Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Υπουργός Παιδείας ο Μπαμπινιώτης

<>

 

<>

 

Στην γνώριμη θέση του επιστρέφει ο Μιχ. Χρυσοχοΐδης, καθώς μεταφέρεται στο υπουργείο Προστασίας του Πολίτη. Ο Λ. Οικονόμου λαμβάνει τη θέση του υφυπουργού στο ίδιο υπουργείο. Στο υπουργείο Ανάπτυξης, Ανταγωνιστικότητας και Ναυτιλίας μεταφέρεται η Αννα Διαμαντοπούλου, ενώ τη θέση της στο υπουργείο Παιδείας αναλαμβάνει ο Γ. Μπαμπινιώτης.

ΑΚΟΛ για την επαναλειτουργία του Κολυμβητηρίου

Η χαμένη ψήφος

*Γράφει ο  Γιώργος Δ. Ανδρέου

Η μεθοδολογία  της επίκλησης  της χαμένης ψήφου, που αποβλέπει στον  εγκλωβισμό των ψηφοφόρων στις τάξεις των μεγάλων κομμάτων, είναι παλαιά, δοκιμασμένη και  αποδεδειγμένα αποτελεσματική. Όσο μάλιστα πλησιάζουν οι εκλογές τόσο αυξάνεται  «η κυκλοφορία» της θεωρίας αυτής. Επισήμως μεν εμφανίζεται ως  σοβαρή επιχειρηματολογία για την ανάγκη αυτοδυναμίας του κόμματος, για να αποφευχθεί   ακυβερνησία, αληθώς όμως  αποτελεί  κορυφαίο μέσο εκβιασμού της συνείδησης των ψηφοφόρων και διατήρησης του πελατειακού συστήματος διακυβέρνησης. Συνδέει τον ψηφοφόρο με το κόμμα, που πιστεύει πως θα  κυβερνήσει με την  αντίστοιχη προσδοκία  ρουσφετολογικών  ωφελημάτων στους «δικούς» μας. 

Η μέθοδος στοχεύει  και είναι περισσότερο αποτελεσματική στα χαμηλά  και οικονομικά ασθενέστερα τμήματα του λαού, που έχουν και τις επιτακτικότερες ανάγκες και που  εν τέλει  τα λαϊκά στρώματα αυτά  έχουν και τα μικρότερα συγκριτικά ωφελήματα από την εκάστοτε διακυβέρνηση. «Έπιανε» όμως πάντοτε και λειτούργησε αποτελεσματικά για πολλές δεκαετίες.

Έτσι   φτάσαμε  σήμερα  να ζούμε τα εφιαλτικά αποτελέσματα των  πελατειακών σχέσεων,   που δημιούργησε μεταξύ άλλων και η λογική της χαμένης ψήφου. Το χειρότερο όμως  είναι ότι, με μέσο, το  ύψιστο για τον απλό  πολίτη, προσδοκώμενο  ρουσφέτι , που είναι «ο διορισμός του παιδιού στο δημόσιο» για «να πληρώνεται και να κάθεται»,  εγκαταστάθηκε για πολλά χρόνια στην Ελληνική κοινωνία  και εδραιώθηκε βαθειά στην συνείδηση των πολιτών,  σε βαθμό  νοοτροπίας πλέον, το βόλεμα  και η ασφάλεια του διορισμού  στο δημόσιο.

Έτσι  μειώθηκε δραματικά η δημιουργικότητα, η επιχειρηματικότητα, η  ιδιωτική απασχόληση και εν τέλει συρρικνώθηκε η παραγωγική βάση της χώρας , προσανατολίστηκε η νεολαία στην εύκολη λύση του διορισμού στο δημόσιο και  γίναμε κράτος κρατικοδίαιτων καταναλωτών,  με εμπεδωμένη βαθειά τη  λογική και τη φιλοσοφία να τα περιμένουμε όλα από το κράτος. Και το κράτος, δηλαδή το κόμμα που κυβερνούσε,  πρόθυμο, δανειζόταν και σκόρπαγε  απερίσκεπτα τα δανεικά στην πελατεία του και σ΄ όποιον μπορούσε να πιέσει. 

Και ήρθε νομοτελειακά  η  οδυνηρή  σημερινή πραγματικότητα, που απ’ τη μια ανέδειξε τις αιτίες της κατάντιας της χώρας,  με κορυφαία το πελατειακό σύστημα εξουσίας, την διόγκωση και το υπερφόρτωμα του δημόσιου τομέα  και από την άλλη απέδειξε πόσο πλαστό ήταν το ρουσφέτι του διορισμού στο δημόσιο (ακούω ότι σήμερα κάποιοι, κατά συρροή φαύλοι,  υπόσχονται στους  ψηφοφόρους  δημοσίους υπαλλήλους προστασία από τις απολύσεις και τις εφεδρείες).

Αυτή λοιπόν η προσφιλής – γκεμπελικής έμπνευσης – μέθοδος,   της  επίκλησης της  χαμένης ψήφου,  άρχισε πάλι, ιδιαίτερα τώρα που πλησιάζουν οι εκλογές, να κυκλοφορεί από τους αμετανόητους επιτήδειους της κομματικής προπαγάνδας, που αποδεικνύουν ότι όχι μόνο δεν έχουν καταλάβει τίποτα αλλά και  συνεχίζουν να συμπεριφέρνονται με  την ίδια καταστροφική λογική της εξαπάτησης και του εγκλωβισμού των πολιτών - ψηφοφόρων.

Ελπίζω  και εύχομαι  πως οι πολίτες, στην δίνη των προβλημάτων που βιώνουν κάθε μέρα,  ως  «παθόντες - μαθόντες», θα κατάλαβαν πλέον ότι:

Χαμένη είναι η ψήφος στους ανίκανους και  ανεπάγγελτους  πολιτικάντηδες  και τους επαγγελματίες της πολιτικής, γιατί απέδειξαν ότι δεν μπορούν.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που εξακολουθούν να υπόσχονται   διορισμούς, προστασία  και βόλεμα των ημετέρων, γιατί λένε  ψέματα.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που ιδιοτελώς ευαγγελίζονται θολές και  ανεδαφικές  τριτοκοσμικές λύσεις, χωρίς προσπάθεια και  αγώνα, γιατί οδηγούν στην  καταστροφή.

Χαμένη είναι η ψήφος στους πατριδοκάπηλους, τους νεοεθνικόφρονες, τους θεομπαίχτες και τους εθνικολαϊκιστές, δεξιά και αριστερά, γιατί είναι οι πιο επικίνδυνοι και δεν αγαπάνε την πατρίδα, αλλά  μόνο τον εαυτό τους.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’  αυτούς που αλλάζουν γνώμη, θέσεις   και προσανατολισμό σαν πουκάμισο, γιατί είναι αφερέγγυοι και εξουσιολάγνοι.

Χαμένη είναι η ψήφος σε αυτούς που καλλιεργούν  στους πολίτες τη λογική και τη νοοτροπία ότι φταίνε μόνο οι ξένοι και ότι  υπάρχουν λύσεις και προοπτική  χωρίς να αλλάξει τίποτα στη χώρα, γιατί είναι εγκληματίες.

Χαμένη  είναι η ψήφος σ΄αυτούς που προσαρμόζουν κάθε μέρα  το λόγο  τους,  με βάση τις δημοσκοπήσεις, που στρογγυλεύουν τις γωνίες των θέσεών τους και στομώνουν  την κόψη του νυστεριού,  που χρειάζεται  για να ξηλωθούν και να ξαναστηθούν απ’ την αρχή οι δομές της  Ελληνικής Πολιτείας, γιατί είναι κενοί, καιροσκόποι  και  λαϊκιστές.

Χαμένη είναι η ψήφος σ’ αυτούς που  υπόσχονται   στους πολίτες,  που αγωνιούν για την επιβίωση,  οικολογικούς παραδείσους, γιατί ζουν αμέριμνοι στον κρατικοδίαιτο μικρόκοσμό τους .

Χαμένη εν τέλει και σε κάθε περίπτωση είναι η ψήφος του θυμού, της προκατάληψης, της αποχής, του άκυρου και του λευκού, γιατί είναι ανεύθυνη και πάντως δεν απαλλάσσει τους ψηφοφόρους αυτούς από την ευθύνη, που άφησαν άλλους να επιλέξουν.

Το κακό είναι ότι η χαμένη ψήφος χάνεται και δεν ξαναβρίσκεται.

