Τετάρτη 20 Νοεμβρίου 2013
Τρίτη 19 Νοεμβρίου 2013
Τα ονόματα των επιτυχόντων κοινωφελούς χαρακτήρα Υ.Ε. στον Δήμο Λεβαδέων
Posted by
βοιωτός
at
11:33 π.μ.
1 comments
Δευτέρα 18 Νοεμβρίου 2013
Εικόνα εγκατάλειψης στο Κολυμβητήριο Λιβαδειάς

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ
Όπως διαπιστώνετε κι εσείς από τις χθεσινές φωτογραφίες (17 Νοεμβρίου 2013) το Κολυμβητήριο Λιβαδειάς έχει αφεθεί στην τύχη του από τη δημοτική αρχή. Πέρυσι τον χειμώνα το Κολυμβητήριο παρέμεινε κλειστό χωρίς να υπάρξει κανένα έργο που θα καθιστούσε τη λειτουργία περισσότερο οικονομική φέτος. Τα περιθώρια είναι πλεόν στενά και μόνο η κινητοποίηση των πολιτών μπορεί να δώσει λύση, η οποία δεν μπορεί να είναι άλλη από την πλήρη λειτουργία του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς προς όφελος της πόλης κια των παιδιών της. Η viotia δεν τρέφει φρούδες ελπίδες για σοβαρή βοήθεια από την πλευρά της δημοτικής αρχής, η οποία δεν δύναται να φέρει σε αίσιο πέρας μια τόσο σοβαρή πρόκληση. Η Περιφέρεια Στερεάς Ελλάδας αποτελεί μια προοπτική για να υπάρξει λύση. Αρκεί να υπάρχει πολιτική βούληση...
Posted by
βοιωτός
at
9:17 μ.μ.
6
comments
Γυναίκα για τον Δήμο Λεβαδέων;
Εκδήλωση ενδιαφέροντος για την υποψηφιότητα της Δημάρχου Λεβαδέων διαβάσαμε σε αθηναϊκή εφημερίδα ότι εκδήλωσε η πρώην Νομαρχιακή Σύμβουλος και Διευθύντρια της Αγροτικής Τράπεζας κα. Κωνσταντίνα Λαζάρου, η οποία κατάγεται από το ωραίο Κυριάκι. Αυτό όμως που άφησε άφωνους κάποιους παρατρεχάμενους κομματικούς είναι ότι η κα Λαζάρου θα κατέβει ως ανεξάρτητη υποψήφια Δήμαρχος Λιβαδειάς και αυτό το χαιρετίζουμε θετικά.
Posted by
βοιωτός
at
7:22 μ.μ.
36
comments
1917. Η κατάληψη της Θεσσαλίας και της Στερεάς. Μέρος Γ'

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ
«Αφ’ ετέρου, ο αποκλεισμός προεκάλει επικίνδυνον ανεργίαν και η καθημερινή μερίς του άρτου, όστις άλλως τε ήτο χειρίστης ποιότητος,κατήλθεν εις 60 δράμια. Τα μαγαζεία εκενούντο και από πελάτας και από εμπορεύματα. Οι ζώντες από την καθημερινήν εργασίαν των, έπεσαν εις μεγάλην αθλιότητα. Ετρέφοντο με σύκα, σταφίδα και χαρούπια». (Κασμέν, «Η Αντάντ και η Ελλάς», τόμος 2ος)
Η γραμμή Ιτέας-Μπράλου παραμένει σε λειτουργία καθόλη την διάρκεια του Μεγάλου Πολέμου μέχρι τo 1919 και φυσικά φυλάσσεται από στρατιωτικό τμήμα του συμμαχικού στρατού. Από την υπόλοιπη Στερεά οι Σύμμαχοι και καθώς ο καθεστώς Βενιζέλου παγιώνεται χωρίς μεγάλες και κυρίως οργανωμένες αναταράξεις αποσύρονται σταδιακά αφήνοντας τον έλεγχο στους Ελληνες μέχρι το τέλος του καλοκαιριού του 1917.
Posted by
βοιωτός
at
4:03 μ.μ.
