Νέος προσανατολισμός στο εκπαιδευτικό σύστημα

Γράφει ο Δ.Κ. Καραμάνης
Εκπαιδευτικός-Φιλόλογος
Πρόεδρος ΝΟ.Δ.Ε. Βοιωτίας
Μέλος Τομέα Παιδείας Νέας Δημοκρατίας

Οι χώρες όπως και οι άνθρωποι , σε περιόδους κρίσης αλλάζουν. Η αλλαγή αυτή σε πολλές περιπτώσεις, ισοδυναμεί με ωρίμανση και αυτό είναι ίσως το μοναδικό καλό που προκύπτει από τις κρίσεις αυτές.
Τον τελευταίο καιρό , στα πλαίσια του κοινωνικού διαλόγου και των αναλύσεων για την οικονομική κρίση που μαστίζει τη χώρα μας , ολοένα και πιο δυνατά ακούγονται φωνές που υποστηρίζουν ότι ο μόνος τρόπος για να βγούμε από την κρίση αυτή είναι η αναμόρφωση του εκπαιδευτικού μας συστήματος.

Δυστυχώς η Παιδεία κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης υπήρξε ο κατεξοχήν χώρος άσκησης μικροπολιτικής , πειραματισμού και λαϊκισμού. Στο όνομα ενός κακώς νοούμενου ''προοδευτισμού'' επικράτησε σιγά σιγά η λογική της ήσσονος  προσπάθειας , η ανατροπή της παιδαγωγικής σχέσης διδάσκοντος-διδασκόμενου , η λογική της βαθμοθηρίας, των υπέρμετρων ''προνομίων'' των μαθητών ( ένα από αυτά οι 50 αδικαιολόγητες απουσίες!!!), της πρώιμης εξειδίκευσης, του διαχωρισμού των μαθημάτων σε κύρια και δευτερεύοντα , οι άπειρες χαμένες ώρες (για συνδικαλιστικές άδειες , εορτές, εκδρομές, μαθητικές εκλογές, συνεδριάσεις κάθε τύπου). Ο περίφημος ''εκδημοκρατισμός'' της εκπαίδευσης έγινε συνώνυμο της κατάργησης κάθε μορφής αξιολόγησης, της αυτόματης μετάβασης από τάξη σε τάξη , της αυτονόητης λήψης του πτυχίου. Μοναδικός σκοπός του σχολείου έγινε η προετοιμασία για τα Α.Ε.Ι. και Τ.Ε.Ι με αποτέλεσμα να  υποχωρήσει αυτόματα το ιδανικό της ολόπλευρης μόρφωσης, η ηθική πλευρά της αγωγής να θεωρηθεί δευτερεύουσα , η παιδεία να μετατραπεί σε ''εκπαίδευση μέσα σε γκέτο από μπετόν ''(Χρ. Μίσιος ) , να θριαμβεύσει η παραπαιδεία.

Μετά από 16 χρονιά μάχιμης εκπαιδευτικής δράσης στη Μέση Εκπαίδευση επιθυμώ να κάνω κάποιες προτάσεις που κατά τη γνώμη μου , αν εφαρμοστούν , θα βελτιώσουν την κατάσταση και σε επίπεδο λειτουργίας και σε επίπεδο περιεχομένου του εκπαιδευτικού έργου. (Τις προτάσεις αυτές τις έχω καταθέσει και στον αντίστοιχο Τομέα Παιδείας της Νέας Δημοκρατίας , του οποίου έχω την τιμή να είμαι μέλος ).