*Ο Γιώργος Ανδρέου (www.andreou-giorgos.gr) είναι Δικηγόρος, μέλος του Πολιτικού Συμβουλίου και Υπεύθυνος του Τομέα Δικαιοσύνης της Δημοκρατικής Συμμαχίας.

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Τι συμβαίνει με το ΞΕΝΙΑ της Λιβαδειάς;

Στον Ν. 4049/12  που δημοσιεύτηκε στο ΦΕΚ 35 Α/23-2-2012με τίτλο "Aντιμετώπιση της βίας στα γήπεδα, του Ντόπινγκ, των προσυνεννοημένων αγώνων και λοιπές διατάξεις" περιλαμβάνεται η παραχώρηση ακινήτων του ΕΟΤ μέσω της ΕΤΑΔ και ΄ρωην ΕΤΑ σε Δήμους της Ελλάδας κατά κυριότητα. Μάλιστα όλα τα έξοδα μεταβίβαση βαρύνουν το κράτος. Δείτε.
 "Για τα ακίνητα ιδιοκτησίας του Ε.Ο.Τ. και διοίκησης, διαχείρισης και εκμετάλλευσης της ΕΤΑΔ Α.Ε. πρώην ΕΤΑ Α.Ε. που μεταβιβάζονται κατά κυριότητα στους ως άνω Δήμους, μεταγράφονται στα οικεία Βιβλία Μεταγραφών των αρμόδιων Υποθηκοφυλακείων ή Κτηματολογικών γραφείων, τα σχετικά αποσπάσματα αποφάσεων του Διοικητικού Συμβουλίου της ΕΤΑΔ Α.Ε., ενεργούσας στην προκειμένη περίπτωση ως εντολοδόχου του Ε.Ο.Τ., τα οποία αποτελούν το μεταγραπτέο τίτλο και συνοδεύ­ονται από σχετική περίληψη μεταγραφής των εν λόγω ακινήτων. Η μεταβίβαση των παραπάνω ακινήτων στους αναφερόμενους παραπάνω φορείς και η μεταγραφή των σχετικών αποσπασμάτων των αποφάσεων του Διοικητι­κού Συμβουλίου της ΕΤΑΔ Α.Ε. στα Βιβλία Μεταγραφών των αρμόδιων Υποθηκοφυλακείων ή Κτηματολογικών γραφείων, ως και κάθε πράξη εκκαθάρισης, απαλλάσ­σονται από κάθε φόρο μεταβίβασης ακινήτου, τέλος χαρτοσήμου ή άλλο φόρο ή τέλος ή δικαίωμα υπέρ του Δημοσίου, οργανισμών τοπικής αυτοδιοίκησης, Ν.Π.Δ.Δ. και γενικά υπέρ οποιουδήποτε τρίτου".
Στον Δήμο Λεβαδέων παραχωρούνται 2 ακίνητα. Τα εξής.

Από τον πίνακα δημιουργούνται εύλογες απορίες και ερωτήσεις που απευθύνονται προς τη δημοτική αρχή.
1. Ποια είναι τα ακίνητα αυτά που παραχωρούνται στον Δήμο Λεβαδέων;
2. Και σημαντικότερο. Στο έκτασης 2.260 τ.μ. ακίνητο που που παραχωρείται στον Δήμο Λεβαδέων και που όπως χαρακτηριστικά αναφέρεται στο ΦΕΚ βρίσκεται παρά το Τουριστικό Περίπτερο περιλαμβάνεται το ΞΕΝΙΑ της Λιβαδειάς;
Αν ΝΑΙ Ok.
Αν ΟΧΙ που όλα δείχνουν -σύμφωνα με τις πληροφορίες της viotia- ότι ΟΧΙ τότε προκύπτει τεράστια ζημία του Δήμου Λεβαδέων.

Γιατί;
Επειδή οι άλλοι Δήμοι (όπως βλέπετε στις φωτογραφίες από το ΦΕΚ) απέκτησαν τα τουριστικά τους περίπτερα ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ, δωρεάν  και ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ.
Σε αντίθεση στον  Δήμο Λεβαδέων  έχει παραχωρηθεί το ΞΕΝΙΑ για 30 χρόνια, ΚΑΤΑ ΧΡΗΣΗ και με υποχρέωση καταβολής του 10% των ακαθαρίστων εσόδων του Δήμου από την εκμετάλλευσή του. Οι διαφορές είναι εμφανείς
Αν είναι έτσι πρόκειται για τεράστια ζημία για τη Λιβαδειά και για την υπόθεση του ΞΕΝΙΑ της πόλης. Η βοιωτική πρωτεύουσα είναι για μια ακόμη φορά αδικημένη. Γι αυτό η Δημοτική Αρχή οφείλει να απαντήσει σαφώς στις ερωτήσεις της viotia στο σημερινό Δημοτικό Συμβούλιο.
Δείτε εδώ  την παραχώρηση του ΞΕΝΙΑ Σπάρτης, του ΞΕΝΙΑ Χανίων, του ΞΕΝΙΑ Ρεθύμνου όπως δημοσιεύεται στο ΦΕΚ 23/02/12.
Επαναλαμβάνουμε ότι αυτοί οι Δήμοι και πολλοί άλλοι αποκτούν τα ΞΕΝΙΑ τους ΚΑΤΑ ΚΥΡΙΟΤΗΤΑ, δωρεάν και ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ, σε αντίθεση με τον Δήμο Λεβαδέων που του παραχωρήθηκε κατά χρήση, για 30 χρόνια και με "ενοίκιο".

 Αναμένουμε τις απαντήσεις...

Συλλυπητήρια ΕΕΕΔ για την απώλεια του Ηλία Τουλίτση

Πανστρατιά ΑΚΟΛ για το Κολυμβητήριο σήμερα το απόγευμα στο Δημοτικό Συμβούλιο

Σήμερα Δημοτικό Συμβούλιο στη Θήβα

Συλλυπητήρια ΝΟΔΕ Βοιωτίας για την απώλεια του Ηλία Τουλίτση

Νους ευφυής από ΑΚΟΛ και Διεύθυνση Δευτεροβάθμιας Βοιωτίας

Ανακοίνωση Ενωσης Αστυνομικών για την απώλεια του Ηλία Τουλίτση

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Θρηνεί το Αστυνομικό Σώμα στη Βοιωτία τον χαμό του Ηλία Τουλίτση

 Βαρύ πένθος σκεπάζει την Αστυνομία της Βοιωτίας καθώς το απόγευμα της Κυριακής  έχασε τη ζωή την ώρα που επιδιδόταν στο αγαπημένο του χόμπι, στο  υποβρύχιο ψάρεμα ο Ηλίας Τουλίτσης, 43 ετών, τέως πρόεδρος της Ενωσης Αστυνομικών Υπαλλήλων Βοιωτίας και νυν μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου. Ο άτυχος αστυνομικός που υπηρετούσε στη Β' ΟΠΚΕ Βοιωτίας μαζί με δύο φίλους είχε από το μεσημέρι μεταβεί στην Αλυκή όπου βούτηξαν για υποβρύχιο ψάρεμα όπως συνήθιζαν πολλά χρόνια τώρα. Γύρω στις 18:00 από άγνωστη αιτία ο Τουλίτσης ανεσύρθη νεκρός από τους φίλους του. Τα αίτια του θανάτου του διερευνώνται και αύριο θα διεξαχθεί νεκροψία-νεκροτομή.
Ο Ηλίας Τουλίτσης ήταν πολύ αγαπητός στους συναδέλφους του ενώ υπήρξε λάτρης της θάλασσας, του υποβρύχιου ψαρέματος και των καταδύσεων.

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Οψεις της κοινωνίας των πολιτών: η νίκη του ΑΚΟΛ για το Κολυμβητήριο

Γράφει ο Δημήτρης Λάμπρου
Δημοσιογράφος/Εκδότης Περιoδικού ΒΟΙΩΤΙΑ

Η επιτυχής εκ μέρους της διοίκησης του ΑΚΟΛ διαχείριση της κρίσης που προέκυψε από την περικοπή της χρηματοδότησης από τον Δήμο Λεβαδέων και την αναστολή λειτουργίας του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς αποτελεί το talk of the town στη βοιωτική πρωτεύουσα. Ορθώς, καθώς η επαναλειτουργία του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς αποτελεί τη δικαίωση των σκληρού αγώνα του Δ.Σ. του ΑΚΟΛ (http://www.viotia.blogspot.com/2012/03/blog-post_5984.html).