0
comments
Εκλογές ΤΕΕ-Το ψηφοδέλτιο ΔΚΜ Συνεργασία Ανατολικής Στερεάς
Posted by
βοιωτός
at
12:17 μ.μ.
0
comments
Η Μαρία Σπυροπούλου στη ΦΛΛ
Την Τετάρτη 20 Νοεμβρίου και ώρα 7.30 μ.μ στην αίθουσα της Φωτογραφικής Λέσχης Λιβαδειάς θα γίνει παρουσίαση του φωτογραφικού έργου της Μαρίας Σπυροπούλου. Μετά το πέρας της παρουσίασης θα ακολουθήσει συζήτηση για την τέχνη της φωτογραφίας καθώς και ανάλυση του έργου της φωτογράφου.
Posted by
βοιωτός
at
11:34 π.μ.
0
comments
Κυριακή 17 Νοεμβρίου 2013
Aνεπαισθήτως από την Iστορίαν έξω
Του Χρήστου Γιανναρά
Η διαπίστωση ότι ο Eλληνισμός μάλλον έχει τελειώσει ιστορικά, ότι βγήκε από τον στίβο της Iστορίας, είναι ανυπόφορη για μας τους ακόμα ελληνώνυμους. Mας πονάει. Oφείλουμε ωστόσο να ελέγξουμε τον ρεαλισμό της.
Πότε ένας ιστορικός λαός τελειώνει, παύει να μετέχει στο γίγνεσθαι της Iστορίας; Oταν απλώς υφίσταται τα συμβαίνοντα, χωρίς να μπορεί να τα επηρεάσει. Oταν παύει να σαρκώνει στοιχεία ενεργούμενης ετερότητας, μοναδικότητες που ενδιαφέρουν ευρύτερα, αφορούν σε καθολικές ανθρώπινες ανάγκες.
Mια συλλογικότητα που δεν κομίζει ιδιαιτερότητα, δεν συνεισφέρει πρόταση με πανανθρώπινη ή μετριότερη εμβέλεια, αλλά μόνο μιμείται, μόνο δανείζεται, μόνο πιθηκίζει το κυρίαρχο «παράδειγμα», σαφώς διολισθαίνει εκτός Iστορίας. Συνεχίζει να υπάρχει, αλλά παθητικά, στο περιθώριο ή ουραγός. Δεν θα αλλάξει τίποτε για κανέναν, δεν θα επηρεαστεί στο παραμικρό ο ρους της Iστορίας, αν τα εδάφη αυτής της συλλογικότητας προσαρτηθούν σε γειτονική χώρα ή διαμελιστούν ή κατακτηθούν από ξένους εισβολείς – αν το όνομά της από Γιουγκοσλαβία γίνει Eρζεγοβίνη ή από Pοδεσία Zάμπια.
Aκόμα και η διατήρηση γλώσσας ξεχωριστής δεν εξασφαλίζει ιστορική συνέχεια και συνοχή σε μια συλλογικότητα που επιβιώνει μεταπρατικά, μιμητικά, παραιτημένη από μετοχή στην Iστορία με ενεργό ετερότητα. Στο «νεωτερικό» πολιτισμικό «παράδειγμα» προϋπόθεση για τη συγκρότηση και τη συνοχή κρατικών οντοτήτων είναι μόνο η σύμβαση: «κοινωνικό συμβόλαιο», Σύνταγμα εγκεκριμένο κατά πλειοψηφία. Kαι η σύμβαση μπορεί να προβλέπει δύο, τρεις ή και περισσότερες «επίσημες» γλώσσες, χωρίς κοινή ιστορική συνείδηση.
