Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεκέμβριος 2008. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων
Εμφάνιση αναρτήσεων με ετικέτα Δεκέμβριος 2008. Εμφάνιση όλων των αναρτήσεων

Κυριακή 6 Δεκεμβρίου 2009

Τι δεν ήταν ο Δεκέμβριος του 2008

Γράφει δίχως κραυγές αλλά ούτε ψιθύρους ο Στάθης Καλύβας* για την εξέγερση του Δεκεμβρίου του 2008 σήμερα στο ΒΗΜΑ .

Επειδή η αναζήτηση του τι ήταν η λεγόμενη «εξέγερση» του περασμένου Δεκεμβρίου είναι σύμφυτη με θεωρητικολογίες που έχουν μεγαλύτερη σχέση με τις επιθυμίες (ή και φαντασιώσεις) του κάθε σχολιαστή και λιγότερη με την πραγματικότητα, είναι ίσως πιο χρήσιμο να αντιστραφεί το ερώτημα: Τι δεν ήταν η «εξέγερση του Δεκέμβρη»; Εδώ είναι απαραίτητη μια προκαταρκτική διευκρίνιση: ο λόγος που αποκαλούμε τα γεγονότα του περυσινού Δεκεμβρίου «εξέγερση» (και που ασχολούμαστε με αυτά) είναι επειδή ήταν βίαια.

Αν οι διαμαρτυρίες για τον φόνο του Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου ήταν ειρηνικές, αν περιορίζονταν στις ρουτινιάρικες και μίζερες καταλήψεις σχολείων και σε αποχές από μαθήματα, δεν θα είχαν προκαλέσει τη διεθνή προσοχή και δεν θα γράφαμε γι΄ αυτές σήμερα. Επομένως, όταν αναφερόμαστε στην «εξέγερση» και στους «εξεγερμένους», αναφερόμαστε πρωταρχικά στα γεγονότα και στα άτομα που συμμετείχαν στα βίαια επεισόδια.Τι δεν ήταν, λοιπόν, η «εξέγερση του Δεκέμβρη»;

Δεν ήταν μια «εξέγερση» της νεολαίας. Τo σοκ που προκάλεσε ο φόνος του μαθητή ήταν ισχυρό αλλά η συντριπτική πλειονότητα των νέων δεν συμμετείχε στις διαδηλώσεις ούτε άλλωστε ταυτίστηκε με τις καταστροφές και με την ιδεολογία των ομάδων που πρωτοστάτησαν σε αυτές, όπως προκύπτει από τις σχετικές δημοσκοπήσεις. Η συμμετοχή άλλων ομάδων του πληθυσμού ήταν ακόμη πιο περιορισμένη και οι εύκολες γενικεύσεις περί «ασφυξίας» και «οργής» των Ελλήνων ως αιτίων της «εξέγερσης» είναι το λιγότερο υπερβολικές.

Δεν ήταν μαζική. Η συμμετοχή στις διαδηλώσεις δεν φαίνεται να ξεπέρασε τις 8.000 ενώ τα άτομα που συμμετείχαν στις καταστροφές δεν ήταν παραπάνω από μερικές εκατοντάδες, δυσανάλογα μικρός αριθμός σε σχέση με το μέγεθος των καταστροφών και το επικοινωνιακό τους αποτέλεσμα. Η έκταση των καταστροφών γίνεται κατανοητή μόνο αν ληφθεί υπόψη η «κατάσταση παθητικής άμυνας» στην οποία η τότε κυβέρνηση έθεσε την Αστυνομία, η απόφασή της, δηλαδή, να παραδώσει την πόλη στους εχθρούς της (μία από τις αποφάσεις για τις οποίες, άλλωστε, τιμωρήθηκε στις εκλογές).

Δεν ήταν αυθόρμητη. Αν και η προσέλευση στις διαδηλώσεις πολλών νέων, ιδιαίτερα μαθητών, ήταν αυθόρμητη, ο σκληρός πυρήνας που πρωτοστάτησε στις καταστροφές κάθε άλλο παρά αυθόρμητα έδρασε. Γνωρίζουμε πως ο συντονισμός μέσω Διαδικτύου και κινητών έπαιξε κρίσιμο ρόλο στην κλιμάκωση της βίας. Ταυτόχρονα η οργανωμένη βία λειτούργησε ως παράδειγμα για όσους είχαν πρωταρχικό τους κίνητρο το μπάχαλο και την καταστροφή.Δεν εμπεριείχε ίχνος ρίσκου, αυτοθυσίαςή γενναιότητας. Η συμμετοχή στις καταστροφές ήταν ανέξοδη και εκ του ασφαλούς, μια κλασική περίπτωση «τζάμπα μαγκιάς» που ανθεί σε καθεστώς ανομίας.

Δεν ήταν αποτέλεσμα της διεθνούς οικονομικής κρίσης. Αντίθετα απ΄ ό,τι υποστήριξαν ξένοι κυρίως δημοσιογράφοι, τα αποτελέσματα της οικονομικής κρίσης δεν είχαν φθάσει ακόμη στην Ελλάδα. Τώρα που έφθασαν με καθυστέρηση δεν φαίνεται, παραδόξως, να παράγουν εξεγέρσεις. Δεν ήταν προοίμιο ενός διεθνούς κύματος εξεγέρσεων, όπως φαντασιώθηκαν ορισμένοι που είδαν στην επανάσταση το νέο εξαγώγιμο προϊόν της χώρας. Κάποιες προσπάθειες μίμησης σε ορισμένες χώρες έπεσαν γρήγορα στο κενό. Η άποψη ότι η ελληνική εξαίρεση οφείλεται στο γεγονός πως η ελληνική νεολαία είναι η πιο δυστυχισμένη στον κόσμο (ναι, γράφτηκε κι αυτό!) είναι κάτι παραπάνω από ανόητη.

