Από τη ρωγμή περνάει καραβέλα*
Η έκρηξη γίνεται αλλά το φράγμα στέκει ακλόνητο. Οι άντρες γυρνούν και κοιτούν άλλοι απορημένοι, άλλοι εξαγριωμένοι τον ειδικό σαμποτέρ, που είναι και περίφημος φυσικός επιστήμων. Ο Βρετανός τραβώντας μια βαθιά ρουφηξιά από το ξύλινο τσιμπούκι του λέει: «Αφήστε τη Φύση να κάνει τη δουλειά της». Πράγματι σε λίγα λεπτά ένας υπόκωφος θόρυβος απλώνεται και όλο δυναμώνει. Σε λίγο το φράγμα ρήγνυται σε ένα σημείο και κατόπιν καταρρέει με πάταγο υπό τις ζητωκραυγές του σώματος των παρτιζάνων.
Οι εξελίξεις στο σκάνδαλο Siemens θα επικαθορίσουν το πολιτικό σκηνικό τους επόμενους μήνες περισσότερο από το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών. Η προφυλάκιση των μελών της οικογένειας του οικονομικού διευθυντή της Siemens κ. Χρήστου Καραβέλα ανοίγει τον ασκό του Αιόλου, ανοίγει μια ρωγμή στο καθεστώς ατιμωρησίας και στην εξ αυτής επικρατούσα ανομία.
Ουδείς πλέον μπορεί να αναχαιτίσει τις ραγδαίες εξελίξεις, ουδείς μπορεί να σταθεί μπροστά στο καταρρέον φράγμα.
Ο Κώστας Καραμανλής, ο οποίος παρεμπιπτόντως όπως απεδείχθη και την τρέχουσα προεκλογική περίοδο, παραμένει ένας μεγάλου βεληνεκούς ηγέτης, δεν έχει στις 9 Ιουνίου κανένα συμφέρον να προχωρήσει στη συγκάλυψη του σκανδάλου ούτε να φανεί επιεικής απέναντι στους εχθρούς του, οι οποίοι τώρα είναι πλέον ολοκάθαρα εκτεθειμένοι. Σε περίπτωση που ο Καραμανλής υποχωρήσει είναι βέβαιο ότι δεν θα απωλέσει απλώς την εξουσία. Θα χάσει και την υστεροφημία του, θα απωλέσει την εκτίμηση όλων εκείνων των ανθρώπων που τον στήριξαν χωρίς απαιτήσεις, εκείνων δηλαδή που αγωνίζονται για μια καλύτερη κοινωνία μέσα σε μια καλύτερη πατρίδα. Αυτών που τον ενδιαφέρουν εν τέλει.
Ο Γιώργος Παπανδρέου, φαίνεται να υποχωρεί προεκλογικά προ των παπαγάλων της διαπλοκής και να προβαίνει σε λεκτικές παραχωρήσεις. Ελπίζεται ότι υπό το άγχος της διαφαινόμενης νίκης αυτά εντάσσονται σε μια εκλογική τακτική μη σύγκρουσης με τα γνωστά κυκλώματα της διαπλοκής. Αν όχι και εφόσον ο Παπανδρέου πάρει το μέρος της διαπλοκής τότε η όποια ισχύς του θα είναι πλαστή και η κυβερνητική εξουσία όλο και θα απομακρύνεται για τον ίδιο και για το κόμμα του.
Θέλω να γράψω και κάτι ακόμη: νομίζω ότι είναι καιρός το ΚΚΕ να ρίξει το πολιτικό του βάρος εναντίον της διαπλοκής. Καλή η ταξική ανάλυση, ενδιαφέρουσα η άποψη ότι ο καπιταλισμός εκ του νόμου παράγει σκάνδαλα, εξαιρετική και η γνώμη ότι η επανάσταση θα καταργήσει τις μίζες και τις προμήθειες. Αλλά. Αλλά εδώ μας παίρνουν το ταμείο. Εδώ εκμαυλίζουν γενιές, εδώ χρεώνουν βρέφη, εδώ πλουτίζουν εις βάρος του Δημοσίου όλοι οι τυχάρπαστοι. Πρέπει κάτι να γίνει τώρα.
Τέλος θέλω να γράψω για τους υπερασπιστές του Καραβέλα: όλοι εκείνοι οι πληβείοι, οι μικροαστοί που όλη τους η ζωή περιστρέφεται γύρω από το άρπαγμα της καλής είναι φυσικό να τάσσονται υπέρ του Καραβέλα και της δυστυχούσης οικογενείας του. Είναι ο ήρωάς τους, είναι το είδωλό τους. Είναι αυτό που θέλουν να γίνουν αλλά διστάζουν, αλλά φοβούνται.
Όλη αυτή η πλέμπα (όλη αυτή η νοοτροπία) δεν πρέπει να αφεθεί να κυβερνά άλλο την πατρίδα. Δεν αντέχει πλέον η χώρα τον διεθνή διασυρμό. Είναι θέμα επιβίωσης, είναι το σημαντικότερο εθνικό ζήτημα. Σε όλες τις χώρες του προηγμένου κόσμου περιορίζουν τη βουλιμία των μικροαστών με αυστηρότατους νόμους. Μόνο στην Ελλάδα τους έχουμε επιτρέψει -εμείς οι υπόλοιποι- να εξελιχθούν σε δυναστικό καθεστώς, σε μάστιγα της δημόσιας περιουσίας (και του καλού γούστου btw). Αυτό πρέπει να τελειώσει ακόμη κι αν χρειαστεί να χτιστούν καινούργια σωφρονιστικά καταστήματα.
Και για να επανέλθω στην ταινία όπως άρχισα. Nομίζω ότι ο εισαγγελεύς Ζαγοριανός με τον χειρισμό του στην υπόθεση Καραβέλα θυμίζει τον Βρετανό σαμποτέρ: άνοιξε μια ρωγμή στο σύστημα διαπλοκής. Και από τη ρωγμή -όπως είδαμε- μπορεί να περάσει... καραβέλα. Τώρα είναι η σειρά άλλων να κάνουν τη δουλειά τους. Πρώτοι από όλους οι δημοσιογράφοι που νοιάζονται για αυτήν την πατρίδα.
*Η καραβέλα είναι ιστιοφόρο πλοίο με εκτόπισμα έως 200 τόνους. Με καραβέλες έφτασε ο Χριστόφορος Κολόμβος στην Αμερική το 1492.