Aλλά και η ιστορική συνείδηση μπορεί εύκολα να κατασκευαστεί με επιδέξια μεθοδική προπαγάνδα: η πιο εξόφθαλμη διαστροφή της Iστορίας να επιβληθεί σε έναν λαό σαν ιδεολογική και ψυχολογική αυθυποβολή. Nα εκβιαστεί και διεθνής αναγνώριση της πλαστογράφησης του ιστορικού παρελθόντος, με όπλο το «δικαίωμα στον συλλογικό αυτοκαθορισμό». Bέβαια, η ιστορική συνείδηση ενός λαού είναι, κατά κανόνα, συνυφασμένη με τη γλώσσα του, η γλώσσα σαρκώνει την ιστορική συνείδηση. Aλλά δεν αποκλείεται καθόλου η σαρκωμένη στη γλώσσα ιστορική αυτοσυνειδησία να ατονήσει ή και να χαθεί.
Πώς χάνεται η ιστορική αυτογνωσία και ταυτότητα η αποτυπωμένη στη γλώσσα ενός λαού; Oι Eλληνώνυμοι σήμερα συνεχίζουμε να χρησιμοποιούμε λέξεις που ζουν τρεισήμισι χιλιάδες χρόνια στη ζωντανή ελληνική λαλιά: μιλάμε για «κοινωνία», «δημοκρατία», «αλήθεια», «λόγο». Aλλά με τις ίδιες αυτές λέξεις εμείς σημαίνουμε πραγματικότητες άλλες, εντελώς διαφορετικές από αυτές που σήμαιναν οι κάποτε Eλληνες. Σήμερα λέμε «κοινωνία» και εννοούμε societas, «δημοκρατία» και εννοούμε res publica, «αλήθεια» και εννοούμε veritas, «λόγος» και εννοούμε ratio.
Συντηρούμε ακόμα, κουτσά-στραβά, τα σημαίνοντα. Aλλά έχουμε χάσει τα σημαινόμενα, τη γνώση του «τρόπου» των Eλλήνων. H ομοείδεια του «τρόπου» του βίου, δηλαδή ένας πολιτισμός, γεννιέται, όταν οι άνθρωποι (η κρίσιμη μάζα μιας συλλογικότητας) συμπέσουν σε κοινή ιεράρχηση των αναγκών τους: ποια ανάγκη προέχει και ποια ακολουθεί.
Δεν είναι οι πεποιθήσεις-ιδέες-«αξίες» (οι κοινές ατομικές παραδοχές) που γεννάνε τον πολιτισμό, είναι οι κοινές ανάγκες και, ακριβέστερα, η κοινή ιεράρχηση των αναγκών.
Oι Eλληνες σημάδεψαν την ανθρώπινη Iστορία, επειδή αυτοί, για πρώτη (μάλλον και μοναδική) φορά, έδωσαν προτεραιότητα στην ανάγκη τους για την αλήθεια πριν από κάθε αναζήτηση χρησιμότητας. Oργάνωσαν την πρακτική του βίου τους (θεσμούς, στοχεύσεις και βεβαίως τις Tέχνες τους) αποβλέποντας πρωτευόντως στην πραγμάτωση και φανέρωση του «αληθούς»: του «τρόπου της όντως υπάρξεως». Kαι «όντως ύπαρξη», «κατ’ αλήθειαν» ύπαρξη, είναι αυτή που δεν μεταβάλλεται, δεν αλλοιώνεται, δεν φθείρεται, δεν πεθαίνει.
Γνωρίζουμε την αλήθεια όχι χάρη στην ατομική μας διάνοια, δεν τη συνάγουμε ως νοητική συνέπεια ορθολογικών συμπερασμών. Tην πιστοποιούμε εμπειρικά με τη θέα - θεωρία της τάξης, της αρμονίας, του κάλλους, που καθιστούν την ολότητα των υπαρκτών «κόσμον», δηλαδή κόσμημα. Tα επιμέρους υπαρκτά είναι φθαρτά, εφήμερα, θνητά.
O «τρόπος» που προκαθορίζει την ύπαρξή τους (λόγος - τρόπος της ουσίας τους), όπως και ο «τρόπος» (το πώς) της συνύπαρξής τους (ο «ξυνός» - κοινός λόγος, η συμπαντική λογικότητα) είναι πραγματικότητες άφθαρτες, αμετάβλητες, αθάνατες, είναι η «αλήθεια». Για τον Eλληνα «αλήθεια» είναι ο εμπειρικά προσιτός και πιστοποιούμενος «τρόπος της του παντός διοικήσεως» (Hράκλειτος). Eτσι,
– η αλήθεια είναι «τρόπος» της ύπαρξης και η γνώση του τρόπου κατακτάται μόνο με την πραγμάτωση του τρόπου,
– δεν αρκεί η κατανόηση του τρόπου για να γνωρίσουμε τον τρόπο, χρειάζεται να πραγματώσουμε τον τρόπο για να τον γνωρίσουμε.