Η δέσμευση του κ. Μπιτσαξή, που ανέλαβε ως ΓΓΑ τα έξοδα λειτουργίας και συντήρησης του μοναδικού Κολυμβητηρίου της Βοιωτίας συνιστά σπουδαία αθλητική νίκη για τη Λιβαδειά. Σημαίνει σε πρακτικό επίπεδο την παύση της ταλαιπωρίας για αθλητές και αθλήτριες που τώρα προπονούνται στη Χαλκίδα ή την Αράχωβα. Και των γονέων τους ασφαλώς που συμπαρίστανται και σπαταλούν χρήμα, χρόνο και  κόπο προκειμένου να προσφέρουν στα παιδιά τους στοιχειώδη εφόδια τα οποία ο δήμος Λεβαδέων αδυνατεί να δώσει.

Η εκδίπλωση  της στρατηγικής του Δ.Σ. του ΑΚΟΛ για τη διαχείριση της κρίσης που οδήγησε στην αναστολή λειτουργίας του κολυμβητηρίου περιελάμβανε την ανάδειξη του θέματος μέσω των ΜΜΕ (όπου αφετηριακό/κομβικό ρόλο διαδραματίζει η viotia: "Εξαντλήθηκε η υπομονή μας με το κολυμβητήριο", λέει ο ΑΚΟΛ και κυρίως με τη συγκλονιστική επιστολή του Τάσου Παπαγιαννόπουλου: "Στον ΑΚΟΛ μοναδικός γνώμονας είναι η προσφορά στα παιδιά", λέει ο Τάσος Παπαγιαννόπουλος ενημέρωση του κοινού και των τοπικών πολιτικών παραγόντων, συλλογή υπογραφών, αξιοποίηση επαφών, κινητοποίηση στελεχών και εκμετάλλευση της  συγκυρίας δηλαδή της έναρξης της προεκλογικής περιόδου και της συνακόλουθης εφεκτικότητας των υποψηφίων βουλευτών στις πιέσεις.

Υπήρξε ρεαλιστικός σχεδιασμός και συνεπής εφαρμογή του πλάνου, υπήρξε αρραγής ενότητα του Δ.Σ. του ΑΚΟΛ και άοκνη επιμονή, ευελιξία αλλά και ακλόνητη αποφασιστικότητα. Είναι αυτονόητα ως εκ τούτου τα συγχαρητήρια στο Δ.Σ. του ΑΚΟΛ.

Από μια  ευρύτερη οπτική γωνία επαναλειτουργία του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς στον βαθμό που θα επιτευχθεί σηματοδοτεί μια διαφορετική, μια εξελιγμένη παρέμβαση στα τοπικά πράγματα  και συνιστά την επιβεβαίωση μιας καινούργιας εποχής που δειλά ανατέλλει και που διαμορφώνει ένα πολυπολικό τοπίο στο πεδίο της τοπικής κατανομής ισχύος.

Επιτρέπει επιπλέον η επιτυχία του ΑΚΟΛ τη διατύπωση ορισμένων σκέψεων που με αφορμή το Κολυμβητήριο Λιβαδειάς μπορούν να επεκταθούν συνολικά στην πόλη. 

Η επιτυχία του ΑΚΟΛ αναδεικνύει την ανεπάρκεια και την αναποτελεσματικότητα των περισσότερων τοπικών παραγόντων και την αδυναμία τους να συνεχίσουν να εκπροσωπούν τα τοπικά συμφέροντα με τον ολοκληρωτικό, ισοπεδωτικό τρόπο που καθιέρωσε το άθλιο μεταπολιτευτικό μοντέλο διοίκησης .

Οπως έχω ξαναγράψει η αναστολή λειτουργίας του Κολυμβητηρίου από τον Δήμο Λεβαδέων και η επαναλειτουργία του μετά από τη συντονισμένη εκστρατεία του ΑΚΟΛ  είναι ακόμη μια ένδειξη ότι εκείνοι που ελέγχουν, με ένα τρόπο αυτιστικής και τελικά καταστροφικής για την πατρίδα ιδιοτέλειας, τη δημόσια σφαίρα τα τελευταία 30 χρόνια, εκείνοι που δεν δεσμεύονται από τη ρυθμιστική αρχή του κοινού καλού ούτε αντιλαμβάνονται καν την έννοια του δημοσίου συμφέροντος, εκείνοι που προέρχονται και λογοδοτούν μόνο σε κομματικές γραφειοκρατίες εξ ορισμού ανίκανες να προωθήσουν οποιαδήποτε αξία ή ιδεολογία εκτός από την εξουσιαστική ενίσχυσή τους, όλοι αυτοί έχουν πολιτικά αποβιώσει.

Επιπλέον είναι πλέον εμφανές ότι όλοι αυτοί οι εκπρόσωποι σε κεντρικό ή τοπικό επίπεδο μπορούσαν να διαχειρίζονται τα κοινά μόνο την εποχή των παχέων αγελάδων, με δανεικά χρήματα και με αλόγιστες σπατάλες. Τώρα που η κρίση περιέκοψε τις δαπάνες, η διοικητική ανεπάρκεια των περισσοτέρων αιρετών όπως εκφράζεται μέσω της αστοχίας στην κατανομή και την αναδιανομή των πόρων γίνεται εμφανής, γκρεμίζοντας «μύθους» που σκοπίμως συνέδεαν τη γραφειοκρατική διεκπεραίωση με την πολιτική επιτυχία και αποκαθηλώνοντας «ηγέτες» και «συμβούλους» που «έβλεπαν τον ίσκιο τους και νόμιζαν ότι ήταν το μπόι τους» .

Η ανάδυση συλλογικοτήτων που παράγουν απτά αποτελέσματα, στην πραγματική ζωή και όχι δημόσιες σχέσεις στον μικρόκοσμο της εξουσίας, επιβεβαιώνεται επίσης από την υπόθεση του Κολυμβητηρίου Λιβαδειάς.

Ο ΑΚΟΛ λειτουργώντας με «αγνό επαγγελματισμό» έθεσε και πέτυχε ένα πολύ δύσκολο στόχο παρά τα προσκόμματα και τις συνήθεις τρικλοποδιές, παρά τις αντιξοότητες και την αντίσταση δυνάμεων που νιώθουν τον έλεγχο να φεύγει από τα χέρια τους και να περνά στην κοινωνία των πολιτών. Με τον ίδιο τρόπο σε άλλες εκφάνσεις της δημόσιας ζωής παρεμβαίνει ο Σύλλογος Οι Φίλοι του ΞΕΝΙΑ Λιβαδειάς και άλλες συλλογικότητες που δεν αναφέρω για να μην αδικήσω κάποιες από αυτές.

Στην πραγματικότητα ένα νέο τοπίο διαμορφώνεται, έχει ήδη γεννηθεί μια άλλη δυνατότητα παρέμβασης των πολιτών που δεν περνά απαραιτήτως μέσα από πολιτικά ή δημαρχιακά γραφεία ή που όταν το κάνει δεν εκλιπαρεί ούτε παρακαλά αλλά απαιτεί και στην ανάγκη επιβάλλει την εξυπηρέτηση του δημοσίου συμφέροντος.

Οι φορείς αυτής της αλλαγής, είναι δυναμικές ομάδες ανθρώπων που συνεργάζονται στην πολιτική βάση της ρυθμιστικής αρχής του κοινού καλού, στο συναισθηματικό υπόβαθρο μιας βαθιάς αγάπης για την πατρίδα τους και στην ακλόνητη πεποίθηση ότι μπορούν να αλλάξουν τον μέλλον της πόλης και το δικό τους επιστρατεύοντας ιδέες, χρόνο, θέληση και υπομονή.

Οι δυνάμεις αυτής της θεμελιώδους για την πολιτική πραγματικότητα αλλαγής είναι πολύ ισχυρές για να ανακοπούν αλλά είναι φανερό ότι θα συναντήσουν σημαντικές δυσχέρειες για να εδραιωθούν καθώς αποτελούν απειλή για το κατεστημένο πολιτικό προσωπικό της μεταπολίτευσης. Ταυτόχρονα συνιστούν και την  ελπίδα για την αναγέννηση της πατρίδας. Της Λιβαδειάς. Και της χώρας. Η νίκη του ΑΚΟΛ δείχνει τον δρόμο.

Περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ. Γράφει Ιστορία!