Δεν ήταν και τόσο πρωτόγνωρη. Η έκταση των καταστροφών ήταν πρωτοφανής και ο αριθμός των ατόμων που συμμετείχαν σε αυτές μεγαλύτερος απ΄ ό,τι συνήθως, αλλά το μοντέλο κινητοποίησης παρέπεμπε στις χρόνιες και επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις που ταλανίζουν τη χώρα και που διακρίνονται από την ανεμπόδιστη δράση των διάφορων «αντιεξουσιαστικών» ομάδων, τη σχετική συμπάθεια με την οποία αντιμετωπίζονται από μερίδα των ΜΜΕ, του πολιτικού κόσμου αλλά και των λεγόμενων «ενοχικών μεσηλίκων», την πάγια βεντέτα τους με την Αστυνομία και την εκμετάλλευση του πανεπιστημιακού ασύλου. Το μοντέλο αυτό έχει ως συμβολικό θεμέλιο την τοτεμική λειτουργία της εξέγερσης του Πολυτεχνείου το 1973, που λειτουργεί ως ένα πρότυπο το οποίο η κάθε γενιά θα πρέπει να αναπαράγει αν θέλει να ενηλικιωθεί: κάθε γενιά και το Πολυτεχνείο της. Η Αννα Δαμιανίδη, η οποία συμμετείχε στην πραγματική εξέγερση του 1973, επεσήμανε τον παραλογισμό αυτόν: «Τρελαίνομαι όταν ακούω νέους να λένε πως είχαμε το προνόμιο της εξέγερσης. Θέλαμε να ζήσουμε, να χαρούμε τα νιάτα μας, τις ευρωπαϊκές κατακτήσεις. Να ζούμε όπως εσείς οι νέοι τώρα».

Δεν αμφισβήτησε τις κυρίαρχες νεοελληνικές αξίες. Αντίθετα, υπήρξε μια γνήσια έκφρασή τους: της αδιαφορίας, αν όχι του μίσους, για την περιουσία των άλλων και τη δημόσια ιδιοκτησία, της διεκδίκησης δικαιωμάτων δίχως υποχρεώσεις, της ταυτόχρονης απαίτησης για καλοπληρωμένες δουλειές και της αντίδρασης στις μεταρρυθμίσεις που θα τις παραγάγουν, της διαμαρτυρίας ενάντια στο κράτος αλλά και του ονείρου μιας κρατικοδίαιτης ζωής, της ημιμάθειας που εκφράζεται με έναν λόγο κούφιο, κοινότοπο και απόλυτο.

Δεν άφησε κάποιο ίχνος πίσω της. Οι εξεγέρσεις των μαύρων στις αμερικανικές πόλεις το 1968 ή των φοιτητών στο Παρίσι τον Μάη της ίδιας χρονιάς είχαν καταλυτικές συνέπειες. Η «εξέγερση» της Αθήνας δεν είχε καμία απολύτως πολιτική προέκταση, με εξαίρεση την εμφάνιση μιας νέας γενιάς τρομοκρατικών οργανώσεων και τη σχεδόν καθημερινή πρακτική του προπηλακισμού πνευματικών ανθρώπων. Θα αποκτήσει ενδεχομένως ιστορική σημασία αν αποδειχθεί ότι κατάφερε να αφυπνίσει την κοινωνία και να την κάνει να αντιληφθεί το κόστος που ενέχει η συντήρηση και αναπαραγωγή μιας ξεπερασμένης κουλτούρας στον κόρφο της οποίας παράγονται φαινόμενα όπως η «εξέγερση του Δεκέμβρη».

*Ο κ. Στάθης Ν. Καλύβας είναι καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης στο Πανεπιστήμιο Υale.

Σάββατο 5 Δεκεμβρίου 2009

Ενας Προφήτης μα τι Προφήτης: Ενα κείμενο για το Δεκέμβριο του 2008

Ενα από τα πλέον διάσημα κείμενα που έχουν γραφεί στηn ελληνική μπλογκόσφαιρα πρωτοδημοσιεύτηκε στις 10 Δεκεμβρίου 2008 στο www.antinews.gr. Ο σχολιαστής Προφήτης ερμηνεύει τις ταραχές που είχαν ξεσπάσει στην Αθήνα με αφορμή τον θάνατο του νεαρού Αλέξη Γρηγορόπουλου έξω και πέρα από τον κυρίαρχο λόγο των ΜΜΕ και των διαφόρων "πονόψυχων πολιτικάντηδων".
Tο άρθρο είναι γραμμένο εν θερμώ και περιέχει τις αναμενόμενες εξ αυτού του λόγου μικρές ή μεγάλες υπερβολές. Ομως υπερτερούν οι αρετές με κυριότερη την πρόκριση της γνησίως πολιτικής εξήγησης για τα -απίστευτα από την απόσταση ενός χρόνου- γεγονότα του Δεκεμβρίου του 2008 στη θέση των αόριστων ηθικίστικων επικλήσεων και του μονόπλευρου μανιχαϊστικού τρόπου σκέψης που οδηγεί σε "κακούς μπάτσους και καλούς καταστροφείς, σε "εξεγέρσεις χωρίς αιτία" και σε "νέους που έχουν a priori δίκιο", όταν συμφωνούν φυσικά μαζί μας. Δείτε το περίφημο άρθρο του Προφήτη.