Aυτές οι δύο θεμελιώδεις αρχές της ελληνικής γνωσιολογίας βεβαιώνουν (και εξασφαλίζουν) τον εμπειρισμό - ρεαλισμό της. H πρακτική της εφαρμογής τους ιδρύει το «κοινόν άθλημα» της πολιτικής: H «κοινωνία της χρείας» να υπηρετεί την «κοινωνία του αληθούς», η χρησιμοθηρική συνύπαρξη να μετασχηματίζεται σε «πόλιν», η ιδιότητα του «πολίτη» να συνιστά μετοχή στον «τρόπο» του αθανατίζειν.
Σήμερα, ακόμα και το τι σημαίνει η λέξη «τρόπος» αγνοείται στο τριτοκοσμικό Eλλαδιστάν. H «αλήθεια» ταυτίζεται μόνο με ιδεολογήματα, η «ελληνικότητα» μόνο με μια ανυπόφορη, ντροπιαστική υπηκοότητα. O ελληνικός «τρόπος» ολότελα χαμένος και οι ελληνώνυμοι μόνο μεταπράτες του βαρβαρικού ατομοκεντρισμού, της χρησιμοθηρικής νοησιαρχίας, του νομικισμού. Aντί για το άθλημα της κοινωνίας έχουμε τη χρηστικότητα της σύμβασης, αντί για πολιτική τα «μνημόνια» υποταγής στη διεθνοποιημένη βαρβαρική δουλεμπορία. Mε χαμένη τη γλώσσα, υπονομευμένη την ιστορική αυτογνωσία, αχρηστευμένο το σχολειό, καταργημένη την κοινότητα, αλλοτριωμένη την εκκλησία σε ατομοκεντρική θρησκεία, αποχαυνωμένοι από το αφιόνι του καταναλωτισμού, «ανεπαισθήτως» βρεθήκαμε από την Iστορίαν έξω.
Tον ελληνικό «τρόπο» τον χρειάζεται το ανθρώπινο είδος – κάποιοι κάποτε οπωσδήποτε θα τον ξαναβρούν. Oσοι αφυπνιστούν στην ανάγκη για προτεραιότητα της αλήθειας απέναντι στη χρησιμότητα, της «σχέσης» απέναντι στη σύμβαση, της «μετοχής» απέναντι στο δικαίωμα. Aυτοί θα συνεχίσουν την παρουσία της ελληνικότητας στον ιστορικό στίβο.
Στα χώματα όπου πρωτογεννήθηκε αυτή η ανάγκη, θα πλεονάζει πανσπερμία τυχάρπαστων εποίκων. Iσως επιβιώνουν, στο περιθώριο, και κάποιοι μακρινοί απόγονοι πυγμαίων (του γένους των Σαμαρά, Bενιζέλου, Tσοχατζόπουλου). Mε κώδικα συνεννόησης κάποια χρηστική εσπεράντο – συνταγή Pεπούση. Eίναι πολύ πιθανό να γράφουν ακόμα συνθήματα στους τοίχους.
Posted by
βοιωτός
at
9:20 μ.μ.
0
comments
O Μακρόπουλος πρόεδρος στην ΔΗΜ. Τ.Ο. Ν.Δ. Λιβαδειάς
Θα τον πλαισιώσουν τα μέλη της ΔΗΜ Τ.Ο. που εξελέγησαν στη χθεσινή διαδικασία: Νικόλαος Μπελεσάκος, Δημήτριος Λαμπρόπουλος, Ιωάννης Χουσιάδας, Λουκία βαρουξή, Αθανάσιος Μίχος (Κορώνεια), Ευάγγελος Κουνής (Χαιρώνεια), Τηλέμαχος Κουρεντής (Χαιρώνεια), Παναγιώτης Δελής (Δαύλεια) και Ειρήνη Κουγιώτα (Δαύλεια).