Α) Αποσύνδεση του Λυκείου από τις εξετάσεις εισαγωγής στα Α.Ε.Ι - Τ.Ε.Ι.
Εδώ το ζήτημα είναι το πώς. Σίγουρα ο δρόμος περνάει μέσα από την καθιέρωση ενός Απολυτηρίου  Λυκείου που θα είναι δυσκολότερο απ΄ότι σήμερα να αποκτηθεί , με εξετάσεις από το Γυμνάσιο στο Λύκειο και από τάξη σε τάξη του Λυκείου, σε επίπεδο περιφερειακό και όχι σχολικής μονάδας και με διεξαγωγή πανελλαδικών εξετάσεων μετά την απόκτηση του Απολυτηρίου αυτού. Κατ΄αυτο τον τρόπο και με τη σύνδεση ( σε κάποιο ποσοστό) του βαθμού του Απολυτηρίου με την πρόσβαση στα Α.Ε.Ι - Τ.Ε.Ι. θα δοθεί και πάλι έμφαση από τούς μαθητές σε όλα τα μαθήματα και τα γνωστικά πεδία και δεν θα γίνεται ο απαράδεκτος διαχωρισμός σε κύρια και δευτερεύοντα όπως σήμερα.

 Β) Η παραπάνω αλλαγή με την παράλληλη αναβάθμιση της Τεχνικής και Επαγγελματικής Εκπαίδευσης θα συντελέσει και στην αποφόρτιση του Γενικού Λυκείου από τον υπέρμετρο αριθμό των μαθητών που φοιτούν σε αυτό, χωρίς όμως να έχουν πολλοί από αυτούς ούτε την υποδομή ούτε τα αντίστοιχα ενδιαφέροντα άλλα απλώς επειδή η Τεχνική Εκπαίδευση και τα  επαγγέλματα που συνδέονται με αυτήν θεωρούνται '' δεύτερης κατηγορίας''. Η αλλαγή αυτή θα έδινε πολύτιμες ανάσες και στα ζητήματα της ανεργίας και της οικονομίας αφού, όπως είναι παγκοίνως γνωστό , στα  επαγγέλματα που αντιστοιχούν στο Γενικό Λύκειο υπάρχει πια τεράστια ανεργία , ενώ αντίθετα υπάρχει ζήτηση σε πολλά επαγγέλματα που προκύπτουν από την Τεχνική Εκπαίδευση. Απαραίτητη όμως στην περίπτωση αυτή είναι μια εκστρατεία ενημέρωσης και μια συνολική προσπάθεια εξάλειψης της υποτιμητικής αντίληψης της ελληνικής κοινωνίας απέναντι στα χειρωνακτικά επαγγέλματα.

Γ) Εισαγωγή των Νέων Τεχνολογιών στην Εκπαίδευση , η οποία εξαγγέλλεται αλλά στην πράξη δεν πραγματοποιείται , αφού δεν υπάρχουν κατάλληλα  Λογισμικά και η πρόσβαση των μαθητών στο διαδίκτυο είναι περιορισμένη. Μια τέτοια εξέλιξη θα ανανέωνε το ενδιαφέρον για πολλά εκπαιδευτικά αντικείμενα και κυρίως τα θεωρητικά (π.χ. ένα μάθημα Ιστορίας γίνεται πολύ πιο ενδιαφέρον για ένα παιδί του σήμερα όταν συνοδεύεται από εικόνα και ήχο). Τα παιδιά σήμερα ζουν στον ''πολιτισμό της εικόνας'' και είναι πιο εξοικειωμένα μ'αυτή παρά με το γραπτό κείμενο. Αντί ναι δαιμονοποιούμε αυτή την πραγματικότητα , θα πρέπει να την εκμεταλλευτούμε.

 Δ) Επίτευξη του στόχου της διαθεματικότητας , εφόσον τα διάφορα γνωστικά αντικείμενα δεν είναι στεγανά άλλα αλληλεπιδρούν. Για παράδειγμα η διδασκαλία των Αρχαίων Ελληνικών συνδέεται με την Ιστορία και τα Μαθηματικά κ.ο.κ. Χρειάζονται βέβαια τα αντίστοιχα βιβλία και λογισμικά προγράμματα στη κατεύθυνση αυτή , η οποία όμως θα κάνει ουσιαστική, ενδιαφέρουσα και κριτική τη γνώση.

