «Εθνικό Πάρκο», αντί να προσπαθείς να την βάλεις σε σειρά και να την οργανώσεις. Τίποτα.
Επιμύθιο.
Είναι εθνική πλέον ανάγκη να  ξεφύγουμε από τα «κολλήματα» και τις ιδεοληψίες και  να   προσεγγίσουμε  τα πράγματα με τις συνθήκες του σήμερα. Να ιεραρχήσουμε τις επιλογές μας ρεαλιστικά. Να συγκεράσουμε απόψεις. Να συζητήσουμε και να συνεννοηθούμε εν τέλει. Να αναζητήσουμε και να βρούμε τρόπους να συνδυάσουμε το περιβάλλον με την ανάπτυξη. Είναι εύκολο αρκεί να θέλουμε . Να προστατεύσουμε – εμείς πρώτοι - αυτό που πραγματικά πρέπει και αξίζει και να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα. Το Λιβάδι δεν έχει ανάγκη από  επίπεδες γενικές και ανεδαφικές και ανεφάρμοστες απαγορεύσεις. Θέλει οργάνωση και να μπει σε σειρά. Κανένας δεν φέρνει αντίρρηση στη βελτίωση και στην προστασία του φυσικού περιβάλλοντος. Υπάρχει και ο άνθρωπος. «Εχθρός του καλού είναι το καλύτερο» έλεγε ο αείμνηστος Δημήτριος Παπασπύρου.   
Σήμερα, με την οικονομική κρίση στο αποκορύφωμά της, με τις επιχειρήσεις να κλείνουν, με την ανεργία να καλπάζει και την περιβόητη «ανάπτυξη», για την οποία όλοι μιλούν αλλά κανένας δεν πράττει κάτι , να έχει γίνει φάντασμα και όνειρο, είναι αδιανόητο, ιδεοληπτικό και εν τέλει ανόητο να καταδικάζεις μια περιοχή (τη μισή Στερεά Ελλάδα) σε μαρασμό.
 Κι από πάνω να μην δέχεσαι να ακούσεις τους Δημάρχους της περιοχής.
Όποιος δεν μπορεί και κυρίως δεν θέλει ,  καλύτερα να πάει σπίτι του.
Η Ελλάδα – δηλαδή εμείς - θέλει.     

Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Η Ντόρα εγκαινίασε τα γραφεία της ΔΗΣΥ στη Λιβαδειά και 31 φωτογραφίες

Ζεστή ήταν πραγματικά η υποδοχή που η Λιβαδειά επιφύλαξε στην Ντόρα Μπακογιάννη, η οποία βρέθηκε στη βοιωτική πρωτεύουσα τη Δευτέρα το βράδυ για να πραγματοποιήσει τα εγκαίνια των γραφείων της Δημοκρατικής Συμμαχίας.
Πολλά και σημαντικά πολιτκά στελέχη είχαν συγκεντρωθεί από νωρίς στη διασταύρωση Μπουφίδου και Φίλωνος, μεταξύ των οποίων ο πρώην βουλευτής Βοιωτίας και υπουργός Αρ. Τσιπλάκος και ο πρόεδρος του Φαρμακευτικού Συλλόγου Λιβαδειάς κ. Γεώργιος Βασιληάς.  Υπήρχε ενθουσιασμός, υπήρχε προσδοκία στα βλέμματα, υπήρχε συμμετοχή. Την Ντόρα Μπακογιάννη καλωσόρισε ο κ. Γεώργιος Ανδρέου που υποσχέθηκε ότι στη Βοιωτία τα ποσοστά της Δημοκρατικής Συμμαχίας θα συναγωνιστούν εκείνα της Κρήτης.
Η Ντόρα -εμφανώς συγκινημένη αλλά και εμφανώς χαρούμενη- στο σύντομο χαιρετισμό της υπεραμύνθηκε των ρεαλιστικών -όπως είπε- οικονομικών προτάσεων της ΔΗΣΥ και ζήτησε περικοπή της σπατάλης του δημόσιου τομέα με ταυτόχρονη ενίσχυση των παραγωγών και των επιχειρήσεων. Εκτίμησε ότι μόνο ο περιορισμός του κράτους και η ανάπτυξη της ιδιωτικής πρωτοβουλίας μπορούν να άρουν το αδιέξοδο στο οποίο έχει περιέλθει η ελληνική κοινωνία και οικονομία. Η πρόεδρος της ΔΗΣΥ έδειξε να περιμένει πολλά από τη Βοιωτία και δήλωσε αισιόδοξη για τη πορεία του κόμματος που υποστήριξε ότι είναι ανοδική και οδηγεί με βεβαιότητα στις πύλες του Κοινοβουλίου ενώ εκτίμησε ότι το τέλος του δικομματισμού έχει επέλθει υπό το βαρος της οικονομικής κρίσης. Η Ντόρα Μπακογιάννη δήλωσε ότι η Δημοκρατική Συμμαχία θα συμμετάσχει σε κυβέρνηση συνεργασίας εφόσον χρειαστεί, πώς θεωρεί το Μνημόνιο τη μόνη δυνατότητα για την καταβολή μισθών και συντάξεων στην Ελλάδα υπό τις δεδομένες συνθήκες και πως συμφωνεί με την απόφαση του Συμβουλίου Ασφαλείας του ΟΗΕ για την επέμβαση στη Λιβύη και με τη συμμετοχή της Ελλάδας στις επιχειρήσεις στο μέτρο που της αναλογεί από τις συμμαχικές της υποχρεώσεις.
Η ατμόσφαιρα στα εγκαίνια των γραφείων της Δημοκρατικής Συμμαχίας ήταν πανηγυρική και οι πολίτες που προσήλθαν αρκετοί με δεδομένη την κρίση που διέρχεται το πολιτικό σύστημα στην Ελλάδα.