"Το πιο βαθύ καζάνι της Κόλασης φυλάγεται γι’ αυτόν που σε περιόδους κρίσης αποφεύγει να επιλέξει στρατόπεδο"
Δάντης
1. Οποιος δεν αντιλαμβάνεται τι θωρούν τα μάτια μας είναι πολιτικά τυφλός.
2. Οι Αμερικανοί γκρεμίζουν τον Καραμανλή. Αυτή είναι η τύχη των συμμάχων-τοπικών αρχόντων που δεν ομονοούν 100% στις βουλές της Αυτοκρατορίας. Για τους εχθρικούς επιφυλάσσεται η αγχόνη. Μιλόσεβιτς, Σαντάμ, προσεχώς Κάραζιτς.

3. Από κοντά συμμορίες κλεφτών και ναρκεμπόρων που επιδιώκουν να ιδρύσουν μικροκράτη στο κέντρο της Αθήνας. Από κοντά και οι εγχώριοι οικονομικοί φεουδάρχες που είχαν συνηθίσει στην θεσμική ασυδοσία της εποχής Σημίτη, όταν κατέλυσαν το πολίτευμα εγκαθιδρύοντας μηντιο-κρατία. Ο Αλεξ Ρόντος που βρίσκεται αυτή την εποχή;
4. Σύμμαχοι παραπλανημένα αμούστακα, πολλοί γόνοι της νέο-αστικής τάξης, παιδιά της αφθονίας που βλέπουν ότι το επίπεδο ζωής που συνήθισαν χάρη στις λαμογιές του μπαμπά δεν μπορεί να διατηρηθεί και «εξεγείρονται». Την προοπτική να δουλέψουν δεν την εξετάζει κανένας. ( Για το «πού θα δουλέψουν» μπορούν να ρωτήσουν 2 εκατ. αλλοδαπούς).

5. Κάθε γενιά θέλει να εξεγερθεί ενάντια στο «Σύστημα». Είναι ορμονικό.Αλλά τόσο γελοία ποιότητα καλοζωισμένων «επαναστατών» δύσκολα θα βρεθεί. Εγκαλούν τους γονείς τους γιατί «πάχυναν και καράφλιασαν». Προφανώς θεωρούν ότι η ζωή είναι τηλεόραση και οι μεσήλικες οφείλουν να παραμένουν νέοι, με πλαστικές.
6. Ο Καραμανλής, αν πέσει, θα πέσει από ατολμία. Αλλά και από διαφορετική πολιτική κουλτούρα. Δεν έχει πείρα ανατρεπτικών μηχανισμών. Η Δεξιά δεν υπονόμευε το «Σύστημα». Ήταν η ίδια Το Σύστημα. Όταν χρειαζόταν βία για να μείνει στη εξουσία υπήρχαν τα κανόνια του Σκόμπυ ή το Δόγμα Τρούμαν. Φλώροι Οννεδίτες, και καλοταϊσμένα golden boys που να τα βγάλουν πέρα με εξαρχειώτες street fighting men.

7. Η αγανάκτηση των μαζών για την ακραία ανισοκατανομή του εισοδήματος δεν αποκτά πολιτική δυναμική. Λείπει ο πολιτικός φορέας που θα την μετουσιώσει σε πολιτική ενέργεια. Και γιατί λείπει ο πολιτικός φορέας; Γιατί η εποχή είναι μεταβατική, τάξεις και κοινωνικά στρώματα δεν έχουν ευδιάκριτη διαφορά, δεν δημιουργούνται κοινότητες συμφερόντων. Πού ανήκει αυτός που είναι υποτελής μισθωτός στην επαγγελματική του απασχόληση και ταυτόχρονα στυγνός εργοδότης στην οικιακή βοηθό που του εξασφαλίζει αξιοπρεπείς συνθήκες προσωπικής διαβίωσης;

8. Οι κοινωνικοί αγωνιστές δεν φοράνε κουκούλες. Και δεν καίνε βιβλιοθήκες.
9. Οι πολιτικές επιλογές των ατόμων οφείλουν να υπακούουν στην πολιτική πραγματικότητα και όχι σε υποθετικά ευχολόγια. Αν πέσει η παρούσα κυβέρνηση δεν θα έλθει ο …Μαχάτμα Γκάντι, αλλά ο Γιωργάκης και η Ντόρα. Όσοι αποδέχονται να τους λέει το CNN ποιον πρέπει να έχουν κυβέρνηση να πάνε στην Αριζόνα.
10. Τέλος, το μόνο κριτήριο αποτίμησης της κατάστασης παραμένει : Cui bono; Ποιος ωφελείται;

Προφήτης
Δείτε ή μάλλον θυμηθείτε εδώ την εκπληκτική σειρά φωτογραφιών του boston.com από τις ταραχές τον Δεκέμβριο του 2008 στην Αθήνα.
Greek riots-Καταπληκτικές φωτογραφίες2.
Greek riots-Καταπληκτικές φωτογραφίες
Επειδή οι καιροί είναι πονηροί να υπενθυμίσουμε ότι η viotia δημοσιεύει άρθρα που θεωρεί ότι ενδιαφέρουν τους αναγνώστες της χωρίς απαραιτήτως να συμφωνεί με τις απόψεις που εκφράζονται σε αυτά.