Διαψεύδει ο Τόγιας προσχώρηση στη Δημοκρατική Αριστερά

Σε κατηγορηματική διάψευση για την φημολογούμενη προσχώρησή του στη Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη προβαίνει με δηλώσεις στη viotia o βουλευτής Βοιωτίας του ΠΑΣΟΚ Βασίλης Τόγιας επισημαίνοντας με νόημα ότι "μάλλον 6 ή περισσότεροι βουλευτές από τους διαγραμμένους του ΠΑΣΟΚ θα προσχωρήσουν στην Δημοκρατική Αριστερά του Φώτη Κουβέλη αλλά εγώ δεν είμαι ένας από αυτούς".
Ο κ. Τόγιας επιμένει ότι ο ίδιος ποτέ δεν αποχώρησε από το ΠΑΣΟΚ ενώ δηλώνει ότι όλα είναι ανοιχτά όσον αφορά στην στρατηγική του για τις επόμενες εθνικές εκλογές. 

Εγκληματική η έλλειψη εφημερεύοντος αναισθησιολόγου στο Νοσοκομείο Λιβαδειάς

Η έλλειψη εφημερεύοντος αναισθησιολόγου την Καθαρά Δευτέρα στο Γενικό Νοσοκομείο Λιβαδειάς στέρησε ίσως από άτυχο συμπολίτη μας  το δικαίωμα να διεκδικήσει -όχι την υγεία του αλλά- την ίδια του τη ζωή! Η viotia εκφράζει τα ειλικρινή της συλλυπητήρια στην οικογένεια του εκλιπόντος. Δείτε το άρθρο του Κ. Πλιακοστάμου.

Η ΕΛΛΕΙΨH ΕΦΗΜΕΡΕΥΟΝΤΟΣ AΝΑΙΣΘΗΣΙΟΛΟΓΟΥ        
ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΛΙΒΑΔΕΙΑΣ
ΚΑΙ Η ΑΠΩΛΕΙΑ ΤΗΣ ΖΩΗΣ ΕΝΟΣ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗ ΜΑΣ

Γράφει ο
Κωνσταντίνος Ι. Πλιακοστάμος
Γενικός Χειρουργός
Γενικού Νοσοκομείου Λιβαδειάς



Λιβαδειά 01.3.2004

Υπάρχουν πράγματα που δε θα ήθελες να σου τύχουν ποτέ. Το ξέρεις ότι συμβαίνουν αλλά με κάποιον τρόπο πιστεύεις ότι δε θα συμβούν ποτέ σε σένα. Ανόητος κι ανεύθυνος τρόπος αποφυγής της πραγματικότητας. Ό,τι φοβάσαι όμως το παθαίνεις. Τα γεγονότα συνήθως μας διαψεύδουν κι όταν μας προσπερνούν τα αποτελέσματα γίνονται ολέθρια.

Την Καθαρή Δευτέρα στο Νοσοκομείο Λιβαδειάς δεν εφημέρευε αναισθησιολόγος. Αυτή η αφανής αλλά και πολύ αναγκαία ειδικότητα του αναισθησιολόγου μοιάζει σχεδόν παρεξηγημένη μη απολαμβάνοντας ανάλογη με την προσφορά της αναγνώριση. Όταν υπάρχει της κλέβει τη δόξα ο χειρουργός, όταν απουσιάζει όμως η έλλειψή της έχει δραματικές για τον ασθενή συνέπειες. Κι όμως τα επείγοντα και βαρέως πάσχοντα περιστατικά δεν κάνουν διακρίσεις σε μέρες κι ώρες όταν καταφτάνουν στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του νοσοκομείου ούτε ρωτούν για το ποιες ειδικότητες ιατρών εφημερεύουν για να αντιμετωπιστούν αξιόπιστα και αποτελεσματικά.

Το πρωί εκείνης της ημέρας έφευγε από τη ζωή αιμορραγώντας λόγω ηπατικής δυσλειτουργίας 41 ετών άντρας παρ’ όλες τις επίμονες προσπάθειες των γιατρών. Η αποσόβηση του θλιβερού γεγονότος δεν κατέστη δυνατή ακόμη κι όταν ο έμπειρος αναισθησιολόγος και γνωστός για την προσφορά του στο αγαθό της υγείας Χ.Χ (δε θέλει ποτέ να αναφέρω το όνομά του, αν και στο πολύ πρόσφατο παρελθόν τον έχω σκοπίμως παρακούσει) ήρθε προσφέροντας τις υπηρεσίες του χωρίς βεβαίως να εφημερεύει. Σύνηθες το γεγονός της προσφοράς του συγκεκριμένου ιατρού αλλά και της συζύγου του επίσης αναισθησιολόγου, που τιμούν όσο λίγοι με την παρουσία τους τον τόπο μας και το χώρο του χειρουργείου. Το αν τους το αναγνωρίσαμε ποτέ ή αν κάναμε κάτι γι αυτό δεν είναι της παρούσης αλλά να είστε βέβαιοι ότι οι άπειροι σε αριθμό επίτιμοι προσκεκλημένοι διαφόρων φορέων με σκοπό την προσωπική προβολή τους στα διάφορα επιμελητήρια και στις αίθουσες τελετών της πόλης ωχριούν μπροστά στο ήθος και την προσφορά αυτών των δύο ιατρών. Η τόσο δυσανάλογη με την προσφορά τους αναγνώριση του έργου τους πρέπει να μας κάνει να ντρεπόμαστε. Φλύαρα και κολακευτικά σχόλια μεταξύ παππάδων που ευλογούν τα γένια τους θα έλεγε ο καθείς, που δε γνωρίζει όμως.

Ο θάνατος του άτυχου ανδρός τελικώς επήλθε κι ο μη εφημερεύων αναισθησιολόγος αποχώρησε. Μετά από μία και πλέον ώρα εξετάζοντας στα επείγοντα του παθολογικού τμήματος τέθηκε η ένδειξη επείγουσας χειρουργικής επέμβασης σε 70 χρονο άντρα λόγω διάτρησης παχέος εντέρου. Ο ασθενής αν και δεν είχε πολύ ώρα που είχε καταφτάσει στο νοσοκομείο από τη γενομένη και μόνο κλινική εξέταση διαπιστώθηκε η πολύ βαριά γενική του κατάσταση και η αναγκαιότητα της άμεσης χειρουργικής του αντιμετώπισης. Επικοινώνησα για άλλη μία φορά με τον αναισθησιολόγο που πριν είχε προσφέρει τις υπηρεσίες του αλλά εκείνος πλέον είχε απομακρυνθεί αρκετά από την πόλη της Λιβαδειάς λόγω της ημέρας ως είχε προγραμματίσει και όφειλε στον εαυτό του και στην οικογένειά του.

Επειδή η κατάσταση ήταν κρίσιμη για τον ασθενή επικοινώνησα με τα τρία τριτοβάθμια εφημερεύοντα νοσοκομεία της Αθήνας εκείνης της ημέρας θέτοντας απαιτητικά το ερώτημα όχι απλά της διακομιδής αλλά και της άμεσης χειρουργικής παρέμβασης. Όλα τα τηλεφωνήματα έχουν καταγραφεί στο ΕΚΑΒ κι έγιναν από το κινητό μου τηλέφωνο για ευνόητους λόγους. Μόνο στο νοσοκομείο ΚΑΤ ήταν σε θέση να του παρασχεθεί άμεση χειρουργική αντιμετώπιση και η απαραίτητη συνεννόηση έγινε με το διευθυντή της εφημερεύουσας χειρουργικής κλινικής ο οποίος εξεπλάγη δυσάρεστα όταν άκουσε ότι ο λόγος που διακομιζόταν ο ασθενής ήταν η μη εφημερία αναισθησιολόγου. Ο ασθενής αντιμετώπιζε και άλλο πρόβλημα, δεν υπήρχε διαθέσιμο ασθενοφόρο από το ΕΚΑΒ για τη μεταφορά του, το μοναδικό διαθέσιμο επέστρεφε από την Αθήνα μετά από τη μεταφορά άλλου σοβαρού περιστατικού. Το τελευταίο ευτυχώς επιλύθηκε γρήγορα όταν επιστρατεύτηκε η επόμενη βάρδια του ΕΚΑΒ που ήρθε πιο νωρίς ανταποκρινόμενη στο επείγον της κατάστασης.