Σημειώνεται ότι οι εκλογές περιλαμβάνουν ολόκληρο τον Δήμο Λεβαδέων όπως αυτός διαμορφώθηκε με τον "Καλλικράτη". Πρόεδρος της εκλογικής επιρτοπής στη Λιβαδειά ήταν ο Κώστας Πάτρας.
Posted by
βοιωτός
at
9:00 μ.μ.
7
comments
Ο ετήσιος χορός του ΕΥΚΛΕΙΔΗ και 50 φωτογραφίες
Ο ετήσιος χορός του ΕΥΚΛΕΙΔΗ και 50 φωτογραφίες
Posted by
βοιωτός
at
11:16 π.μ.
0
comments
Σάββατο 16 Νοεμβρίου 2013
Κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται
ὁ ψεύτης εἴδωλο εἶν᾿ ἐδῶ, τὸ προσκυνᾷ ἡ πλεμπάγια,
ἡ Ἀλήθεια τόπο νὰ σταθῇ μιὰ σπιθαμὴ δὲ θἄβρῃ.
Ἀλάργα. Μόρα τῆς ψυχῆς τῆς χώρας τὰ μουράγια.
κι ἀπὸ τοὺς χαλκοπράσινους ἡ Πολιτεία πατιέται.
Χαρὰ στοὺς χασομέρηδες! Χαρὰ στοὺς ἀρλεκίνους!
Σκλάβος ξανάσκυψε ὁ ρωμιὸς καὶ δασκαλοκρατιέται.
ραγιάδες ἔχεις, μάννα γῆ, σκυφτοὺς γιὰ τὸ χαράτσι,
κούφιοι καὶ ὀκνοὶ καταφρονοῦν τὴ θεία τραχιά σου γλώσσα,
τῶν Εὐρωπαίων περιγελᾷ καὶ τῶν ἀρχαίων παλιάτσοι.
καὶ Μαμμωνᾶδες βάρβαροι, καὶ χαῦνοι λεβαντίνοι.
λύκοι, ὦ κοπάδια, οἱ πιστικοὶ καὶ ψωριασμένοι οἱ σκύλοι
κι οἱ χαροκόποι ἀδιάντροποι καὶ πόρνη ἡ Ρωμιοσύνη!
Posted by
βοιωτός
at
6:34 μ.μ.
1 comments
Εκπαιδευτικό πρόγραμμα Οδυσσέας
Posted by
βοιωτός
at
10:39 π.μ.
0
comments
Παρασκευή 15 Νοεμβρίου 2013
Φεύγει ο Γκιζίμης-νέος διοικητής ο Ρουσόπουλος στο Νοσοκομείο Λιβαδειάς
Posted by
βοιωτός
at
10:13 μ.μ.
14
comments
Νεκρός 30χρονος στην Αράχωβα
Posted by
βοιωτός
at
4:50 μ.μ.
0
comments
Πέμπτη 14 Νοεμβρίου 2013
Ομορφη που 'ναι η Λιβαδειά που κείται μες στο ρέμα
Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ
Η Λιβαδειά εορτάζει κάθε χρόνο στις 21 Νοεμβρίου με λαμπρότητα και κατάνυξη τα Εισόδια της Θεοτόκου, την πολιούχο και προστάτιδα της πόλης, την Παναγιά. Δράττομαι της ευκαιρίας να αναφερθώ σε ένα ευρέως γνωστό δίστιχο, περίφημο σήμα κατατεθέν της βοιωτικής πρωτεύουσας, που προέρχεται από την δημοτική μας παράδοση και που σε διάφορες παραλλαγές λέει περίπου:
Ομορφη που 'ναι η Λιβαδειά
που κείται μες στο ρέμα
Πριν από όλα αξίζει να υπενθυμίσουμε ότι ο στίχος σχεδόν αυτούσιος εισάγεται στη λόγια παράδοσή μας, καθώς περιλαμβάνεται παραφρασμένος σε ποίημα του Γ. Αννινου που αναφέρεται στις ομορφιές της Λιβαδειάς και που το παραθέτω ολόκληρο:
ΛΕΙΒΑΔΙΑ
Ομορφη που 'σαι Λειβαδιά, που κείτεσαι στο ρέμα..!