Πέμπτη 18 Δεκεμβρίου 2008

Εξοστρακισμό "δείχνει" το πόρισμα της βαλλιστικής

Εξοστρακισμό "δείχνει" το πόρισμα της βαλλιστικής

Η Αθήνα μετά τις ταραχές με τα μάτια του επαρχιώτη

Ενα πολύ παραστατικό οδοιπορικό στην Αθήνα μετά τα εκτεταμένα επεισόδια των τελευταίων ημερών μας απέστειλε ο τακτικός σχολιαστής της viotia, υπνοβάτης. Δείτε.
Γράφει ο υπνοβάτης
Bοιωτέ,
χρειάστηκα τέσσερις ώρες, πεζός φυσικά ,για να κάνω τη δική μου αυτοψία - αντιλαμβάνεσαι ότι δεν με καλύπτουν οι αποσπασματικές εικόνες της τηλεόρασης, πόσο μάλλον που η επιλογή των προβολών από τα ΜΜΕ παραμένει ένα σημαντικό ερώτημα ακόμη και για τον πλέον καλοπροαίρετο ή ανυποψίαστο τηλεθεατή - από τη ΓΑΔΑ έως την πλατεία Κολωνακίου: διαμέσου πλατείας Εξαρχείων - και την οδό Τζαβέλλα - την Καλλιδρομίου, την Ιπποκράτους, την Ναυαρίνου, και την Ακαδημίας μέχρι την Ζωοδόχο Πηγή, την Χ. Τρικούπη, φυσικά, την Ασκληπιού και τη Σόλωνος -όπου και η κατάληψη της Νομικής. Οι εικόνες είναι θλιβερές, αν όχι τρομακτικές: αντί για εορταστικό κλίμα παντού επικρατεί ζοφερότητα, σκοτεινιά και νοσηρό ημίφως.

Τα περισσότερα εμπορικά καταστήματα πάσης φύσεως ήταν κλειστά! Από τα ελάχιστα ανοιχτά, τώρα, μερικά είχαν ραγισμένες βιτρίνες -π.χ, το Μαρκ Άλεν, δίπλα στον κινηματογράφο "Έλλη" - Άλλα, πάλι, κατεστραμμένα εντελώς και σφραγισμένα με λαμαρίνες και σιδεριές. Ομοίως και οι τράπεζες: με κατεβασμένα ρολά και σφραγισμένες πανταχόθεν, τα δε ΑΤΜ διαλυμένα ή σπασμένα εντελώς. Κίνηση ελάχιστη και όσοι κυκλοφορούσαν έμοιαζαν με ανθρώπινα όντα που βγήκαν δειλά μετά από μια μεγάλη καταστροφή - βλέμματα φοβισμένα και καχύποπτα έως πανικόβλητα. Δύο κλούβες των ΜΑΤ, στην Ιπποκράτους, στη Χ. Τρικούπη -στην Ναυαρίνου, ειδικοί φρουροί. Ελάχιστοι νέοι, κατα τι περισσότεροι οι μεγαλύτεροι, κάποιοι αλλοδαποί, λίγοι θαρραλέοι σε ένα μεγάλο βιβλιοπωλείο και στον κινηματογράφο "Ελλη".

Ελάχιστα επίσης τα διερχόμενα αυτοκίνητα, άλλωστε η κυκλοφορία ήταν τροποποιημένη και ανευ ομαλής ροής, λόγω πορείας και υπήρχαν αποκλεισμοί στο ύψος του Κοινοβουλίου από την Β. Σοφίας και ψηλά στην Ακαδημίας.Στο Κολωνάκι, παρόμοια, αλλά κάπως καλύτερη η κατάσταση. Μη φανταστείς κόσμο και λάμψη - η γκλαμουριά δεν ήταν εκεί... Λίγοι θαμώνες στα γνωστά στέκια, ε, ήπια κι εγώ έναν καφέ και κράτησα τις σημειώσεις μου. Η ουσία είναι - για τη δική μου ανάγνωση, πάντα - πώς αυτό το χάος δεν έχει τίποτα από το στίγμα μιας νεανικής εξέγερσης, όπως δήθεν παρουσιάζεται. Καταστροφή και διάλυση, χαλάσματα και ερείπια, κλίμα αδιόρατου αλλά διάχυτου φόβου - ρημαγμένο και τρισάθλιο όλο το κέντρο της πόλης μας. Δεν ξέρω αν θα αποκατασταθούν γρήγορα οι υλικές ζημιές, ωστόσο το ψυχικό πλήγμα είναι τεράστιο και οδυνηρό.

Τρίτη 16 Δεκεμβρίου 2008

Ηλεκτρονική δημοσκόπηση για τα επεισόδια

Δεν έχει ξεκαθαρίσει το τοπίο μετά τις πρωτοφανείς ταραχές που συγκλόνισαν την ελληνική κοινωνία τις τελευταίες 10 ημέρες. Ηδη οι πολιτικές δυνάμεις της χώρας έχουν επιδοθεί σε ένα ανελέητο κυνήγι εντυπώσεων, πολλώ μάλλον που το πολιτικό σκηνικό μοιάζει έτοιμο να καταρρεύσει και καθένας επιχειρεί να ενδυναμώσει τις θέσεις του εν όψει των καταλυτικών αλλαγών που με δρασκελιές τεράστιες και απειλητικές πλησιάζουν.

Τώρα που οι πρώτες εν θερμώ αντιδράσεις έχουν στο μέτρο του δυνατού κατασταλάξει ας δούμε τις μεταβολές τωντελευταίων γεγονότων στην κατανομή της πολιτικής ισχύος μεταξύ των κοινοβουλευτικών κομμάτων. [Αφήνω εκτός την εξωκοινοβουλευτική δυναμική που αναπτύσσεται μετά τις ταραχές κυρίως στα άκρα -δεξιά και αριστερά- καθώς πρώτον δεν μπορώ ακόμη να προσδιορίσω τις ανεξαρτητες μεταβλητές που διαμορφώνουν αυτή τη στιγμή τα υπόγεια ρεύματα της ζέουσας κοινωνίας και δεύτερο είμαι σχεδόν σίγουρος ότι σύντομα θα βρούμε μπροστά μας τη νέα αντι-πολιτική, όπως αυτή εκφράζεται από ομάδες βανδάλων και "βανδάλων"].