 Ε) Αναβάθμιση του ρόλου του Σχολικού Επαγγελματικού Προσανατολισμού , με τη συμμετοχή ειδικών συμβούλων (κοινωνιολόγων , ψυχολόγων, επιμελητηριακών παραγόντων και γενικά παραγόντων της αγοράς). Σε μια εποχή και μια κοινωνία των οποίων το μεγαλύτερο πρόβλημα είναι και θα είναι η ανεργία, τα παραπάνω νομίζω ότι πρέπει να θεωρούνται    εκ των, ων ουκ άνευ.

ΣΤ) Είναι αναγκαίο να επαναλειτουργήσει ο θεσμός της ενισχυτικής διδασκαλίας για τους πιο ''αδυνάτους'' μαθητές που και την παραπαιδεία θα αντιμετωπίσει σε ένα βαθμό και αναγκαίο είναι , λόγω της οικονομικής κρίσης ιδιαίτερα.

Ζ) Είναι αναγκαία  η στοιχειώδης αξιολόγηση του εκπαιδευτικού , του εκπαιδευτικού έργου και της εκπαιδευτικής μονάδας και η συχνή επιμόρφωση των εκπαιδευτικών όχι μόνο σε θέματα γνωστικού αντικειμένου αλλά και παραγωγικής φύσεως , γιατί τα προβλήματα και οι κίνδυνοι που αντιμετωπίζουν οι νέοι σήμερα απαιτούν  ειδικές γνώσεις για το χειρισμό τους. Παράλληλα είναι αναγκαία η θεσμοθέτηση της Σχολής Γονέων μέσα στο ίδιο το Σχολείο.

Τέλος, σημαντικότατη πρέπει να θεωρήται η εισαγωγή του μαθήματος Οικονομίας σε όλες τις εκπαιδευτικές βαθμίδες, αφού ο πολίτης που δεν έχει στοιχειώδεις οικονομικές γνώσεις δε μπορεί να έχει ξεκάθαρη εικόνα ούτε να κρίνει τα πολιτικά δρώμενα.

Η εκδήλωση της ΝΟΔΕ Βοιωτίας και 20 φωτογραφίες

Πολύς κόσμος προσήλθε στο κοσμικό κέντρο Γιούλας το Σάββατο 29 Ιανουαρίου για την ετήσια εκδήλωση της ΝΟΔΕ Βοιωτίας της Νέας Δημοκρατίας. Προσκεκλημένος και κεντρικός ομιλητής παρέστη ο τομεάρχης Περιβάλλοντος του κόμματος της αξιωματικής αντιπολίτευσης Κυριάκος Μητσοτάκης ενώ βραβεύτηκαν οι πρώην βουλευτές Βοιωτίας Γιώργος Βουρδουμπάς, Αριστείδης Τσιπλάκος και Νικόλαος Κτιστάκης.
Δεν χαρίστηκε σε κανέναν ο Κυριάκος Μητσοτάκης στον σύντομο λόγο του που ακολούθησε την "ενωτική εισαγωγή" του προέδρου της ΝΟΔΕ Δημήτρη Καραμάνη.

Ο κ. Μητσοτάκης μίλησε για ενότητα της κεντροδεξιάς παράταξης και υποστήριξε ότι το 2011 θα είναι καλύτερο για τη Νέα Δημοκρατία από το 2010 καθώς θα επωλουθούν πληγές που άνοιξαν τα περασμένα χρόνια λόγω των εσωκομματικών εκλογών του 2009. Επίσης ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκτίμησε ότι δεν θα γίνουν εκλογές εντός του τρέχοντος έτους καθώς δεν συντρέχει εμφανής λόγος προσφυγής στη λαϊκή ετυμηγορία παρά την διαπίστωση μια ολοένα διευρυνόμενης διάστασης μεταξύ των προεκλογικών υποσχέσεων του ΠΑΣΟΚ και της ακολουθούμενης κυβερνητικής πολιτικής.
Ο βουλευτής της Ν.Δ. στη Β' Αθηνών περιέγραψε με μελανά χρώματα την οικονομική κατάσταση στη χώρα αποτέλεσμα και των ασυλλόγιστων κινήσεων της κυβέρνησης αλλά άφησε μια χαραμάδα αισιοδοξίας για ευρωπαϊκή συνολική λύση του προβλήματος των υπερχρεωμένων χωρών του ευρωπαϊκόύ νότου.
Ο κ. Μητσοτάκης τάχθηκε για μια ακόμη φορά υπέρ των διαρθρωτικών αλλαγών, της δημοσιονομικής πειθαρχίας και του περιορισμού της σπατάλης ενώ δήλωσε υπέρ της κατάργησης του πανεπιστημιακού ασύλου.
Τέλος αναφέρθηκε και στις συγκεκριμένες προτάσεις που η Νέα Δημοκρατία έχει καταθέσει για διέξοδο από την κρίση και τόνισε ότι το ΠΑΣΟΚ πρέπει να αναμένει πολύ σκληρή αντιπολίτευση όταν οι κυβερνητικές αποφάσεις δεν κινούνται προς τον ορθό δρόμο.