Πάν' τα κορίτσια για νερό και φεύγουν φιλημένα...
Κι ένας διαβάτης ταπεινός στην ποταμιά σου τώρα,
Εσένα ήρθε και φίλησε μικρή μου όμορφη χώρα...
..............................................................
Ομορφη που 'σαι Λειβαδιά, μες στα νερά δοσμένη.
Χήνα της Ερκυνας παλιά, νύφη δροσολουσμένη.
Κι αν έρθει μαντευτής κανείς στου Τροφωνίου τη βρύση,
Για σένα τώρα όλο ρωτά, και πώς κοντά να ζήση.
Με τα πλατάνια τα ψηλά δροσιά κι ανάσα δίνεις,
Και μες στις δυο σου τις πηγές Λήθης και Μνημοσύνης
Ξεχνάει καθείς από τη μια, όσα έχει αλλού περάσει,
Και με την άλλη δένεται ποτές μη σε ξεχάση...
..................................................................................................
Ομορφη που 'σαι Λειβαδιά, στη ρεματιά χωμένη
Αρχοντοπούλα από γενιά παλιά και ξακουσμένη.
Τι κι αν τα δακτυλίδια σου σού τά 'χουνε παρμένα;
Τα δάκτυλά σου απόμειναν τα κοντυλογραμμένα.
...............................................................
Ομορφη που 'σαι Λειβαδιά γλυκιά ασπρομαντηλούσα...
Ασ' τις καινούργιες φορεσιές, άσ' τα καινούργια λούσα...
Της αρχοντιάς σου πρέπουνε τ' αρχοντικά παλιά της
οι παλαϊκές της ομορφιές στην ακροποταμιά της...
Εκτός από το μονοτονικό έχει ακολουθηθεί η ορθογραφία του ποιητή.
Ο Ευθύμιος Δάλκας στην τριλογία του «Λιβαδειά» βάζει στο στόμα του λαϊκού τραγουδιστή με «μακρόσυρτους λαρυγγισμούς, με καημό και πάθος να τραγουδά μελωδικά» το δίστιχο με το «βρίσκεται» αντί το «κείται»:
«Ομορφη που 'ναι η Λιβαδειά
Που βρίσκεται στο ρέμα…»
Ως στίχος το "Ομορφη που 'ν' η Λειβαδιά που είναι μέσ' στο ρέμα" αποθησαυρίζεται από τον Θεοφάνη Λευκαδίτη στην "Ανθολογία 3.100 Δημοτικών και Παραδοσιακών Τραγουδιών από όλη την Ελλάδα", τόμος Α', Αθήνα 2002. Επίσης, ο Γιώργος Μεϊντανάς το 1993 περιλαμβάνει στα τραγούδια του δύο παραλλαγές με χαρακτηριστικό το "κείται μες στο ρέμα" αλλά και το ...σεμνό "πάν' τα κορίτσια για νερό γυρίζουν δακρυσμένα".
"Ωραία που είναι η Λειβαδιά που κείται μες στο ρέμα..." μας παραδίδει σε άλλη παραλλαγή ο Γιώργος Παπαδημητρίου στο "Ελληνικά Δημοτικά Τραγούδια", Αθήνα, 1953. Η ενδιαφέρουσα αυτή εκδοχή αξίζει να παρατεθεί ολόκληρη, για την ερωτική διάσταση που με παρρησία δηλώνεται από τη Λιβαδειτοπούλα:
Ωραία που είναι η Λιβαδειά
Που κείται μες στο ρέμα
Πάν’ τα κορίτσια για νερό
Γυρίζουν φιλημένα
Στης Λειβαδιάς τη ρεματιά
Αντάμωσα μια λεβεντιά
Ηταν κοπέλα λυγερή
Στο χέρι βάσταγε σταμνί
Γεια σου χαρά σου λυγερή
Πού πας στο ρέμα μοναχή
Πάω στο ρέμα για νερό
Να ιδώ κι αυτόνε π’ αγαπώ.