Για να επιστρέψουμε στο ερώτημα της ηλεκτρονικής δημοσκόπησης, αυτό διατυπώνεται ως εξής. Ποιο κόμμα ωφελήθηκε από τις ταραχές; Ποιο κόμμα με την πολιτική τους συμπεριφορά κατά τη διάρκεια της κρίσης αύξησε τη δύναμή του; Ψηφίστε πάνω αριστερά.

Δευτέρα 15 Δεκεμβρίου 2008

Ο ΣΥΡΙΖΑ Βοιωτίας για τα γεγονότα

Στη δική του ανάλυση για τα αίτια των γεγονότων που ακολούθησαν τον θάνατο του νεαρού Αλέξανδρου Γρηγορόπουλου προβαίνει ο ΣΥΡΙΖΑ Βοιωτίας. Δείτε.

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ
Για την κοινωνική έκρηξη και την θέση της Αριστεράς

Πανελλαδική εξέγερση ακολούθησε την δολοφονία του 15χρονου μαθητή από σφαίρα αστυνομικού. Την προηγούμενη βδομάδα πραγματοποιήθηκαν μεγάλες διαδηλώσεις σε όλη την Ελλάδα, καθώς και καταλήψεις σε σχολεία και σχολές. Η συμμετοχή του κόσμου στις κινητοποιήσεις ήταν εντυπωσιακή, καθώς ο θάνατος του μαθητή ήταν η σταγόνα που ξεχείλισε το ποτήρι.
Απαξίωση της δημόσιας και δωρεάν υγείας και παιδείας,
ακρίβεια,
ανεργία,
καταστροφή του περιβάλοντος,
ανασφάλιστη και ελαστική εργασία,
ιδιωτικοποιήσεις και σκάνδαλα (ομόλογα, siemens, βατοπέδι) είναι το πολιτικό σκηνικό των τελευταίων ετών.
Απέναντι σε αυτή την πολιτική της κυβέρνησης ο κόσμος έδωσε και δίνει την απάντησή του με καθημερινές μάχες.

Στη Λιβαδειά πραγματοποιήθηκαν συλλαλητήρια με τη συμμετοχή μαθητών, καθηγητών, φοιτητών του Πανεπιστημίου και εργαζομένων. Ο ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Λιβαδειάς υποστήριξε αυτές τις κινητοποιήσεις και δηλώνει τη συμπαράστασή του στους φοιτητές του Πανεπιστημίου της πόλης μας, το οποίο βρίσκεται ακόμα υπό κατάληψη. Ζητήσαμε από την αρχή την παραίτηση της κυβέρνησης και απαιτούμε την έμπρακτη συγνώμη της απέναντι στη νεολαία.

Η κοινωνική αυτή έκρηξη ανοίγει ένα γενικό μέτωπο απέναντι στην κυβερνητική πολιτική των δύο μεγάλων κομμάτων και ως ΣΥ.ΡΙΖ.Α. συμμετέχουμε και στηρίζουμε τις κινητοποιήσεις ανοίγοντας την συζήτηση για τα πραγματικά αίτια που «άναψαν φωτιές» σε ολόκληρη την Ελλάδα.
Η επιτροπή ΣΥ.ΡΙΖ.Α. Λιβαδειάς

Παρασκευή 12 Δεκεμβρίου 2008

Παρέμβαση Βγενόπουλου για την κρίση

Με άρθρο του στη FreePress, την δωρεάν εφημερίδα του Γιώργου Τράγκα, ο αντιπροέδρος της MIG κ. Ανδρέας Βγενόπουλος παρεμβαίνει, όπως πολύ συχνά πράττει τους τελευταίους μήνες, στην πολιτική συγκυρία. Επειδή οι καιροί είναι πονηροί να υπενθυμίσουμε ότι η viotia δημοσιεύει άρθρα που θεωρεί ότι ενδιαφέρουν τους αναγνώστες της χωρίς απαραιτήτως να συμφωνεί με τις απόψεις που κφράζονται σε αυτά. Δείτε την παρέμβαση Βγενόπουλου.


Υψηλό δημόσιο χρέος, διαρκή ελλείμματα στον προϋπολογισμό του κράτους, ελλείμματα στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, απίστευτες σπατάλες, αδυναμία είσπραξης φόρων, μαύρη οικονομία, χαμηλή ανταγωνιστικότητα της ελληνικής οικονομίας.

Οι πλούσιοι γίνονται (χαριστικά) πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι. Στα χωριά, στα νησιά, στην ύπαιθρο, στην επαρχία η Ελλάδα ερημώνει και οι Έλληνες σιγά-σιγά γερνούν και εξαφανίζονται με την υπογεννητικότητα. Σ' αυτό βοηθά αποτελεσματικά και η σταθερή πολιτική όλων των κυβερνήσεων να πεθάνουμε τους συνταξιούχους από την πείνα. Οι ξυλινολόγοι κυβερνούν επί δεκαετίες και άλλοι ξυλινολόγοι διεκδικούν την εξουσία.

Όποιος κυβερνά τα κάνει όλα σωστά και η αντιπολίτευση τα βρίσκει όλα λάθος. Οι ικανοί πολιτικοί (υπάρχουν κι αυτοί) πνίγονται στις κομματικές πειθαρχίες και στην έλλειψη πραγματικού διαλόγου στη Βουλή. Οι ικανοί υπουργοί που δουλεύουν (υπάρχουν κι αυτοί), χωρίς πραγματική εξουσία, πνίγονται στις αλληλεξαρτήσεις με τεμπέληδες και άσχετους και στις εγκρίσεις των πρωθυπουργικών κύκλων.

Ο κρατικός μηχανισμός υπολειτουργεί και υπονομεύει την πρόοδο της χώρας με τις εναλλασσόμενες κυβερνήσεις να προσπαθούν να τον υποτάξουν και να τον χρησιμοποιήσουν για τους λάθος λόγους.