Ο ασθενής τελικώς διακομίστηκε με όσο ευνοϊκότερες προβλέπονταν γι αυτόν συνθήκες, αλλά κατέληξε δέκα λεπτά μετά την άφιξή του στο τμήμα επειγόντων περιστατικών του ΚΑΤ, παρά τις επίμονες και επί μακρόν προσπάθειες καρδιοπνευμονικής ανάνηψης των ιατρών που τον παρέλαβαν. Η έκθεση της αναγκαστικά επιβεβλημένης λόγω των συνθηκών θανάτου, νεκροψίας-νεκροτομής που διενεργήθηκε στο θανόντα την επομένη ημέρα έκανε λόγο για ‘’αυτόματη ρήξη παχέος εντέρου’’. Διάγνωση που είχε ήδη καταγραφεί στα παραστατικά διακομιδής κατά την εξέταση του στο νοσοκομείο Λιβαδειάς και πλήρως συμβατή με το επείγον της κατάστασης όπως αυτό είχε εγκαίρως τεθεί.

Η ικανοποίηση όμως ενός γιατρού χειρουργού είναι μέγιστη όταν επιβεβαιώνεται η προεγχειρητική του διάγνωση τη στιγμή του χειρουργείου κι όχι τη στιγμή της νεκροτομής του ασθενούς και κορυφώνεται όταν αυτός μπορεί και δίνει οριστική και σωτήρια για τον ασθενή λύση. Ο ασθενής της ημέρας εκείνης αν και διαγνώστηκε εγκαίρως και επιτυχώς κι αυτό για το νοσοκομείο Λιβαδειάς έχει πάψει από καιρό να είναι ζητούμενο, κατέληξε. Δεν είχε ποτέ την ευκαιρία να χειρουργηθεί και να έχει έστω και κάποιες πιθανότητες επιβίωσης επειδή δεν εφημέρευε αναισθησιολόγος. Η ηλικία του ασθενούς που θα μπορούσε να χαρακτηριστεί και θύμα θα συγκινούσε πολύ περισσότερο αν ήταν μικρότερη! κι όμως έχουν υπάρξει και μικρότερης ηλικίας θύματα. Ο 70 χρονος δεν είχε σοβαρά προβλήματα υγείας όπως προκύπτει από το ληφθέν ατομικό του αναμνηστικό και όφειλε να έχει περισσότερες ευκαιρίες αντιμετώπισης απ’ αυτές που προβλέπονταν στο νοσοκομείο Λιβαδειάς εκείνη την ημέρα.

Αν επρόκειτο για το δικό σας παιδί ή άνθρωπο που είχε παρασυρθεί από ένα αυτοκίνητο ή μία μηχανή ή απλά είχε πέσει από δέντρο (έχουν συμβεί όλα τα παραπάνω) και με κοιτούσατε γεμάτο απορία όταν σας ανακοίνωνα όπως έπραξα και στο περιβάλλον του θύματος ότι χρειάζεται άμεση χειρουργική επέμβαση αλλά δεν μπορώ να τον χειρουργήσω επειδή δεν υπάρχει αναισθησιολόγος, τι θα κάνατε; Όταν αυτό συνέβη άλλες φορές οι συγγενείς έβρισαν και προπηλάκισαν, άλλοι καταράστηκαν τη μοίρα τους που τους συνέβη το γεγονός κι άλλοι όπως οι συγγενείς του θύματος που αναφέρομαι, επιστρατεύοντας τις όποιες τελευταίες τους ελπίδες και την ψυχραιμία τους προετοιμάστηκαν για το μοιραίο.

Δε θα ξεχάσω τα λόγια της κόρης του θύματος η οποία συντετριμμένη εξομολογήθηκε ότι είχε χάσει και τη μητέρα της στο ίδιο νοσοκομείο χωρίς ν’ αναφέρει περισσότερες πληροφορίες, προφανώς όμως κάτω από ανάλογες συνθήκες. Απλά η διαίσθησή της είχε αρχίσει να την προειδοποιεί. Έμαθα για το θάνατο του ασθενούς από την ιατρό που τον συνόδεψε στο ασθενοφόρο του ΕΚΑΒ. Ο σύντομος χρόνος που μεσολάβησε για να καταλήξει ο ασθενής δηλώνει ότι είχε προχωρημένη παθολογία αλλά δικαιούταν το δίχως άλλο χειρουργική αντιμετώπιση και υποστήριξη στο νοσοκομείο που αυτή διεγνώσθη. Αν είχε έρθει την προηγούμενη ή την επόμενη ημέρα αυτό θα μπορούσε να είχε συμβεί με σίγουρα πολύ περισσότερες πιθανότητες επιβίωσης για τον ίδιο. Όσο ανόητο κι αν ακούγεται είναι αληθινό. Αρρώστησε τη λάθος ώρα! Αν είναι δυνατόν!

 Έχουν αλλάξει πολλά στην αντιμετώπιση ενός βαρέως πάσχοντος ασθενούς στην εποχή μας, σε σημείο που ακόμη κι αυτή η γρήγορη τοποθέτησή του σε ασθενοφόρο με σκοπό τη διακομιδή του σε τριτοβάθμιο νοσοκομείο χωρίς να έχουν τηρηθεί οι προβλεπόμενοι κανόνες υποστήριξης των ζωτικών του λειτουργιών αποτελεί εγκληματικό και αξιόποινο γεγονός. Πρόκειται για απολύτως απαραίτητη επισήμανση που οφείλω να προβώ προκειμένου να προλάβω παρωχημένες προσεγγίσεις του τύπου ΄΄γιατί δεν το έστελναν αμέσως στην Αθήνα΄΄. Και θα υπάρξουν πολύ που θα τις επιχειρήσουν. Είναι απείρως περισσότεροι οι καταγεγραμμένοι ασθενείς που σώθηκαν επειδή τηρήθηκαν τα προβλεπόμενα και χειρουργήθηκαν με επιτυχία σε βαρύτατη κατάσταση στο νοσοκομείο Λιβαδειάς, σταθεροποιήθηκαν και μετακινήθηκαν με ασφάλεια σε τριτοβάθμια νοσοκομεία. Υπήρχε όμως ο αναισθησιολόγος. Είμαστε πραγματικό νοσοκομείο όταν μας το επιτρέπουν οι συνθήκες εφημερίας συγκεκριμένων αλλά πολύ βασικών ειδικοτήτων. Διαφορετικά απλά δεν είμαστε. Δε διαφέρουμε από κέντρο υγείας όταν δεν μπορούμε να θέσουμε την εμπειρία μας και τη διάθεσή μας στην υπηρεσία της υγείας του Βοιωτικού λαού.

Αν όλα αυτά αφορούν το νοσοκομείο Λιβαδειάς φανταστείτε τι πρέπει να λεχθεί για το κατά πολύ λιγότερο στελεχωμένο νοσοκομείο Θηβών. Εκεί ανέλαβαν οι πεφωτισμένες πλην γραφικές αρχές διοίκησης του να εξωραΐσουν κάθε τέτοια κατάσταση αλλά και γιατί όχι να πανηγυρίσουν για τη λειτουργία καινούργιων τμημάτων όπως του μαστογράφου ή του αξονικού. Τα τελευταία έπρεπε να γραφούν για να καλύψω το γνωστό Σβίγγο! Δεν παραλείπει άλλωστε να τα δηλώνει όπου βρεθεί κι όπου σταθεί εναγωνίως δίνοντας υπόσταση στη θέση του παραπλανώντας όμως για τις πολύ πιο πραγματικές και επιτακτικές ανάγκες της υγείας της επαρχίας Θηβών!     