Μου προξένησε εντύπωση η αισιοδοξία όχι μόνο των στελεχών αλλά και των απλών οπαδών -τα μάτια γυάλιζαν και με την παραμικρή αφορμή χειροκροτούσαν με ενθουσιαμό την Ντόρα- κυρίως εν όψει των δημοσκοπήσεων που δεν είναι ιδιαίτερα θετικές για τη Δημοκρατική Συμμαχία
Η ίδια η Ντόρα ήταν όπως τις περισσότερες φορές άψογη επικοινωνιακά, καταρτισμένη, ετοιμόλογη και συνοπτικά ουσιαστική, με στέρεο πολιτικό λόγο και με ένα είδος εσωτερική δύναμης που νομίζω ότι είναι χαρακτηριστικό της σε μια πολύ σκληρή πολιτική και προσωπική πορεία όλα αυτά τα χρόνια. Για τους γνώστες των δεδομένων ήταν προφανές ότι μέρος της λάμψης της ελάμβανε από την ίδια τη Βοιωτία και την επιτυχία της συγκέντρωσης -καθώς εδώ νιώθει... σαν στο σπίτι της.
Αξίζει να σημειωθεί ότι να χαιρετήσουν την κ. Μπακογιάννη προσήλθαν ο δήμαρχος Λεβαδέων κ. Παπαγγελής και η επικεφαλής της δημοτικής παράταξης Δυναμική Συνεργασία στον Δήμο Λεβαδέων κ. Πούλου, σε μια κίνηση που αιφνιδίασε πολλούς αλλά όχι και όλους...
Η καλή διάθεση των στελεχών μετά τα εγκαίνια των γραφείων της ΔΗΣΥ αντανακλάται στη συνέχεια της βραδιάς. Μια παρέα με επικεφαλής τον κ. Γ. Ανδρέου συνέχισε σε γειτονική των γραφείων καφετέρια όπου το κέφι ήταν εμφανές ενώ μια άλλη -μεγαλύτερη- κατευθύνθηκε προς κεντρικό ουζερί με επικεφαλής τον Θάνο Κούβελο, οικονομολόγο και υπεύθυνο Οργανωτικού της Πειρφέρειας. Στη δεύτερη αυτή παρέα όπου παρευρέθηκε και η viotia αναλύθηκαν οι πολιτικές συνθήκες στην Ελλάδα και διατυπώθηκαν πολλές και διαφορετικές εκτιμήσεις για την πορεία της χώρας, για τη ρευστότητα του πολιτικού σκηνικού και για την οργανωτική προσπάθεια της Δημοκρατικής Συμμαχίας -που προχωρά με σταθερά βήματα.
Δείτε το φωτορεπορτάζ από τα εγκαίνια των γραφείων της ΔΗΣΥ στη Λιβαδειά.
http://viotiarecords.blogspot.com/2011/03/31.html