Η εθνική μας υπερηφάνεια εξαντλείται στην αντιπαράθεση με μια μικρή χώρα φτωχών ανθρώπων που για εσωτερική τους κατανάλωση αποφάσισαν να ντυθούν Μεγαλέξανδροι τις Απόκριες και στα εξοπλιστικά προγράμματα όπου προς δόξαν των προμηθευτών και των μεσαζόντων ετοιμαζόμαστε να αντιμετωπίσουμε την τουρκική απειλή χωρίς προσφυγή σε ΝΑΤΟ, Ευρώπη, ΗΠΑ, Ρωσία κ.λπ. (θα καθαρίσουμε μόνοι μας).

Α, ξέχασα, υπάρχουν και υπερήφανοι επειδή παίρνουμε έπαινο από τον κ. Αλμούνια για τη συνετή διαχείριση μιας οικονομίας που βρίσκεται σε μονόδρομο για τον τρίτο κόσμο (έλα, έλα, έλα, τράκαρες!).
Δυστυχώς, η κρίση φέρνει την τιμωρία, για όλα τα εγκλήματα που έχουν γίνει, πιο κοντά.
Και ακόμη πιο δυστυχώς, άλλοι έχουν κάνει τα εγκλήματα και άλλοι θα τιμωρηθούν, από αυστηρά μέχρι εξοντωτικά.

Υ.Γ. Στη ΜΙG θα προσπαθήσουμε σκληρά για τις μικρότερες δυνατές συνέπειες από την κρίση, θα κάνουμε ό,τι μπορούμε για τους εργαζομένους, τους μετόχους μας και την κοινωνία. Καλές γιορτές και υγεία σε όλους

Πέμπτη 11 Δεκεμβρίου 2008

Ντρέπομαι

Ενα ενδιαφέρον άρθρο για την εν γένει κρίση που συνταράσσει την ελληνική κοινωνία απέστειλε προς τη viotia ο τακτικός σχολιαστής κ. υπνοβάτης. Η viotia χωρίς να υιοθετεί το σύνολο των επισημάνσεων του αρθρογράφου δημοσιεύει τις απόψεις του, ανοίγοντας ταυτόχρονα ένα διάλογο που εκκινεί από την ανάγκη αυτογνωσίας και οδηγεί στη διατύπωση προτάσεων για την έξοδο από την πολυεπίπεδη και επικίνδυνη κρίση -που φευ είναι μπροστά μας... Και εξαρχής να τονίσω ότι προσωπικά θεωρώ ιδιαίτερης σημασίας την αναφορά του υπνοβάτη στη διάλυση της δημόσιας εκπαίδευσης και στην απουσία/ευνουχισμό της θεσμικής πνευματικής εξουσίας του τόπου από τα τεκταινόμενα. Δείτε.

Γράφει ο Υπνοβάτης
Αγαπητέ Βοιωτέ,
προκαταβολικά θα πω ότι από τη χώρα αυτή έχω επιλέξει να κρατήσω- ώς έσχατη γραμμή άμυνας - μόνον "τη γλώσσα που μου έδωσαν ελληνική", κατά τον ποιητή μας, που σημαίνει τις τεράστιες δυνατότητες σκέψης που διανοίγει η επαφή με το αρχαιοελληνικό πνεύμα, ώστε να κοινωνώ απευθείας - και χωρίς τις διαστρεβλωμένες διαμεσολαβητικές προσεγγίσεις των ημιμαθών - και με το ήθος ενός κόσμου εμβαπτισμένου στο "φως", ενός κόσμου ο οποίος πραγματοποίησε, με τόλμη και αυτοπεποίθηση, "τη δημοκρατία ως πολιτιστικό θαύμα", για να πλάσει τον ελεύθερο άνθρωπο μέσα στην ελεύθερη πολιτεία: το κλασικό ελληνικό ιδανικό ζητούσε από τον άνθρωπο να μεταστρέψει τον εξωτερικό καταναγκασμό σε πειθαρχία εσωτερική.

Να σεβαστείς και ν' αγαπήσεις τον θεό σου. Να υπακούσεις στους νόμους της πατρίδας σου. Να πειθαρχήσεις στους άρχοντές σου -ναι! Όχι όμως γιατί σε υποχρεώνουν εκείνοι, όχι γιατί φοβάσαι την τιμωρία τους, όχι γιατί θέλεις να κολακέψεις την εύνοιά τους. Μια μάζα ανθρώπων αξεχώριστων, που δουλεύει τυφλά και άβουλα στον θεό, στην πολιτεία και στους άρχοντες, ας είναι και για το καλό, αυτό για τον κλασικό Έλληνα, δεν ήταν οργάνωση ανθρώπων ελεύθερων. Για τον κλασικό Έλληνα, η ελεύθερη πολιτεία προϋπέθετε και τον πολίτη ελεύθερο.Το κάθε άτομο χρωστούσε να υψωθεί σε ακεραιωμένη, υπεύθυνη προσωπικότητα, και με το φρόνημα αδούλωτο να κάνει τις επιταγές του θεού, της πολιτείας και των αρχόντων επιταγές της ίδιας του της ψυχής.