Μπορεί να παρατηρήσει κάποιος το ευγενές πλην ύποπτο όραμα για την υγεία των πολιτικών προσώπων του ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ΄90 να πραγματοποιείται και να ανεγείρεται επιβλητικό και πολλά υποσχόμενο ομοιόβαθμο (δευτεροβάθμιο δηλαδή) νοσοκομείο στο νομό Βοιωτίας χωρίς πρωτίστως να έχει στελεχωθεί αρτίως το νοσοκομείο Λιβαδειάς από βασικές ειδικότητες όπως αυτή του αναισθησιολόγου ή του παιδιάτρου. Αλήθεια οι πολιτικά υπεύθυνοι που αποδεικνύονται όμως ανεύθυνοι, για τη σύλληψη της ιδέας της ανέγερσης ενός τέτοιου νοσοκομείου που στέκει σε περίοπτη θέση δε γνώριζαν ότι μοιραία τα δύο νοσοκομεία δε θα μπορούσαν να στελεχωθούν επαρκώς μη προσφέροντας ακόμη και τα στοιχειώδη στο βοιωτικό λαό; προφανώς και το γνώριζαν και οι του ΠΑΣΟΚ και οι της ΝΔ. Τους βόλευε όμως να το προσφέρουν ως τρόπαιο στο εκλογικό τους ακροατήριο για να εξασφαλίσουν όχι απλά την επανεκλογή τους αλλά και τη συναλλαγή τους με τους ντόπιους κομματάρχες. Πάντως ούτε και στην ανεπτυγμένη Γερμανία δεν είχε προβλεφτεί η λειτουργία δύο ομοιόβαθμων επιπέδου και σκοπού νοσοκομείων. Εδώ οι πολιτικοί μας έδωσαν τα ρέστα τους, σε βάρος της υγείας μας όμως και το διαπιστώνετε όλοι σας με πόσο τραγικό τρόπο αυτό συμβαίνει.    

Κι αν το παραπάνω αναφερθέν περιστατικό αφορά το νοσοκομείο Λιβαδειάς υπάρχουν πολύ περισσότερα στο νοσοκομείο Θηβών. Εκεί στο προ διμήνου εκτεθέν περιστατικό με τον 17 χρονο φαίνεται να έχουν παραιτηθεί και των βασικών τους καθηκόντων τα ίδια τα φυσικά πρόσωπα υποκύπτοντας στις χρόνιες βασικές ελλείψεις του νοσοκομείου τους. Έχουν και εκεί θρηνήσει λόγω της ανεπαρκούς στελέχωσης νευραλγικών τμημάτων και πολύ πιο νεαρά θύματα από τον 70χρονο, η αποσιώπηση όμως τέτοιων γεγονότων έχει να κάνει με εγκληματική υποκρισία!

Είναι εμφανής και παραδεκτή η προσπάθειά μου να συνδέσω το αναμενόμενο υπό τις κρατούσες συνθήκες λειτουργίας των νοσοκομείων του νομού γεγονός, με τη διαφθορά και τη διαπλοκή του πολιτικού συστήματος στο χώρο της υγείας. Επειδή τα διακυβευόμενα συμφέροντα είναι σημαντικά δε θα μπορούσαν να λείψουν όλα τα πολιτικά υποπροϊόντα της εποχής μας. Όσο κι αν επιμένουν για το αντίθετο οι πολιτικοί που εμείς ψηφίσαμε είναι αυτοί και μόνο που φταίνε. Το δις εξ’ αμαρτείν ουκ ανδρός σοφού.

Οραματίστηκαν οι επί σειρά ετών υπηρετούντες τα συμφέροντα του νομού πολιτικοί, δύο νοσοκομεία στο νομό για τον προφανή λόγο της ψηφοθηρίας και της αποκατάστασης συγκεκριμένων. Δεν πέτυχαν βέβαια ποτέ κι ούτε προβλέπεται πλέον την ικανοποιητική στελέχωσή τους, στη Θήβα μάλιστα δεν πέτυχαν ούτε καν τη στοιχειώδη ενώ ψήφισαν με προκλητικό τρόπο διαστρεβλώνοντας κάθε έννοια λογικής τα επαίσχυντα μνημόνια που προβλέπουν και τη μη μελλοντική στελέχωσή τους (μία πρόσληψη για κάθε δέκα αποχωρήσεις).

Επειδή δεν πρόκειται να προσληφθούν για πολύ καιρό όπως προβλέπεται από το μνημόνιο ‘’σωτηρίας’’ άλλοι γιατροί σε κανένα από τα δύο νοσοκομεία οι συγχωνεύσεις και ο συντονισμός των εφημεριών νευραλγικών τμημάτων όπως είναι του αναισθησιολογικού, του παιδιατρικού αλλά και του προσωπικού του χειρουργείου είναι επιτακτική ανάγκη ενώ η καθυστέρηση της διαδικασίας συνιστά απλά και μόνο εγκληματικό γεγονός που είναι σε πλήρη όμως γνώση των υπευθύνων. Από αυτούς εξαρτάται πόσο θα δυσαρεστήσουν τους πολιτικούς τους προϊσταμένους που σε λίγο θα περάσουν και τυπικά ελπίζω στη μήνη και όχι απλά στη λήθη της ιστορίας, προβαίνοντας στις απαραίτητες μετακινήσεις και αποσπάσεις προσωπικού.

Tα θερμά μου συλλυπητήρια μαζί με τη συγγνώμη μου στην οικογένεια του εκλιπόντος. Ας είναι ο άνθρωπός τους το τελευταίο θύμα του πολιτικού σχεδιασμού όπως αυτός προβλέφτηκε και σχεδιάστηκε για την υγεία στο νομό μας από τους ιδιοτελείς πεφωτισμένους φωστήρες της πολιτικής!

Προβολή ταινίας στον Δημοτικό Κινηματογράφο Θήβας

Πρόσκληση για τον χορό του ΕΥΚΛΕΙΔΗ

ΠΡΟΣΚΛΗΣΗ
Έχουμε την τιμή να σας προσκαλέσουμε στον ετήσιο χορό του Συλλόγου μας, που θα πραγματοποιηθεί το Σάββατο 10 Μαρτίου 2012 στο κέντρο "ΡΟΔΟΝ ΠΑΛΛΑΣ" (8o χλμ Λιβαδειάς-Ορχομενού). Θα διασκεδάσουμε με πλούσιο καλλιτεχνικό πρόγραμμα με χορούς και τραγούδια του Πόντου και όλης της Ελλάδας. Η παρουσία σας θα τιμήσει και θα ενδυναμώσει το Σύλλογό μας.
Ώρα προσέλευσης 8:30 μ.μ.

Μετά τιμής
Το Δ.Σ.

Επιτυχίες μαθητριών στον "Ευκλείδη"

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

"Το Τάβλι" στο Δημοτικό Θέατρο Λιβαδειάς

Το Σάββατο 3 και Κυριακή 4 Μαρτίου στο Δημοτικό Θέατρο Λιβαδειάς θα παρουσιαστεί το θεατρικό έργο «Το Τάβλι» του Δημήτρη Κεχαΐδη.

«Το Τάβλι» είναι μια γνήσια λαϊκή κωμωδία χαρακτήρων, σοκαριστικά επίκαιρη, ως σάτιρα της νεοελληνικής νοοτροπίας, παρά τα σαράντα χρόνια από το πρώτο ανέβασμα στο Θέατρο Τέχνης από τον Κάρολο Κουν.

Υπόθεση του έργου:
Ο Φώντας και ο Κόλλιας. Αρχές δεκαετίας του ’70. Στην αυλή του σπιτιού τους, ένα αυγουστιάτικο απόγευμα. Ο Φώντας είναι ταβλαδόρος. Ο Κόλλιας λαχειοπώλης. Μέσα σε ένα απόγευμα θα στήσουν την κομπίνα του αιώνα, προκειμένου να «βγουν και αυτοί επιχειρηματίες στην κοινωνία, να πιάσουν την καλή» όπως λένε. Η κομπίνα στήνεται, τινάζεται στον αέρα, ξαναστήνεται, και μέσα από έναν ολοζώντανο και ξεκαρδιστικό διάλογο, ο Κεχαΐδης σατιρίζει ένα κομμάτι της νεοελληνικής νοοτροπίας, που κυριαρχεί μέχρι σήμερα.

Μια ιδιαίτερα επίκαιρη παράσταση που αποτυπώνει την νεοελληνική νοοτροπία.

Σας περιμένουμε διότι το θέατρο δεν ψηφιοποιείται, δεν «κατεβάζεται», δε μπορεί να «φορτωθεί» σε καμία συσκευή, όσο έξυπνη και αν είναι, παρά συμβαίνει και ανθίζει παρουσία του κοινού και μόνο!

Συντελεστές:
Φώντας: Νίκος Ορφανός
Κόλλιας: Κωνσταντίνος Κάππας
Σκηνικά: Σοφία Παντουβάκη
Κοστούμια: Πηνελόπη Μπάμπου
Σκηνοθεσία: Νίκος Ορφανός – Κωνσταντίνος Κάππας
Φωτισμοί: Γιώργος Ανεστόπουλος.