Η ετήσια εκδήλωση της ΝΟΔΕ και 20 φωτογραφίες

Πρόεδρος της ΝΟΔΕ ο Καραμάνης

Ο Δημήτρης Καραμάνης εξελέγη χθες νέος πρόεδρος της Νομαρχιακής Επιτροπής της ΝΔ στην Βοιωτία. Επικράτησε είκολα του ανθυποψήφιού του Θωμά Ρουμπιέ με σημαντική διαφορά (τριπλάσιες ψήφοι).
Στη Βοιωτία ψήφισαν για τη ΝΟΔΕ περίπου 2.200 μέλη της Νέας Δημοκρατίας, πολύ λιγότεροι από τους 7.500 περίπου που είχαν προσέλθει στις 29 Νοεμβρίου 2009 για την εκλογή του προέδρου του κόμματος κ. Αντώνη Σαμαρά.

Για την αναγέννηση της Νέας Δημοκρατίας

Γράφει ο Δημήτρης Καραμάνης

Γεν. Γραμματέας ΝΟ.Δ.Ε Ν. Δημοκρατίας

Τα αποτελέσματα των εκλογών της 4ης Οκτωβρίου ήταν μια συντριπτική ήττα για το κόμμα της Νέας Δημοκρατίας. Και μπορεί, όπως υποστηρίζουν αρκετοί, από τις μεγάλες ήττες να ξεκινούν και οι μεγάλες αναγεννήσεις, αλλά αυτό δεν είναι μια αυτόματη, νομοτελειακή διαδικασία. Η αναγέννηση για να έλθει χρειάζεται δουλειά, απόφαση, αυτοθυσία, επιμονή αλλά πάνω απ΄ όλα σύνεση και σημαντικές αποφάσεις. Αποφάσεις ρηξικέλευθες, αποφάσεις – τομές.

Πάνω απ΄ όλα όμως ένα κόμμα δεν μπορεί να κατευθυνθεί σε καμία αναγεννητική πορεία, ειδικά μετά από μια τόσο μεγάλη ήττα, αν δεν αποσαφηνίσει πρώτα το ιδεολογικό του στίγμα, αν δεν διαμορφώσει και επικαιροποιήσει ένα σαφές πλαίσιο ιδεολογικών αρχών.

Ταυτόχρονα, θεωρώ πως ένα ακόμη αποφασιστικής σημασίας σημείο είναι ο ουσιαστικός εκδημοκρατισμός της λειτουργίας του κόμματος, ενός κόμματος που στο κάτω κάτω αποκατέστησε πρόσφατα τη Δημοκρατία στην Ελλάδα.

Η αρχή ας γίνει για παράδειγμα από την εκλογή του Προέδρου από τη βάση ή από τη σύνδεση του κόμματος με τη βάση μέσω της ανασύστασης των κομματικών οργανώσεων. Η Ανανέωση θα προέλθει από τη βάση.

Με ομόνοια, αλληλοσεβασμό και με βάση τις παραπάνω κινήσεις νομίζω ότι σύντομα θα βγούμε από την κρίση. Το έχει ανάγκη πάνω απ΄ όλα ο τόπος.