Με την ίδια ακριβώς διαφοροποίηση, δηλαδή αρχίζοντας με το επίθετο "ωραία" αντί "όμορφη", αναφέρει τον στίχο και ο Χρήστος Χαλατσάς στα "Ρουμελιώτικα Δημοτικά Τραγούδια" του, στο τραγούδι με τον τίτλο "Τα λερωμένα τ' άπλυτα".
Τέλος, ο Στέργιος Βαγγλής από τα "Δημοτικά Τραγούδια της Χαλκιδικής" (Εκδόσεις Κυριακίδη, Θεσσαλονίκη 1986) παραθέτει:
"Ομουρφη που'ν' η Λειβαδιά, μα κείτι μες στου ρέμα
Πάν' τα κουρίτσα για νερό, γυρίζνε φιλημένα".
Στην εκδοχή που έχει επικρατήσει οι στίχοι αποτελούν μίξη δίστιχων που απαντώνται και σε άλλα δημοτικά τραγούδια. Η κοντοχωριανή Χάρις Αλεξίου το τραγούδησε εξαιρετικά ως κλέφτικο:
Όρε όμορφη που΄ναι η Λιβαδειά
που κείτεται στο ρέμα
αχ πάν τα κορίτσια μάνα μ΄για νερό
κι έρχονται φιλημένα
Ντερμπεντέρισσα Bασίλω
στρώσ΄το μπράτσο σου να γείρω
Όρε τ΄αλογο του Αλή Πασά
κανείς δεν το χαϊδεύει
αχ μόνο η κυρά Βασιλική
αυτή το καβαλικεύει
Μαύρα μάτια και μεγάλα
ζυμωμένα με το γάλα
Η παραδοσιακή λιβαδείτικη εκδοχή -που έχει μικρές διαφορές από τη σημερινή- ηχογραφήθηκε το μακρινό 1917 στο Γκέρλιτς από τον Ανδρέα Κοϊτσάνο, Λιβαδείτη στρατιώτη και αιχμάλωτο στη Γερμανία κατά τη διάρκεια του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου. (Δημήτρης Λάμπρου: 1916-1919. Βοιωτοί στο Γκέρλιτς. Μια πρώτη προσέγγιση, Περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ Τ.9).
Posted by
βοιωτός
at
7:59 μ.μ.
0
comments
Αρχαιρεσίες στον Φαρμακευτικό Σύλλογο Λιβαδειάς
Παρόντες: 46/62
ΓΙΑ ΤΟ Δ.Σ. ΤΟΥ Φαρμακευτικού Συλλόγου ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
ΒΑΣΙΛΗΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ: 19
ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΓΔΑ: 5
BENIΖΕΛΟΥ ΠΟΛΥΤΙΜΗ: 5
ΓΟΥΛΑΣ ΚΩΝ/ΝΟΣ: 4
BΑΡΟΥΞΗ ΛΟΥΚΙΑ: 3
ΠΑΠΑΝΙΚΟΛΑΟΥ ΣΤΥΛΙΑΝΗ: 3
KAΡAMΠΕΛΑ ΚΩΝ/ΝΑ: 2
ΔΙΑΓΟΥΡΤΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ: 1
ΜΙΧΟΥ ΔΕΣΠΟΙΝΑ: 1
ΓΙΑ ΤΟΝ ΠΦΣ
MAΡΓΑΡΙΤΗΣ ΙΩΑΝΝΗΣ: 22 (ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΜΑΓΔΑ: 24)
BΑΡΟΥΞΗ ΛΟΥΚΙΑ: 19 (BAΣΙΛΗΑΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ: 15)
Posted by
βοιωτός
at
12:51 μ.μ.
0
comments
Τον φυλάκισαν στην Κίνα για κασκόλ της Δόξας Δράμας!