Τιμές εισιτηρίων: 12€, Φοιτητικό: 8€

Μία παραγωγή του Κέντρου Υποκριτικής και Αφηγηματικής Τέχνης

Την Κυριακή η ΑΕΛ με τη Χαλκίδα

Εκδήλωση για τον Νίκο Γκάτσο

Επιμόρφωση στη Θήβα

Από τη βάση, στις 18 Μαρτίου, η εκλογή του νέου προέδρου του ΠΑΣΟΚ

Το Πολιτικό συμβούλιο του ΠΑΣΟΚ, η συνεδρίαση του οποίου ολοκληρώθηκε πριν από λίγο, αποφάσισε ομόφωνα την εκλογή από τη βάση προέδρου του Κινήματος την Κυριακή 18 Μαρτίου.

Επίσης, αποφάσισε ότι θα προηγηθεί Εθνική Συνδιάσκεψη την Παρασκευή 9 και Σάββατο 10 Μαρτίου στο ΣΕΦ και εν συνεχεία σύγκληση του Εθνικού Συμβουλίου, το μεσημέρι του Σαββάτου, για την επικύρωση των υποψηφιοτήτων, οι οποίες πρέπει να πληρούν όλους τους όρους του Καταστατικού του Κινήματος.
www.zougla.gr

Η Αλκη Ζέη στη Σύγχρονη Εκφραση

Ημερίδα στίβου στη Θήβα

Επαναλειτουργεί το κολυμβητήριο στη Λιβαδειά με παρέμβαση ΓΓΑ

Περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ. Γράφει Ιστορία!

Ο Γιώργος Καραμπελιάς στη Λιβαδειά

Οι Εναλλακτικές Εκδόσεις και το περιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ παρουσιάζουν στις 12 Μαρτίου 2012 στη Λιβαδειά το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά, Συνωστισμένες στο Ζάλογγο: Οι Σουλιώτες, ο Αλή πασάς, και η αποδόμηση της ιστορίας.

Η παρουσίαση  θα πραγματοποιηθεί στην Αίθουσα Εκδηλώσεων του Επιμελητηρίου Βοιωτίας τη Δευτέρα 12 Μαρτίου και ώρα 19:00.
Κεντρικός ομιλητής θα είναι ασφαλώς ο ίδιος ο συγγραφέας ενώ για το νέο βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά θα μιλήσουν ο πολιτικός επιστήμων Κων.νος Χολέβας και ο ιατρός Νικόλαος Κελέρμενος.
Την εκδήλωση καθώς και τη συζήτηση που θα ακολουθήσει θα συντονίσει ο εκδότης του περιοδικού ΒΟΙΩΤΙΑ Δημήτρης Λάμπρου.
 Θα επανέλθουμε με περισσότερες λεπτομέρειες.
Δυό λόγια για το βιβλίο
Στην μελέτη αυτή ο συγγραφέας επιχειρεί να διερευνήσει τρία παραδειγματικά γεγονότα –ίσως τα πιο γνωστά στο ευρύτερο κοινό– της ιστορίας του Σουλίου. Πρόκειται για το Κούγκι και την πυρπόλησή του, για το Ζάλογγο και τον περιβόητο χορό του, καθώς και για την ανατίναξη του πύργου του Δημουλά από τη Δέσπω Μπότση. Για να γίνει κατανοητό το πλαίσιο μέσα στο ο-ποίο εξελίσσονται, μελετώνται συνοπτικά τόσο η ιστορία του Σουλίου όσο και εκείνη του μεγάλου αντιπάλου των Σουλιωτών, του πασά των Ιωαννίνων.
Το ευρύτερο πλαίσιο στο οποίο εντάσσεται αυτό το βιβλίο είναι η διερεύνηση των ιστορικών στρεβλώσεων που έχει πραγματοποιήσει το εθνοαποδομητικό ρεύμα. Ένα ρεύμα που κυριάρχησε για αρκετά χρόνια στον ακαδημαϊκό χώρο –κατ’ εξοχήν της ιστορίας και των «επιστημών του ανθρώπου»– για να φθάσει στους εκπαιδευτικούς, καθώς και στα διδακτικά βιβλία της πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης.
Πράγματι η αποδοµητική ιστορική σχολή μετά τον συνωστισμό στη Σμύρνη, επιχειρεί, να καταδείξει, αν χρειαστεί, και δια του βιασµού των ιστορικών στοιχείων, πως οι Σουλιώτες δεν ήταν τίποτε άλλο παρά πρωτόγονες φάρες, αλβανικής καταγωγής και γλώσσας, οι οποίες δεν διέθεταν κάποια εθνική ή έστω πρωτοεθνική συνείδηση. Αν το επιτύχει, τότε θα έχει προσθέσει ένα ακόµα λιθαράκι στο βασικό ιδεολογικό της εγχείρημα: ότι δηλαδή η εθνική συνείδηση ήταν απούσα από τους Έλληνες πριν από την Επανάσταση, ενώ το ελληνικό έθνος διαµορφώνεται, κυρίως, µέσω του κράτους. Οι Σουλιώτες σύμφωνα με αυτή την αντίληψη «δεν είναι» Έλληνες, αλλά «εξελληνίζονται» επιγενέστερα! Γι’ αυτό και επιχειρούν να «απομυθοποιήσουν» και να διαστρεβλώσουν γεγονότα-σταθµούς στην ιστορία των Σουλιωτών, αλλά και στη νεώτερη ιστορική συνείδηση των Ελλήνων: Γι’ αυτούς η αυτοπυρπόληση του Σαµουήλ στο Κούγκι δεν συνέβη ποτέ. είναι αµφίβολο εάν ανατινάχτηκε η Δέσπω, στου «Δηµουλά τον Πύργο». Προπαντός δε, ο χορός του Ζαλόγγου, όχι µόνο αποτελεί «εθνικιστικό µύθο», αλλά είναι πιθανό οι Σουλιώτισσες να έπεσαν στο βάραθρο σπρωγµένες από τους ίδιους τους Σουλιώτες πολεµιστές! Συνωστισµένοι στη Σµύρνη, συνωστισμένες στο Ζάλογγο!
Το βιβλίο του Γιώργου Καραμπελιά στηριγμένο σε πληθώρα στοιχείων «απομυθοποιεί» τους «απομυθοιητές» και αποκαθιστά την ιστορική αλήθεια.

Δυστύχημα με νεκρό στην Αράχωβα2

Σφοδρή σύγκρουση αυτοκινήτων -με νεκρό τον ένα οδηγό-  στον δρόμο για τον Παρνασσό λίγο έξω από την Αράχωβα είχαμε γύρω στις 17:00 της Πέμπτης. Σύμφωνα με tiw πρώτες πληροφορίες ΙΧ που οδηγούσε ο Σπ. Μπ., (είδη αρτοποιίας) κατεβαίνοντας συγκρούστηκε με αγροτικό Navara οδηγούσε ο Ρ. (τουριστικά επαγγέλματα). Από τα συντρίμμια ανεσύρθη νεκρός ο Σπ. Μπ. ενώ τραυματίστηκε ο oδηγός του Navara.

Δυστύχημα με νεκρό στην Αράχωβα

Τραγικό τροχαίο δυστύχημα πριν από λίγη ώρα σημειώθηκε στην Αράχωβα και συγκεκριμένα στο δρόμο προς τον Παρνασσό. Σε σύγκρουση 2 οχημάτων, με Αραχωβίτες οδηγούς,σκοτώθηκε ο ένας και ο άλλος είναι τραυματισμένος.Τα αίτια του δυστηχήματος διερευνώνται.