Όλες οι μεγάλες ανθρώπινες αξίες, για να μείνουν αξίες, έπρεπε να μην είναι ετεροκίνητες και να δικαιωθούν μέσα στην ψυχή του κάθε πολίτη".Αντιλαμβάνεσαι, συνεπώς, ότι, με γνώμονα αυτήν την αντίληψη μιας κοσμοθέασης που καταφάσκει στον άνθρωπο και στο νόημα της ζωής με τρόπο μοναδικά αποκαλυπτικό- όσο μαρτυρούν τα αρχαιοελληνικά κείμενά μας - και τον λόγο για τον οποίο στον σύγχρονο κόσμο, έχω επιλέξει να είμαι ένα απλός υπνοβάτης. Είχα ξαναγράψει, αντιγράφοντάς το από έναν διανοητή, τον οποίο και δεν ενθυμούμαι τώρα, ότι η επόμενη ειρηνική επανάσταση ίσως ξεκινήσει από το "κατέβασμα των βλεφάρων", ήτοι από την ντροπή όλων μας -εάν μας έχει μείνει έστω και ένα ίχνος από αυτό το τόσο παρεξηγημένο αλλά τόσο λυτρωτικό - για τη συνείδηση-αίσθημα.

Έτσι, θα αρχίσω πρώτος εγώ - και ευελπιστώ ότι θα υπάρξουν πολλοί άλλοι- όχι την κριτική, αλλά την αυτοκριτική μας, τη συλλογική ψυχανάλυση, όπως την ονομάζω, της κοινωνίας μας. Για να γίνει αυτό, θα πρέπει, ωστόσο, να παραδεχτούμε εξαρχής, ότι αποτύχαμε - και μάλιστα, δραματικά. Από εκεί, και το αίσθημα της ντροπής που με διακατέχει για το οποίο, θα μου επιτρέψεις να αναφερθώ αδρομερώς φυσικά σε ό,τι στη σύγχρονη πραγματικότητα το συνέχει και το διατηρεί αμείωτο, αν δεν το γιγαντώνει.

Ντρέπομαι, λοιπόν, Βοιωτέ, που η νόμιμα εκλεγμένη δύο φορές κυβέρνηση της χώρας μου, αν και είχε τη συναίνεση του ελληνικού λαού - ειδικά την πρώτη τετραετία- δεν προήγαγε καμία ουσιαστική μεταρρύθμιση στη Δημόσια διοίκηση, στην Εκπαίδευση, στην Υγεία - δεν ακολούθησε αναπτυξιακές πολιτικές και δεν πραγματοποίησε τις αναγκαίες διαρθρωτικές τομές που θα οδηγούσαν σε μιαν υγιή οικονομία.

Ντρέπομαι που, ενώ επαγγελόταν την κάθαρση και τη διαφάνεια, το εδραιωμένο καθεστώς της διαφθοράς και της ανομίας επεκτάθηκε σε τέτοιο σημείο που να προκαλούν δικαιολογημένη αγανάκτηση και - το χειρότερο - την εδραιωμένη πεποίθηση στον λαό ότι η νέα διακυβέρνηση ήταν, στην καλύτερη περίπτωση, ίδια με εκείνη την οποία απέρριψε δια της ψήφου του. Κανείς δεν ανέλαβε την ευθύνη για όλα αυτά τα σκάνδαλα, αλλά και για μια αδιέξοδη πολιτική που καταβυθίζει τη χώρα σε όλους τους τομείς. Μόνη έγνοια εδώ, η διάσωση και η παραμονή στην εξουσία.

Ντρέπομαι που η αξιωματική αντιπολίτευση, κατά ομολογία των ίδιων (βλ.Βάσω Παπανδρέου για στελέχη που πλούτισαν παράνομα...),ενώ αποδοκιμάστηκε δύο φορές, δεν προέβη στη δική της αυτο-κάθαρση και δεν αποκήρυξε τα φαινόμενα του πολιτικού και κοινωνικού αμοραλισμού που εξέθρεψε στην σχεδόν αδιάλειπτη 20ετία της δικής της διακυβέρνησης της χώρας,σε σημείο που να πιστοποιεί ότι δεν διδάχτηκε τίποτα.Μόνη έγνοια εδώ, η ανακατάληψη της εξουσίας.

Ντρέπομαι που ο ΣΥΡΙΖΑ, αδυνατώντας να αρθρώσει σοβαρό πολιτικό λόγο, έχει καταστήσει...πρόβλημα της ελληνικής κοινωνίας το προσωπικό πρόβλημα των στελεχών του: αν θα συνεργαστεί ή όχι με το ΠΑΣΟΚ - που επενδύει την ύπαρξη και την επιβίωσή του ως πολιτικού φορέα όχι στις θέσεις του, αλλά στη λογική της μόνιμης διαμαρτυρίας, χωρίς καμιά ουσιαστική εναλλακτική πρόταση. Μόνη έγνοια εδώ, η αύξηση των ποσοστών και ο επαναλαμβανόμενος αλληθωρισμός προς τους κυβερνητικούς θώκους.

Ντρέπομαι που το ΚΚΕ, περιχαρακωμένο στα δικά του ποσοστά αρνείται να δει την πραγματικότητα - να αποχωρήσει η Ελλάδα από την Ε.Ε, δεν την θεωρώ καν πρόταση - στρέφεται εναντίον της άλλης μισής Αριστεράς. Μόνη έγνοια εδώ, η πρωτοκαθεδρία στη Βουλή, έναντι του ΣΥΡΙΖΑ.

Ντρέπομαι που ο ΛΑ.Ο.Σ. ποντάρει την πολιτική του ύπαρξη και επιβίωση στα ευαίσθητα εθνικά θέματα .Μόνη έγνοια εδώ, η πιθανή συνεργασία με τη ΝΔ,σε ρόλο ρυθμιστικού σωσίβιου.Ντρέπομαι που και ο συνδικαλισμός στην Ελλάδα είναι τόσο κομματικοποιημένος ,ώστε να λειτουργεί μόνον ως εφαλτήριο πολιτικών φιλοδοξιών, ως προθάλαμος για τη Βουλή.