Απίστευτο κι όμως αληθινό! Γνωστός οπαδός της Δόξας Δράμας φωτογραφήθηκε στο Πεκίνο, κρατώντας το κασκόλ της ομάδας του και οι αρχές της χώρας τον φυλάκισαν για 48 ώρες ως... τρομοκράτη
Έτσι, στήθηκε μπροστά από το πορτρέτο του Μάο Τσετούνγκ στην είσοδο της Απαγορευμένης Πόλης και πόζαρε με το κασκόλ της αγαπημένης του ομάδας στα χέρια. Έλα, όμως, που αυτό έχει στις δύο άκρες του την αγγλική σημαία.
Μόλις το είδαν αυτό οι αστυνομικοί του... την έπεσαν και παρά την προσπάθεια του Έλληνα ταξιδιώτη να τους πείσει πως δεν είναι... τρομοκράτης, αυτοί δεν πείστηκαν και τον οδήγησαν στο κρατητήριο. Εκεί, όπου έμεινε για περίπου 48 ώρες(!), προτού αφεθεί ελεύθερος με την βοήθεια της ελληνικής πρεσβείας κι αφού αντιλήφθηκαν πως είναι ένας απλός άνθρωπος που αγαπά την ομάδα του!
Aπό: www.protothema.gr
Πηγή: sport-fm.gr
Posted by
βοιωτός
at
1:16 π.μ.
0
comments
Τετάρτη 13 Νοεμβρίου 2013
Χωρίς περιορισμούς η είσοδος των δικηγόρων στις δημόσιες υπηρεσίες
Posted by
βοιωτός
at
8:45 μ.μ.
0
comments
Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά. Τα δύο λάμδα στα ρήματα
Δημοσιογράφος/
Εκδότης Περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ
Ενα ακόμη ορθογραφικό θέμα θα μας απασχολήσει σε αυτό το σημείωμα στην προσπάθεια ή καλύτερα στο διαρκώς επανέρχομενο αίτημα να εμβαθύνουμε στη χρήση της γλώσσας μας και της γραφής της. Με το άρθρο αυτό επίσης κηρύσσεται και επίσημα η εκστρατεία της viotia για την αποκατάσταση της ελληνικής γλώσσας στο μέτρο που αυτό είναι εφικτό και ρητά διατυπώνεται η αγωνία μας για το μέλλον της στην εποχή μιας καθολικής, υπαρξιακής κρίσης της κοινωνίας, της χώρας, του κράτους και του Εθνους.
Η ανάληψη αυτής της πρωτοβουλίας με τίτλο "Εδώ Μιλάμε και Γράφουμε Ελληνικά" αποτελεί μια ακόμη προσφορά της viotia στον Πολιτισμό και η ευόδωσή της ασφαλώς περνάει μέσα από πολλά άρθρα για την σωστή χρήση των γλώσσας μας (ορθογραφικά, γραμματικά κ.λπ.) που θα δημοσιεύονται με αφορμή λάθη στη χρήση των Ελληνικών στον δημόσιο κυρίως λόγο. Κι επειδή η viotia αποτελεί αναμφισβήτητα τον trendsetter στην περιοχή μας είναι βέβαιο ότι θα έχουμε μιμητές που θα ασχοληθούν από την πλευρά τους με την ελληνική γλώσσα.
–θααποβάλλονται οι μαθητές που παραβιάζουν τους κανόνες του σχολείου (εξ. μέλλοντας).
Επιπλέον τα σύνθετα με το αγγέλλω: απαγγέλλω, αγγέλλω, αναγγέλλω, εξαγγέλλω, καταγγέλλω,παραγγέλλω κ.ά.
Και ασφαλώς δεν μπορούν να λείψουν τα σύνθετα με το στέλλω: αναστέλλω, αντιδιαστέλλω, αποστέλλω, διαστέλλω,εξαποστέλλω, καταστέλλω, περιστέλλω, συστέλλω, υποστέλλω κ.ά.
Posted by
βοιωτός
at
5:42 μ.μ.
0
comments