www.agnantiroumelis.blogspot.com

Ερχονται οι μίνι ουρανοξύστες με τον νέο ΓΟΚ

Περισσότερα τετραγωνικά μέτρα θα έχουν τη δυνατότητα να κτίσουν οι ιδιοκτήτες με το νέο Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, που προβλέπει πριμοδότηση καθ’ ύψος των κτιρίων που έχουν μικρότερη κάλυψη επί του οικοπέδου. Ουσιαστικά, ο νέος ΓΟΚ θέτει τα θεμέλια για την ανέγερση υψηλών κτιρίων ή «μίνι ουρανοξυστών», όπως αποκαλούνται.
Ο νέος Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός προσφέρει μεγαλύτερο συντελεστή δόμησης ως κίνητρο για τη μείωση της κτιριακής κάλυψης επί του εδάφους, την εξάλειψη του φαινομένου της κατάτμησης, την απόσυρση του ενεργοβόρου ή ακατάλληλου κτιρίου και την αύξηση των κοινόχρηστων χώρων στις αστικές πυκνοδομημένες περιοχές.
Το κίνητρο που προσφέρεται σε έναν ιδιοκτήτη για να δομήσει προς αυτήν την κατεύθυνση είναι η δυνατότητα να λάβει μεγαλύτερο συντελεστή δόμησης με κλιμακωτή διαβάθμιση και ανάλογα με τα οφέλη που αποδίδει στην πόλη.
Το νομοσχέδιο για το νέο Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, το οποίο δίνεται σε δημόσια διαβούλευση μέχρι τις 6 Μαρτίου, παρουσίασε χθες ο αναπληρωτής υπουργός Περιβάλλοντος, Νίκος Σηφουνάκης.
Ο νέος Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός υποστηρίζει τη χρήση νέων υλικών, νέων τεχνολογιών και νέων δομικών συστημάτων και εισάγει νέους ορισμούς και δυνατότητες, όπως είναι τα υπόσκαφα κτίρια, τα φυτεμένα δώματα, τα διπλά κελύφη και η απόσυρση κτιρίων.
Προβλέπει ότι δεν προσμετρώνται στο συντελεστή δόμησης οι ανοιχτοί όγκοι που ορίζονται από το εξωτερικό ανάγλυφο του κτιρίου ή που διαπερνούν διαμπερώς το εσωτερικό του κτιρίου, διότι συμβάλλουν στον παθητικό δροσισμό, στη σκίαση και το φυσικό αερισμό, δίνοντας με τον τρόπο αυτό κίνητρο για το βιοκλιματικό σχεδιασμό.
Εκπρόσωποι από το χώρο της οικοδομής βλέπουν κατ’ αρχάς με θετικό μάτι το νέο Γενικό Οικοδομικό Κανονισμό, εκτιμώντας ότι θα δώσει ώθηση στην τελματωμένη, όπως τη χαρακτηρίζουν, οικοδομική δραστηριότητα.
Επισημαίνεται ότι ο νέος ΓΟΚ είναι αποτέλεσμα συνεργασίας αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων, της μικτής επιτροπής ΥΠΕΚΑ-ΤΕΕ και του Πανελληνίου Συλλόγου Αρχιτεκτόνων.
Περιβαλλοντικό αποτύπωμα
Ο νέος Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός, σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό Περιβάλλοντος, προσπαθεί να φέρει τη λογική του σχεδιασμού με βάση το περιβαλλοντικό αποτύπωμα του κτιρίου, να εισάγει δηλαδή την αντίστροφη λογική από τους έως τώρα οικοδομικούς κανονισμούς: να ξεκινήσει το σχεδιασμό με κέντρο βάρους τον ελεύθερο χώρο που αφήνει το κτίριο, την επίπτωση του όγκου του δομημένου χώρου σε σχέση με το χώρο του φυσικού περιβάλλοντος ή του κοινόχρηστου αστικού περιβάλλοντος.
Αυτή η προσπάθεια αποτυπώνεται είτε σε κίνητρα για τη δημιουργία μεγαλύτερων ενιαίων δομημένων όγκων που αφήνουν ελεύθερο κοινόχρηστο χώρο είτε σε κίνητρα για την επεξεργασία της μονάδας κτιρίου που αφήνει όσο το δυνατόν λιγότερο επιβαρυντικό περιβαλλοντικό αποτύπωμα.
Κίνητρα
Αναλυτικότερα, ο νέος Γενικός Οικοδομικός Κανονισμός προβλέπει:
1. Απόδοση μεγαλύτερης επιφάνειας ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου στις κορεσμένες αστικές περιοχές με τη μείωση της κάλυψης από 70% σε 60% για όλα τα κτίρια.
2. Κίνητρα για τη διατήρηση ή τη δημιουργία μεγαλύτερων ιδιοκτησιών -ως προς την κατά κανόνα αρτιότητα της περιοχής (συνενώσεις)- και τη δημιουργία ελεύθερων χώρων και χώρων πρασίνου. Ετσι, προβλέπει την αναλογική αύξηση του συντελεστή δόμησης, υπό την προϋπόθεση:
- της απόσυρσης παλαιών ενεργοβόρων κτιρίων,
- της μείωσης της κάλυψης,
- της απόδοσης επιφάνειας οικοπέδου σε κοινή χρήση.
3. Δυνατότητα παρεκκλίσεων ύψους, θέσης κτιρίου, κάλυψης και χρήσεων γης, με ταυτόχρονη διατήρηση του ισχύοντος μέγιστου συντελεστή δόμησης.
4. Δεν προσμετρώνται στο συντελεστή δόμησης αίθρια, διπλά κελύφη, μονώσεις, στοιχεία εξυπηρέτησης παθητικού δροσισμού, σκίασης, φυσικού αερισμού, φυσικά υλικά δόμησης, εσοχές στο σώμα του κτιρίου, έρκερ κ.λπ. Δεν προσμετρώνται, επίσης, τα κοινόχρηστα κλιμακοστάσια, ώστε να επιτυγχάνεται ο καταλληλότερος σχεδιασμός τους. Επιτρέπονται οι εγκαταστάσεις που υποστηρίζουν τα συστήματα εξοικονόμησης ή παραγωγής ενέργειας, ανακύκλωσης και επεξεργασία νερού κ.λπ.
5. Εισάγεται νέος ορισμός ημιυπαίθριου χώρου που προσμετράται στη δόμηση. Ετσι, επιτρέπεται υπό όρους η δημιουργία παταριών, προσβάσιμων χώρων κάτω από τη στέγη και υπογείων που εξυπηρετούν με τη χρήση τους χώρους της ανωδομής.
6. Η τροποποίηση του αναγλύφου του φυσικού εδάφους με διαμορφώσεις επιτρέπεται μόνο για την εξυπηρέτηση φυσικής απορροής ομβρίων. Τα κτίρια εντάσσονται αρμονικά στο ανάγλυφο του φυσικού εδάφους του οικοπέδου και η οροφή του υπογείου μπορεί να βρίσκεται σε στάθμη μεγαλύτερη του +1.20 από τη στάθμη του φυσικού εδάφους.
7. Θεσμοθετούνται:
- τα υπόσκαφα κτίρια, με κύρια χρήση κάτω από το υφιστάμενο φυσικό έδαφος, με κίνητρο τη μειωμένη προσμέτρηση δόμησης και κάλυψης της επιφάνειάς τους στα συνολικά επιτρεπόμενα μεγέθη,
- τα κτίρια ελάχιστης ενεργειακής κατανάλωσης, που παρουσιάζουν εξαιρετική περιβαλλοντική απόδοση, με κίνητρο για τη δημιουργία τους την αύξηση του συντελεστή δόμησης,
- τα φυτεμένα δώματα και επιφάνειες σε κτίρια, με κίνητρο την απλούστευση της διαδικασίας έγκρισης της κατασκευής τους ή και με κίνητρο επιπλέον δόμησης σε σχέση με τα επιτρεπόμενα μέγιστα μεγέθη.
8. Απαγόρευση κατάτμησης των κτιριακών όγκων κατοικιών σε κάθε γήπεδο εκτός σχεδίου. Διατηρούνται οι διατάξεις της κείμενης νομοθεσίας για την εκτός σχεδίου δόμηση.
Πηγή: Μιχάλης Μυγιάκης στον “Ελεύθερο Τύπο”

«Eφυγε» ο Λούτσιο Ντάλα

Σταμάτησε να χτυπά η καρδιά του Ιταλού τραγουδιστή Λούτσιο Ντάλα, ενώ βρισκόταν σε τουρνέ στο Μοντρέ της Ελβετίας, όπου πραγματοποιούσε μία σειρά από κοντσέρτα.
Πρόκειται για μεγάλη απώλεια για το ιταλικό τραγούδι αλλά και για την ιταλική κουλτούρα γενικότερα.
Ο Λούτσιο Ντάλα που μας άφησε σε ηλικία 69 ετών θα μείνει αξέχαστος με την εντελώς προσωπική του ερμηνεία στο περίφημο Caruso.
www.zougla.gr

Περιδιοδικό ΒΟΙΩΤΙΑ. Γράφει Ιστορία!

There is no business like Viotiabusiness!

Το ViotiaBusiness.gr είναι ένας οδηγός επιχειρήσεων στη Βοιωτία λειτουργικά και αισθητικά άρτιος αλλά και οικονομικά αποτελεσματικός.