Ντρέπομαι που παρά τη διάλυση των σχολείων και των Πανεπιστημίων, η χώρα, ως φαίνεται, δεν διαθέτει πνευματική ηγεσία -ή περί άλλων αυτή τυρβάζει...Ντρέπομαι για την εξαχρείωση των ψυχών που επιχειρείται από τα ΜΜΕ, που το ΕΣΡ είναι κι αυτό απόλυτα κομματικοποιημένο και ως εκ τούτου, ανύπαρκτο και ανίκανο να μας προστατεύσει από την ασυδοσία των καναλαρχών.

Ντρέπομαι για την αναξιοκρατία, τη διαφθορά, την εξίσωση προς τα κάτω,τον ψευτο-τσαμπουκά, την ιδιοτέλεια, τον ανήθικο πλούτο και την ιταμότητα με την οποία προβάλλεται ως πρότυπο, το βόλεμα, τον νεποτισμό, την ευνοιοκρατία, με τα οποία "διαπαιδαγωγούν" τον ελληνικό λαό και τα έχουν καταστήσει χαρακτηριστικά μας γνωρίσματα στη θέση αξιών και αρχών που λησμονήσαμε οριστικά.

Ντρέπομαι που όλοι οι φορείς της εξουσίας ομιλούν, ανερυθρίαστα, για το ότι είναι γεγονός πώς κάποιοι από τους πολιτικούς "τα παίρνουν", πώς υπάρχει "παραοικονομία", "παραπαιδεία", "παραδικαστικό" κύκλωμα, "παραθυράκια" νόμων, και πλείστα όσα "παρα", που συγκροτούν τον δημόσιο βίο μας.

Ανερυθρίαστα, επιμένω όλες αυτές οι παραδοχές. Εξάλλου, για το θέμα των ημερών, ντρέπομαι που ένας ειδικός φρουρός σκότωσε εντελώς αναίτια ένα 15χρονο παιδί, αλλά ντράπηκα εξίσου όταν είδα σε κανάλι τον Χ. Ξηρό για τα επεισόδια - ως έμπειρος δολοφόνος, φαντάζομαι ότι εκλήθη εκεί... Και ντράπηκα, ίσως, γιατί δεν είμαι τόσο υποκριτής , ώστε να βάζω στην ντροπή μου γαλάζια, πράσινα, ροζ και κόκκινα γυαλιά...και να κάνω εκπτώσεις στην αξία της ανθρώπινης ζωής,διαχωρίζοντας τα θύματα σε "δίκαια" και "άδικα".

Ντρέπομαι, που τα κόμματα προσπάθησαν ακόμη και από τη δολοφονία του νεαρού Αλέξανδρου να επωφεληθούν - ο καθένας για λογαριασμό του και αναλόγως των στόχων τους. Καλύτερα θα ήταν να σωπάσουν. Αρκούν ως εδώ, Βοιωτέ - άλλωστε η στάση, η συμπεριφορά και οι πολιτικές επιλογές των αρχόντων είναι πάντοτε διαπαιδαγωγητικές για τους αρχομένους.Επομένως, οι ευθύνες τους είναι εξ' ορισμού και μεγαλύτερες και, κυρίως, μη αναγώγιμες, όπως των πολιτών.Για τις δικές μας,λοιπόν, θα επανέλθω, διότι, αν και προκύπτουν ως παρεπόμενες αυτών της εξουσίας, δεν μας αθωώνουν επ' ουδενί.

Διότι, η πεμπτουσία της δημοκρατίας, είναι το γεγονός ότι πρόκειται για το πολίτευμα στο οποίο " είμαστε όλοι ένοχοι", δηλαδή συνυπεύθυνοι- ουδείς δικαιούται, λοιπόν, να εξαιρεί τον εαυτό του.

Τρίτη 9 Δεκεμβρίου 2008

Εκκληση του Μίκη Θεοδωράκη

Βαρυσήμαντη γραπτή δήλωση για τα γεγονότα που συγκλονίζουν τη χώρα έδωσε στη δημοσιότητα ο Μίκης Θεοδωράκης . Δείτε.

ΔΗ Λ Ω Σ H
Πίσω από το χέρι του θύτη, που έκανε αυτό το απαίσιο έγκλημα
που μας συγκλονίζει, κρύβονται οι πραγματικοί ηθικοί αυτουργοί, δηλαδή το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας, που ανέχεται χρόνια τώρα την εκτροφή και τη γιγάντωση παράλογων και εγκληματικών καταστάσεων, που ξεκινούν από κέντρα σκοτεινά, όμως ορατά από όλους.

Αν θέλουν οι διάφοροι αυτόκλητοι ηγήτορες και διαμορφωτές της κοινής γνώμης να κοροϊδεύουν εαυτούς και αλλήλους και όλοι μαζί τον ελληνικό λαό είτε από φόβο είτε από υπολογισμό είτε από ανομολόγητα κίνητρα, ας το κάνουν. Εγώ όμως θα πω την αλήθεια, όπως την βλέπω και όπως νομίζω ότι την βλέπει η συντριπτική πλειοψηφία του λαού μας.

Σταματήστε πια αυτό το βρώμικο και επικίνδυνο παιχνίδι με τους κουκουλοφόρους και τα ΜΑΤ, που μόνο αίμα, δάκρυα και καταστροφές προσφέρουν στον Λαό μας. Οι αντικειμενικές συνθήκες, ειδικά σε σχέση με όσα περάσαμε και ζήσαμε στο πρόσφατο παρελθόν, δεν δικαιολογούν με τίποτα αυτή την κατάσταση. Μοιάζει σαν να θέλουμε να βγάλουμε οι ίδιοι τα μάτια μας.
Καιρός να μιλήσει και ο Λαός !

Αθήνα, 7.12.2008
Μίκης Θεοδωράκης